คำสอน · พระอาจารย์สุรพงค์Teaching · Pra Ajarn Suraphong

'รู้ตามความเป็นจริง' หมายความว่าอย่างไร?What Does 'Knowing According to Reality' Mean?

วันพฤหัสบดีที่ 25 มิถุนายน 2569Thursday, 25 June 2026อ่าน ~3 นาที~2 min readฟังต้นฉบับบน YouTubeListen on YouTube

ขนาดตัวอักษรText size

พระอาจารย์ขยายความว่า รู้ตามความเป็นจริงคือของสวยก็รู้ว่าสวย ของหอมก็รู้ว่าหอม มีเราก็รู้ว่ามีเรา ไม่ใช่ปฏิเสธว่าไม่มีเรา เพราะการรู้ตามจริงทำให้จัดการได้ถูก โดยวางใจเป็นกลาง ไม่เคลิบเคลิ้มตาม พร้อมชี้ว่าเมื่ออกุศลเข้าสิงเราจะถูกกลืนกินเป็นเขาโดยอัตโนมัติ การรู้ทันจึงทำให้ตั้งสติหลุดออกมาได้Pra Ajarn explains that knowing according to reality means the beautiful is known as beautiful, the fragrant as fragrant, and a self is known as a self — not denying there's a self — because knowing things as they are lets one handle them rightly, with an even mind, not carried away. He notes that when the unwholesome possesses us we're automatically swallowed into becoming it, so catching it lets us establish mindfulness and slip free.

มีผู้ขอให้พระอาจารย์ขยายความคำว่า 'รู้ตามความเป็นจริง'

รู้ตามความเป็นจริง คือรู้ว่าสิ่งนั้นเป็นอย่างไรตามที่มันเป็น

รู้ตามความเป็นจริง คือของสวยก็รู้ว่าสวย คนหล่อก็รู้ว่าหล่อ ของประณีตก็รู้ว่าประณีต รสอร่อยก็รู้ว่าอร่อย ของเหม็นก็รู้ว่าเหม็น ของหอมก็รู้ว่าหอม มีเราก็รู้ว่ามีเรา ไม่ใช่ปฏิเสธว่าไม่มีเรา เพราะถ้าไม่มีเราจริง ลองให้ใครไปด่าหรือชกหน้าดู ก็ยังโมโหอยู่ แสดงว่าทำไม่ได้จริง การรู้ตามความเป็นจริงทำให้เราจัดการได้ถูก

วางใจเป็นกลาง ไม่เคลิบเคลิ้มตาม

คนสวยก็ว่าสวย แต่อย่าไปพิจารณาดูมากนัก เดี๋ยวจะเริ่มเคลิบเคลิ้มจนไม่ระวังตัว ของเหม็นก็รู้ว่าเหม็นก็วางใจเป็นกลาง ของหอมก็รู้ว่าหอมก็อย่าเผลอใจ วางใจเป็นกลาง ถ้ารู้ตามความเป็นจริงแล้วจึงจัดการได้ แต่ถ้าปฏิเสธหลอกตัวเอง ก็จัดการตามความเป็นจริงไม่ได้

เมื่ออกุศลเข้าสิง เราถูกกลืนกินเป็นเขาโดยอัตโนมัติ

เมื่อเข้าสิงเรา เมื่อไหร่ที่ถูกกลืนกิน เราจะเป็นเขาโดยอัตโนมัติ เมื่อเข้าสิง หากไม่ดำรงให้มั่นก็ถูกกลืนกินโดยอัตโนมัติเช่นกัน เมื่อเราดำรงอยู่ใน เราก็รู้ว่าตอนนี้เราดำรงอยู่ในกุศล กุศลก็กลืนกินเราให้เป็นอันหนึ่งอันเดียวกับกุศล อกุศลเข้าสิงก็กลืนกินเราเป็นอกุศล

รู้ทันจึงตั้งสติหลุดออกมาได้

แต่ในขณะที่ถูกอกุศลสิง หากฝ่ายกุศลชิงช่วงเข้ามา เราก็จะรู้ตัวขึ้นมาว่าเราถูกสิงแล้ว การที่รู้ตัวว่าถูกสิงแสดงว่าฝ่ายกุศลพยายามชิงช่วงขึ้นมา กุศลก็มาบอกว่าเราถูกสิงแล้ว เราก็ต้องตั้งสติ ณ ขณะนั้นให้ดีเพื่อหลุดออกมา แต่ถ้าไปยอมรับอกุศล ก็ยอมรับความรู้สึกนั้น เช่น เมื่อราคะเข้าสิง กุศลก็บอกว่าราคะเข้าสิงแล้ว เราก็ตั้งหลัก เห็นความไม่งาม ความเป็นธรรมดาของอารมณ์แห่งกาม วางใจเป็นกลาง ก็จะหลุดออกมาได้ ไม่กระเพื่อมไปกับสิ่งกระตุ้นเร้า เมื่อโทสะเข้าสิง ก็นึกถึงทุกข์โทษภัยของโทสะ ความขัดเคืองใจที่จะตามมา พิจารณาถึงทุกข์โทษภัยของอกุศลแต่ละอย่างที่เข้าสิงเรา แต่ถ้าไม่ตามความเป็นจริง ก็ยากที่จะจัดการแก้ไขได้ เพราะการหลอกตัวเองนั้นหลอกไม่ได้

Someone asked Pra Ajarn to expand on the phrase 'knowing according to reality.'

Knowing Things as They Actually Are

Knowing according to reality means: the beautiful is known as beautiful, the handsome as handsome, the refined as refined, delicious taste as delicious, the foul as foul, the fragrant as fragrant, and a self is known as a self — not denying there's a self. Because if there truly were no self, try letting someone insult or strike you and see — you'd still get angry, which shows it can't actually be done. Knowing according to reality lets us handle things rightly.

Set the Mind Even, Not Carried Away

The beautiful is called beautiful, but don't dwell on gazing at it, or you'll begin to be carried away and lose your guard. The foul is known as foul — set the mind even; the fragrant is known as fragrant — don't let the mind slip, set it even. Knowing according to reality, one can handle things; but denying and deceiving oneself, one can't handle them as they really are.

When the Unwholesome Possesses Us, We're Automatically Swallowed Into Becoming It

When possesses us, once swallowed, we automatically become it. When the neutral possesses us, without firm we're likewise automatically swallowed. When we abide in , we know we're abiding in the wholesome, and it swallows us into oneness with it; when the unwholesome possesses us, it swallows us into being unwholesome.

Catching It Lets Us Establish Mindfulness and Slip Free

But while possessed by the unwholesome, if the wholesome contests its way in, we become aware that we've been possessed. Becoming aware of being possessed shows the wholesome is contesting its way in, telling us we've been possessed — so we must establish mindfulness well at that moment to slip free. But if we accept the unwholesome, we accept that mood: for example, when lust possesses us, the wholesome says lust has taken hold, and we steady ourselves, see the unloveliness and ordinariness of sensual moods, set the mind even, and slip free, not swayed by the stimulation. When aversion possesses us, we recall the danger of aversion, the irritation that follows, reflecting on the danger of each unwholesome state that possesses us. But without noting according to reality, it's hard to handle and correct — because deceiving oneself simply cannot be done.