ความหมายDefinitionสงบ · ความสงบคือปัสสัทธิ ซึ่งเกิดขึ้นเป็นลำดับในการปฏิบัติ: เมื่อจดจ่อใคร่ครวญในธรรมไปเรื่อยๆ ปีติจะเกิดก่อน แล้วความสงบจึงตามมา ก่อนจะนำไปสู่สมาธิ การกำหนดรู้ในกาย เวทนา จิต ธรรม มีจุดหมายสองประการคือความสงบกับปัญญา โดยความสงบคือสงบจากนิวรณ์อันเป็นตัวก่อปัญหาความยุ่งยากทั้งปวง พระบาลี "นตฺถิ สนฺติ ปรมํ สุขํ" คือไม่มีสุขใดยิ่งกว่าความสงบ ซึ่งเกิดจาก "หยุด" คือใจหยุดและลมหยุดCalm is pasaddhi, arising in a set sequence of practice: as one keeps focusing and contemplating the Dhamma, rapture (pīti) comes first, and calm follows, before settling into samādhi. Mindful recognition of body, feeling, mind, and dhamma serves two purposes — calm and wisdom — where calm means freedom from the hindrances that cause every kind of trouble. The Pali line "natthi santi paramaṃ sukhaṃ" — no happiness surpasses calm — comes from "stopping": the mind stopping together with the breath stopping.