คำสอน · พระอาจารย์สุรพงค์Teaching · Pra Ajarn Suraphong

ชิงช่วงชิง 80 ต่อ 20: ทำไมเรายังรู้ตัวว่าทำไม่ดี แม้คุมตัวเองไม่ได้ และหน้าที่สามประการของมลทินThe 80-to-20 Contest: Why We Still Recognize Our Own Bad Behavior, and Defilement's Three Jobs

วันอังคารที่ 10 มิถุนายน 2568Tuesday, 10 June 2025อ่าน ~27 นาที~15 min readฟังต้นฉบับบน YouTubeListen on YouTube

ขนาดตัวอักษรText size

พระอาจารย์สุรพงค์อธิบายกลไกการ "ชิงช่วงชิง" ระหว่างกุศลและอกุศลในทุกอนุวินาที เช่นอกุศลอาจชนะ 80 จาก 100 ครั้งขณะกุศลชนะเพียง 20 ครั้ง อธิบายว่าทำไมเรายังรับรู้พฤติกรรมแย่ๆ ของตัวเองได้แม้ควบคุมไม่ได้ และจะเกิดอะไรขึ้นเมื่อสัดส่วนของกุศลลดลงจนเป็นศูนย์ ท่านยังอธิบายหน้าที่สามประการของมลทิน คือฉุดธาตุให้ตกต่ำ รังควานด้วยนิวรณ์ธรรม และเหนี่ยวรั้งไม่ให้ผู้ปฏิบัติหลุดพ้น ก่อนนำเข้าสู่การภาวนาสัมมาอะระหังและแผ่เมตตาปิดท้ายPhra Ajarn Suraphong explains the moment-to-moment "turn-taking contest" between wholesome and unwholesome forces -- the unwholesome may win roughly 80 of 100 turns while the wholesome wins only 20 -- and why this lets us still recognize our own bad behavior even when we can't control it, versus what happens when the wholesome share drops to zero. He also lays out defilement's three functions: dragging our elemental state down through greed, hatred, and delusion; harassing us through the five hindrances until life grows confused; and actively restraining a practitioner who is trying to break free. He then leads into the Samma Arahang meditation and closes with the radiation of loving-kindness.

เราอยู่ใต้การควบคุมของธรรมชาติสามฝ่าย

พระอาจารย์สุรพงค์เปิดการนำนั่งว่า เราอยู่ภายใต้การควบคุมของธรรมชาติ 3 ฝ่าย เว้นจากแล้ว ระบบธรรมชาติฝ่ายอื่นล้วนไม่ก่อเกิดคุณเกิดประโยชน์ใดๆ แก่เราเลย หนำซ้ำยังอาจก่อโทษหากระบบนั้นเป็นระบบ ดังนั้นเราจึงมีความจำเป็นต้องเรียนรู้ ทำความเข้าใจ และฝึกฝนให้ดำรงอยู่กับระบบกุศล ซึ่งมีพระรัตนตรัยเป็นผู้ดูแล มีพระนิพพานเป็นผู้อยู่เบื้องหลัง การปฏิบัติธรรมนี้จะช่วยให้เราเรียนรู้เข้าใจและฝึกฝนให้สามารถดำรงอยู่อย่างสอดคล้องกับระบบกุศลธรรมได้

กำหนด คือการเจาะจงตำแหน่งของใจ

การจะดำรงอยู่ในระบบกุศลธรรมนั้น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสสอนไว้เมื่อ 2,000 กว่าปีก่อนว่า ภิกษุทั้งหลาย เธอพึงชัดในกาย เวทนา จิต และธรรม เพื่อขจัดอภิชฌาและโทมนัสของโลกให้สิ้นไป หากไม่กำหนด ก็จะมีธรรมชาติฝ่ายอื่นมาชี้นำให้เรากำหนดในสิ่งที่ไม่เกิดคุณเกิดประโยชน์แก่เราเลย ซ้ำยังอาจเกิดโทษอีกด้วย กำหนดคือการเจาะจง การหมายไว้ การระบุตำแหน่งที่ตั้งของใจ เนื่องด้วยกายหรือเนื่องด้วยใจ หมายไว้ที่ลมหายใจก็ได้ หมายไว้ที่เนื้อที่ตัวก็ได้ หมายไว้ที่ก็ได้ ตำแหน่งไหนที่แสดงสัญญาณชัดเจน เราไปหมายไว้ตรงนั้น แล้วเข้าไปรู้ ณ ตำแหน่งนั้น เราเข้าไปรู้ตรงไหน ใจจะอยู่ตรงนั้น การใส่ใจคือการเอาใจไปใส่ไว้ตรงนั้น จะเกิดตรงนั้น รู้คือสติ ชัดคือ

การชิงช่วงชิง: กุศลและอกุศลผลัดกันครองอำนาจทุกอนุวินาที

เมื่อกุศลเข้าสิงจิตเป็นเจ้าเรือน เราจะระลึกได้ ระลึกถึงสิ่งที่เกิดคุณเกิดประโยชน์ที่เราควบคุมตัวเองได้ แต่แม้เราจะระลึกรู้ในเรื่องอื่นๆ หรือกิจกรรมอื่นๆ ได้อยู่ ก็ไม่ได้หมายความว่ากุศลมีกำลังมากกว่า เพราะฝ่ายกุศลที่ชิงช่วงชิงคะแนนนั้นอาจมีสัดส่วนที่มีกำลังน้อยกว่าอกุศล เราจึงแค่รู้ว่าสิ่งใดเกิดขึ้นในชั่วขณะหนึ่งอนุวินาที เขาอาจชิงช่วงได้เกือบ 100 ครั้ง ในขณะที่กุศลชิงช่วงได้แค่ 20 ครั้ง สัดส่วนแค่ 20% เขา 80% เมื่อกำลังของเราไม่มากพอ ความเป็นอิสระความเป็นตัวของตัวเองก็ไม่มี รู้ก็จริงแต่ไม่มีกำลัง

แต่หากสัดส่วนของเรานั้นน้อยลงไปอีก จนกระทั่งเป็นศูนย์ คือไม่รู้เนื้อรู้ตัวเลย ทำอะไรก็ไม่รู้เนื้อรู้ตัว เพราะไม่มีสติเลย เขาควบคุมไปหมดแล้ว สิ่งที่เราทำตรงนี้แต่ใจไปอยู่ตรงอื่น เขากลืนกินไปหมด คือปัจจุบันไม่รู้ ซึ่งนอกจากคนบ้าแล้วคนปกติก็จะไม่เป็นกันถึงขนาดนั้น เพราะส่วนของกุศลก็ยังคงสามารถชิงช่วงชิงในระดับหนึ่งได้ ทำให้เรายังสามารถรับรู้พฤติกรรมต่างๆ ได้ จะโกรธจะเกลียดจะโมโหจะอะไรต่ออะไร แม้อกุศลจะเป็นใหญ่ สัดส่วนฝ่ายกุศลก็ยังคงมีอยู่ สติจึงยังสามารถรับรู้ถึงพฤติกรรมแย่ๆ ทั้งหลายเหล่านั้นได้

แต่ถ้าสัดส่วนของกุศลมีมากกว่า เช่น 50:50 ก็ยังสูสี แต่ถ้ามากกว่านั้น กำลังของฝ่ายอกุศลก็จะถดถอยลง กุศลก็จะเป็นใหญ่ การเจริญจะทำให้สัดส่วนของฝ่ายกุศลนั้นมีสัดส่วนที่มากขึ้น สามารถประกอบคุณงามความดีได้ แต่ถ้าสัดส่วนของเราน้อยกว่าเขาในหนึ่งอนุวินาที เราก็รับรู้ได้แต่ไม่สามารถเป็นใหญ่ได้ เขาบงการได้ เราจะอยากทำหรือไม่อยากทำเขาก็บังคับให้ทำ เพราะสัดส่วนในขณะนั้นของฝ่ายกุศลมีน้อยกว่า เราจึงจำเป็นต้องเรียนรู้ที่จะกำหนดรู้ ให้รู้อยู่เสมอไม่เผลอ รู้คือสติ เมื่อดวงรู้คือดวงสติตั้งขึ้น ดวงไม่รู้คือดวงก็จะตกไป

สัมมาอะระหัง: พระผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ ไกลจากกิเลสเครื่องเศร้าหมองทั้งปวง

ดวงสติคือดวงระลึกได้ อย่างแรกรู้เนื้อรู้ตัวก่อน เมื่อรู้ตัวแล้วเราก็รู้ว่าเราต้องการจะรู้อะไรเพิ่มเติม เช่นจะรู้กรรมฐานของเรา การระลึกรู้ถึงกรรมฐานก็จะเกิดขึ้น สติก็จะไปเอากรรมฐานเหล่านั้นมาให้เราจากแหล่งความทรงจำ เมื่อได้กรรมฐานแล้วเราก็มาภาวนา สัมมาอะระหังนี้เป็นวิทกนามของกายธรรมอรหันต์ เราเรียกท่านตามคุณสมบัติธรรม สัมมาแปลว่าพระผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ ปฏิบัติอันเป็นไปเพื่อไกลจากกิเลสเครื่องเศร้าหมองทั้งปวง ท่านจึงเป็นผู้มีอิสรภาพอันบริบูรณ์ เป็นผู้รู้ผู้มีอานุภาพ ทั้งพระปัญญาธิคุณ พระบริสุทธิคุณ และพระมหากรุณาธิคุณ อันเปี่ยมอยู่ในองค์คุณของกายธรรม แม้ท่านจะดำรงอยู่ในโลกที่ยังมีกิเลสแวดล้อม แต่ท่านไกลมากจากกิเลสเครื่องเศร้าหมอง เพราะท่านอยู่ในมิติที่ละเอียดลึกซึ้ง ถูกเก็บซ่อนไว้ในส่วนที่กิเลสเข้าไม่ถึง

บทบาทของมลทิน: ฉุดให้ตกต่ำ รังควาน และเหนี่ยวรั้งไม่ให้หลุดพ้น

แม้มิติที่เราดำรงอยู่จะละเอียดเพียงใด ทุกมิติก็ล้วนมีมลทินทั้งสิ้น ตราบใดที่เรายังไม่บรรลุพระอรหันต์ บทบาทหน้าที่ของมลทินนั้นมีอยู่ 3 ประการ

ประการที่หนึ่ง คือฉุดธาตุให้ตกต่ำด้วยโลภะ โทสะ โมหะ ราคะ อวิชชา ทิฏฐิ ตัณหา อุปาทาน

ประการที่สอง หากฉุดให้ตกต่ำไม่ได้ ก็จะรังควานด้วยนิวรณธรรม ให้ชีวิตนั้นสับสนวุ่นวายฟุ้งซ่าน ด้วยความพอใจและไม่พอใจ พอใจก็ยินดีในกามคุณมากขึ้น เกิดความโลภมากขึ้น ต้องการมากๆ เยอะๆ ไม่รู้จักพอ ถ้าไม่ได้ดังใจก็ขัดเคืองใจ ฟุ้งซ่าน ใจก็หม่นหมองมากขึ้น ความง่วงเหงาหาวนอน ใจก็ไม่มีกำลัง เซื่องซึม มึนงงเบลอด้วย ไม่มีกำลังพอที่จะศึกษาธรรม ความลังเลสงสัยก็เกิดขึ้น ทำให้ไม่แม่นใจไม่มั่นใจ ทุกอย่างล้วนคลุมเครือ ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นมลทินที่ทำให้การดำรงอยู่ในมิตินั้นอยู่ยาก

ประการที่สาม เมื่อเราอยู่ยากและอยากหลุดพ้นไปสู่มิติที่ละเอียดกว่า มลทินก็จะเหนี่ยวรั้งไว้ ไม่ให้หลุดพ้น เมื่อปรารถนาจะหลุดพ้น มุ่งมั่นที่จะหลุดพ้น มลทินก็เหนี่ยวรั้งเอาไว้ พยายามกดให้ตกต่ำ นี่คือบทบาทหน้าที่ทั้งสามของมลทิน ดังนั้นเราจึงจำเป็นต้องมาเรียนรู้ฝึกฝนในการเจริญภาวนาปฏิบัติธรรมทั้งและ

สมถะ: ทำใจให้หยุดนิ่งเพื่อระงับความสั่นสะเทือน

สมถะคือการทำใจให้สงบ มีผลต่อการระงับกามคุณ ความยินดีพอใจในกาม ทำให้ความยินดีพอใจในกามนั้นมีกำลังไม่พอ ก็เคลียร์มลทินด้วยการทำใจให้หยุดให้นิ่ง ไม่ให้สั่นสะเทือน ความสั่นสะเทือนใจยิ่งหยาบก็ยิ่งสั่นสะเทือนมาก มากเข้ามากเข้าใจก็ระทึกตื่นเต้น ดีใจก็ตื่นเต้น เสียใจก็ตื่นเต้น กลัวก็ตื่นเต้น ถ้าตื่นเต้นมากเข้า เนื้อตัวก็จะสั่นสะเทือนไปด้วย เราจึงจำเป็นต้องฝึกใจให้หยุดให้นิ่ง อย่าให้สั่นสะเทือน โดยกำหนดหยุดในหยุด นิ่งในนิ่ง หยุดในมิตินี้ลงแต่มิติที่ละเอียดยิ่งกว่าก็ยังมีความสั่นสะเทือนอยู่ ก็เข้าไปหยุดในหยุด นิ่งในนิ่งเรื่อยไป แต่การจะเข้าไปหยุดในหยุดได้ เราจำเป็นต้องรับรู้ถึงการสั่นสะเทือนก่อน เห็นทุกข์เห็นโทษภัยของการสั่นสะเทือน การกำหนดรู้จึงเห็นคุณเห็นประโยชน์

พระเดชพระคุณหลวงปู่ท่านกล่าวไว้ว่า ประกอบเหตุ สังเกตผล ทนเอาเถิดประเสริฐนัก ตอนนี้เรากำลังประกอบเหตุ หยุดในหยุด นิ่งในนิ่ง แล้วก็ดูผลว่ามันหยุดมันนิ่งไหม กำหนดซ้ำๆ มันจะค่อยๆ หยุดค่อยๆ นิ่งเอง พอมันหยุดมันนิ่งได้แล้วเห็นผล เราก็จะเกิดกำลังใจที่จะทำซ้ำ

เมื่อเอ่ยนามท่าน ท่านจะปรากฏขึ้นพร้อมอานุภาพ

การกล่าวเอ่ยนามท่านจะทำให้ท่านปรากฏขึ้นในกลางใจเรา เมื่อท่านปรากฏขึ้น ท่านไม่ปรากฏขึ้นเปล่าๆ แต่ปรากฏพร้อมกับอานุภาพของท่าน ทั้งพระปัญญาธิคุณ พระบริสุทธิคุณ และพระมหากรุณาธิคุณอันเต็มเปี่ยม ท่านก็จะเอาธาตุ เห็น จำ คิด รู้ ของเรามากลั่นให้ใสสะอาดบริสุทธิ์ เพราะท่านมีปัญญา ท่านรู้ว่าจะช่วยเหลือเราได้อย่างไร ขจัดมลทินเครื่องเศร้าหมองทั้งหลายให้หมดไป เชื่อมสายบุญสายสมบัติ วางผังทางล่วงหน้าให้กับเรา ทั้งหมดนี้ล้วนต้องอาศัยผู้มีปัญญา ผู้มีความกรุณา และผู้มีอานุภาพ ซึ่งจะมีอานุภาพได้ก็ต้องเป็นผู้บริสุทธิ์ ดังนั้นองค์คุณของท่านจึงประกอบด้วยสามองค์คุณคือ พระปัญญาธิคุณ พระบริสุทธิคุณ และพระมหากรุณาธิคุณ

บุญไหลผ่านทุกกายในสายธาตุสายธรรมของเรา

เมื่อภาวนาสัมมาอะระหัง กระแสธารแห่งบุญก็จะพรั่งพรูผุดผ่านในกลางตัวกลางใจเราอย่างต่อเนื่อง ทั้งสายบุญสายสมบัติและ จะถูกเก็บไว้ในภายในของเรา อีกทั้งดวงธรรมของทุกๆ กาย ทั้งกายละเอียด กายทิพย์ กายพรหม กายรูปพรหม ตลอดสายธาตุสายธรรมของเรา ใสสว่างด้วยบุญญาธาตุบริสุทธิ์ ซึ่งไหลผ่านมาจากพระนิพพานเป็นชั้นๆ ผ่านกายธรรมอรหัตละเอียด มาสู่กายธรรม แล้วผ่านมาถึงกายพระอนาคามีละเอียดและหยาบ กายพระสกิทาคามีละเอียดและหยาบ กายพระโสดาละเอียดและหยาบ กายโคตรภูละเอียดและหยาบ กายอรูปพรหมละเอียดและหยาบ กายทิพย์ละเอียดและหยาบ มาถึงกายมนุษย์ละเอียดและกายมนุษย์หยาบ บุญจะไหลผ่านมาเป็นชั้นๆ ไหลผ่านกายไหนก็จะถูกเก็บไว้ในกายนั้นด้วย เพียงกายมนุษย์กายเดียวประกอบเหตุแห่งคุณงามความดี ก็มีผลต่อทุกกายตลอดสายธาตุสายธรรมของเราได้ทั้งหมด เราจึงไม่ได้ทำคนเดียว ทุกกายในแต่ละชั้นล้วนคอยช่วยเหลือเราอยู่เสมอ

แผ่เมตตาธรรม: น้อมดวงจิตมารดาผู้รักบุตร

เมื่อเราประกอบเกื้อกูลประโยชน์แก่ตัวเราแล้ว เราก็มาเกื้อกูลประโยชน์ให้บังเกิดแก่โลกและจักรวาล ทั้งสัตวโลกและโอกาสโลก ด้วยซึ่งเป็นอุปกรณ์สำคัญของระบบกุศลธรรม เพียงแค่เราตั้งความปรารถนาดีให้บังเกิดขึ้นแก่ตัวเรา สรรพสัตว์ สรรพสิ่ง และบุคคลอันเป็นที่รักของเรา ขอให้จงพ้นทุกข์มีทั่วหน้า หากเรายังไม่อาจรับรู้ถึงรสชาติของธรรม พระเดชพระคุณหลวงปู่ท่านแนะนำให้เราน้อมเอาดวงจิตของมารดาที่มีความรักและความปรารถนาดีต่อลูกน้อยของตนมาตั้งขึ้น เราจะซาบซึ้งถึงความยิ่งใหญ่ของเมตตาธรรมนี้อย่างลึกซึ้ง

แผ่ขยายเมตตาจากบ้านสู่จักรวาลอนันต์

เมื่อรับรู้แล้วเราก็ตั้งความปรารถนาดีและแผ่ความปรารถนาดีครอบคลุมบ้านเรือนที่พักอาศัยของเราเป็นอันดับแรก เมตตาธรรมก็ส่องสว่างครอบคลุมพื้นที่อาศัยของเรา ทุกอณูของบรรยากาศ ทั้งผู้คนสรรพสัตว์สรรพสิ่งให้สว่างไสวใสเย็นสะอาดบริสุทธิ์ ทั้งดินน้ำอากาศฟ้า ต้นไม้ใบหญ้า อิฐหินปูนทราย ข้าวของเครื่องใช้ ทะเลมหาสมุทร ท้องฟ้าดวงดาว เมตตาธรรมใจเราแผ่ขยายไปถึงไหน เมตตาธรรมก็ส่องสว่างไปถึงนั่น เพราะใจเป็นแดนเกิดของเมตตาธรรม และใจของเราเป็นทาสสำเร็จ เรากำหนดให้ใหญ่โตกว้างขวางเพียงใดก็ได้

จากนั้นแผ่ขยายใจที่เปี่ยมด้วยเมตตาธรรมนี้ครอบคลุมไปทั้งหมู่บ้าน ตำบล อำเภอ จังหวัด ประเทศ และประเทศเพื่อนบ้านนานาประเทศ จนกระทั่งครอบคลุมไปทั้งโลก ให้โลกนี้เป็นโลกแก้วที่สว่างไสวใสเย็นสะอาดบริสุทธิ์ ขอชาวโลกและสรรพสัตว์จงพ้นทุกข์มีความสุขทั่วหน้า ทั้งภุมมเทวา รุกขเทวา อากาศเทวา ชาวสวรรค์ทุกชั้นฟ้า พรหมและอรูปพรหมทั้งหลาย รวมถึงสัตว์นรก อสุรกาย สัตว์เดรัจฉาน ขอสรรพสัตว์จงพ้นทุกข์มีความสุขทั่วหน้า ท่านที่มีทุกข์มากก็ขอให้ทุกข์น้อย ที่มีทุกข์น้อยขอให้หมดทุกข์ ให้มีความสุข ที่มีสุขน้อยก็ขอให้มีสุขมาก และท่านที่มีสุขมากแล้วก็ขอให้มีสุขมากยิ่งๆ ขึ้นไป

แล้วแผ่ขยายไปสู่บรรยากาศของจักรวาล ครอบคลุมดวงดาวน้อยใหญ่นับสิบนับร้อยพันหมื่นแสนล้านดวงดาว และแผ่ขยายต่อเนื่องไปสู่หมื่นโลกธาตุแสนโกฏิจักรวาลอนันตจักรวาล ให้เมตตาธรรมของเราแผ่ขยายส่องสว่างกว้างขวางออกไปไม่มีประมาณ ใจของเราก็จะขยายเบิกบานโล่งว่างเบาสบาย ใสเย็นสะอาดบริสุทธิ์สว่างไสว

กระแสธารแห่งบุญและการหยุดนิ่งในกลางพระรัตนตรัย

เมตตาธรรมส่องสว่างไปในกลางใจของผู้คนและสรรพสัตว์ ขจัดมลทินความเศร้าหมองทั้งหลายให้มลายหายไป ธรรมชาติฝ่ายกุศลก็ได้โอกาสสถิตซ้อนเป็นเจ้าเรือน เหนี่ยวนำพลังงานบริสุทธิ์เข้ามาขับเคลื่อนระบบกุศลธรรม แก้ไขธาตุธรรมในตัวของผู้คนสรรพสัตว์ให้สะอาดบริสุทธิ์สว่างไสว หลุดพ้นจากมิติหนึ่งไปสู่อีกมิติหนึ่งอย่างต่อเนื่อง เมตตาธรรมนี้ไม่เพียงกลั่นแก้ไขขจัดมลทินในกายในใจของผู้คนสรรพสัตว์ ยังกลั่นแก้ไขบรรยากาศสิ่งแวดล้อม ต้นไม้ใบหญ้า ดินน้ำอากาศฟ้า ภูเขาลำเนาไพร ท้องทะเลมหาสมุทร ให้น่าอยู่ ให้ผู้คนและสรรพสัตว์สามารถดำรงอยู่ได้อย่างเป็นสุข

รวมใจหยุดรวมใจนิ่งในกลางเมตตาธรรมที่สว่างไสวใสเย็นสะอาดบริสุทธิ์ กระแสธารแห่งบุญยังคงพรั่งพรูผุดผ่านในกลางความสว่างของเมตตาธรรมอย่างต่อเนื่อง แผ่ขยายบุญญาธาตุอันบริสุทธิ์นี้เกื้อกูลแก่ผู้คนและสรรพสัตว์ทั้งหลาย ขอผู้คนสรรพสัตว์จงมีส่วนในบุญที่เราทั้งหลายได้ตั้งใจกระทำไว้ดีแล้วนี้ ด้วยความรักและความปรารถนาดีอย่างจริงใจของเรา เหมือนความรักและความปรารถนาดีของมารดาที่มีต่อบุตรน้อยของตน รวมใจหยุดรวมใจนิ่งในกลางบุญญาธาตุอันบริสุทธิ์ที่พรั่งพรูผุดผ่านอย่างต่อเนื่อง ณ ตำแหน่งศูนย์กลางกายของเรา หลอมรวมทุกกายทั้งหยาบและละเอียดให้เป็นหนึ่งเดียวกัน ใจเป็นธาตุสำเร็จ กำหนดเช่นไรก็เป็นเช่นนั้น

รวมใจหยุดรวมใจนิ่งในกลางของพระรัตนตรัย กลางของพุทธรัตนะ กลางของธรรมรัตนะ กลางของสังฆรัตนะ หยุดนิ่งในกลางของท่าน กลางของผู้รู้ผู้มีอานุภาพ ผู้เปี่ยมด้วยพระปัญญาธิคุณ พระบริสุทธิคุณ และพระมหากรุณาธิคุณ เราจำเป็นต้องหลอมรวมเรากับท่านให้เป็นเอกภาพเดียวกัน อย่าให้เหินห่างจากท่าน เพราะนี่คือความปรารถนาของท่าน ที่ต้องการให้เรากับท่านหลอมรวมเป็นเอกภาพเดียวกัน เพื่อท่านจะได้ช่วยเหลือเราได้อย่างเต็มประสิทธิภาพและเกิดประสิทธิผลสูงสุด

หยุดนิ่งในกลางกายธรรมของครูบาอาจารย์และอธิษฐานจิต

เราเป็น องค์พระเป็นตัวเรา หยุดนิ่งในกลางของสังฆรัตนะ กลางกายธรรมของมหาปูชนียาจารย์ หยุดนิ่งในกลางกายธรรมสุดละเอียดของพระเดชพระคุณหลวงปู่ หยุดนิ่งไปในกลางกายธรรมสุดละเอียดของพระเดชพระคุณหลวงพ่อ และหยุดนิ่งไปในกลางกายธรรมสุดละเอียดของคุณยายอาจารย์ เมื่อเรานึกถึงท่าน เราจะปรากฏใสสว่างในกลางท่าน ท่านจะปรากฏใสสว่างในกลางตัวเรา อีกทั้งเราและท่านจะปรากฏสว่างในกลางของพระนิพพาน กลางของผู้รู้ผู้มีอานุภาพอันไม่มีประมาณ

เมื่ออยู่ในกลางของพระนิพพาน คือพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทุกพระองค์ พระปัจเจกพุทธเจ้าทั้งหลาย และพระอรหันต์ทั้งปวง ท่านก็จะเอาธาตุธรรมของเรามากลั่นให้ใสสะอาดบริสุทธิ์ ขจัดมลทินเครื่องเศร้าหมองและวิบากกรรมทั้งหลาย เชื่อมสายบุญสายสมบัติให้กับเรา วางผังทางล่วงหน้าให้เรา ในขณะที่ท่านกำลังปรับปรุงธาตุธรรมในตัวเราให้ใสบริสุทธิ์ เราก็มากราบขอพรท่าน ตั้งความปรารถนาให้ความปรารถนาดีงามนี้ติดไปในกลางดวงบุญอันสว่างไสว เกื้อกูลประโยชน์ในการสร้างบารมีทั้งในปัจจุบันและอนาคตนับนับชาติไม่ถ้วน ให้ตลอดเส้นทางการสร้างบารมีของเราเปลี่ยนไปด้วยคู่ความสุขและ ทั้งความสำเร็จสมปรารถนาในทุกสิ่งที่ถูกต้องและดีงาม

ข้าพเจ้าทั้งหลายกราบขอพรขอบุญบารมี รัศมี กำลัง ฤทธิ์ อำนาจ สิทธิเฉียบขาดของพระนิพพานทั่วธาตุทั่วธรรม อีกทั้งขอบารมีธรรมของพระเดชพระคุณหลวงปู่ หลวงพ่อ คุณยายอาจารย์ ขอบุญบารมีทั้งหลายเหล่านี้จงประมวลรวมกับบุญบารมีที่พวกเราทั้งหลายได้ตั้งใจสั่งสมดีแล้วตั้งแต่ปฐมชาตินับภพนับชาติไม่ถ้วนเรื่อยมาจนกระทั่งถึงปัจจุบัน ขอบุญทั้งหลายเหล่านี้จงประมวลกันเข้าให้เป็นบุญศักดิ์สิทธิ์ มีฤทธิ์มีเดชมีอานุภาพทับทวีไม่มีประมาณ กลั่นกายวาจาใจ ธาตุธรรม เห็นจำคิดรู้ ดินน้ำลมไฟ อากาศธาตุ ของเราให้สว่างไสวใสเย็นสะอาดบริสุทธิ์และอบอุ่น ให้เราหลุดพ้นจากวิบัติบาปศักดิ์สิทธิ์ วิบากกรรม วิบากมาร อุปสรรคต่างๆ นานาในชีวิต ให้มลายหายสูญ ทั้งโลภะ โทสะ โมหะ ราคะ อวิชชา ทิฏฐิ ตัณหา ก็ให้สิ้นเชื้อไม่เหลือเศษ

ขอให้มีดวงตาเห็นธรรม เข้าถึงและแทงตลอดในได้สำเร็จวิชา 3 วิชา 8 อภิญญา 6 ปฏิสัมภิทาญาณ 4 วิโมกข์ 8 และจรณะ 15 ครบถ้วนทุกประการ อีกทั้งให้มีสุขภาพพลานามัยแข็งแรงสมบูรณ์ มีอายุยืนยาว ได้สร้างบุญสร้างบารมีไปได้ตลอดชีวิตตลอดรอดฝั่ง มีกำลังใจสูงส่งไม่สิ้นสุดในการสร้างบารมี มุ่งตรงต่อหนทางพระนิพพานสู่ที่สุดแห่งธรรม จะเดินทางไปแห่งหนใดก็ขอให้ประสบแต่ความโชคดี พบแต่ความปลอดภัย เป็นที่รักของมนุษย์และเทวาทั้งหลาย มีดวงปัญญาสว่างไสวรู้แจ้งแทงตลอดในธรรมะขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า จะประกอบธุรกิจหน้าที่การงานใดๆ ก็ขอให้เจริญรุ่งเรืองก้าวหน้าด้วยผลอัศจรรย์เกินคิดเกินคาด ให้ได้สมบัติใหญ่ตักไม่พร่อง นำมาสร้างมหาทานบารมีอย่างเต็มกำลัง

เมื่อถึงคราวหลับตาลาโลก ก็ขอให้ได้บังเกิดในสวรรค์ชั้นดุสิต บุญพิเศษเขตบรมโพธิสัตว์ และเมื่อกลับลงมาสร้างบารมีในโลกมนุษย์ ก็ขอให้เกิดในครอบครัวสัมมาทิฏฐิ ครอบครัวแก้ว ครอบครัวธรรมกาย ครอบครัวตัวอย่างของโลก ครอบครัวที่อบอุ่น พร้อมบริบูรณ์ด้วยที่สุดแห่งรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ ลาภยศสรรเสริญสุข มรรคผลนิพพานและวิชชาธรรมกาย อีกทั้งให้มีดวงบุญศักดิ์สิทธิ์ ระลึกชาติได้ตั้งแต่เกิด ศึกษาวิชชาธรรมกายอย่างถูกต้องตรงตามความเป็นจริงไปกับหลวงปู่หลวงพ่อคุณยาย บาปอกุศลใดๆ ที่ได้ประพฤติผิดพลาดพลั้งเผลอมาในอดีตนับภพนับชาติไม่ถ้วน ขอให้บาปอกุศลทั้งหลายเหล่านั้นจงตามไม่ทัน อย่าได้มีโอกาสส่งผล ให้เป็นตลอดไป บาปใหม่จงอย่าได้กระทำทั้งกายวาจาใจ บุญกุศลใดที่ได้ตั้งใจสั่งสมดีแล้วทั้งหมดทั้งสิ้น จงประมวลรวมกันเข้าส่งผลศักดิ์สิทธิ์ มีฤทธิ์มีเดชมีอานุภาพเป็นอัศจรรย์ ส่งผลตลอดต่อเนื่องนับแต่บัดนี้ตราบกระทั่งถึงที่สุดแห่งธรรม ขอความปรารถนาดีงามทั้งปวงนี้จงเป็นผลสำเร็จแก่พวกเราทั้งหลาย ด้วยอานุภาพอันไม่มีประมาณขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทุกๆ พระองค์

บทสวดปิดท้าย

พระอาจารย์นำกล่าวคำบูชาพระรัตนตรัยปิดท้ายการนั่งสมาธิว่า สัพเพพุทธา ปัจเจกาปัจเจกานัญจะยัง พลัง อรหันตานัญจะ เตชะนะรักขัง ภันทามิ สัพพะโส สัพพะพุทธานุภาเวนะ สัพพะธัมมานุภาเวนะ สัพพะสังฆานุภาเวนะ สัทธาโสตถีภะวันตุเต

We live under the control of three natures

Phra Ajarn Suraphong opened by explaining that we live under the control of three natures. Apart from (), every other natural system brings us no benefit whatsoever, and may even cause harm if that system is unwholesome. We therefore need to learn, understand, and train ourselves to abide within the wholesome system, which the Triple Gem oversees and Nibbana stands behind. Practicing the helps us learn, understand, and train to live in harmony with that wholesome system.

To determine is to pinpoint exactly where the mind sits

To abide within the wholesome system, the Lord Buddha taught, more than two thousand years ago: "Monks, you should determine clearly the body, feelings, mind, and mental phenomena, in order to remove covetousness and grief regarding the world." Without determining, some other nature will steer us to fix on something that brings us no benefit at all, and may even cause harm. To determine is to specify, to mark, to pinpoint exactly where the mind is located -- whether body-based or mind-based. We may mark it at the breath, at the flesh, or at -- wherever gives the clearest signal. We mark it there, then go in to know at that spot. Wherever we go in to know, the mind sits there; paying attention means placing the mind there. Mindfulness () arises right there: knowing is sati, clarity is .

The turn-taking contest: wholesome and unwholesome trade control moment by moment

When the wholesome nature possesses the heart as master, we can recollect -- recollect what is beneficial, what we can control ourselves. But even when we can recollect other matters or other activities, that doesn't mean the wholesome side has more power; the wholesome share contesting for each "turn" may simply hold a smaller portion than . So we merely know what is happening in that instant, that fraction of a second. The unwholesome may win nearly 100 out of 100 turns, while the wholesome wins only 20 -- a 20% share against an 80% share. When our strength isn't enough, there is no freedom, no being our own master; we know, but we hold no power.

But if our share drops even further, all the way to zero, we lose all sense of ourselves entirely -- we act without any self-awareness at all, because there is no left; the unwholesome has taken total control. What we're doing right here, our mind is somewhere else entirely -- it swallows everything whole, so the present moment goes unknown. Apart from someone who is genuinely insane, an ordinary person never quite reaches that point, because some wholesome share can still contest for a turn, letting us still perceive our own behavior -- anger, hatred, rage, whatever it may be. Even when the unwholesome dominates, some wholesome share remains, so mindfulness can still perceive all that poor behavior as it happens.

But if the wholesome share grows larger -- say, an even 50:50 split -- it becomes a real contest; and beyond that, the unwholesome's power recedes and the wholesome becomes dominant. Developing increases the wholesome share, letting us perform good deeds. But if our share is smaller than the opposing side's in any given instant, we can perceive what's happening but cannot be the master of it -- the other side commands us. Whether we want to act or not, it forces us to act, because in that instant the wholesome share is the smaller one. We must therefore learn to determine and know, staying constantly aware without ever lapsing. Knowing is mindfulness; when the sphere of knowing -- the sphere of mindfulness -- is established, the sphere of not-knowing -- the sphere of -- falls away.

Samma Arahang: the one who practices well, far removed from every defilement

The sphere of mindfulness is the sphere of recollection: first we know our own body, and once we know ourselves, we know what more we wish to know -- for instance, our meditation object. Recollecting the meditation object then arises, and mindfulness draws that object up for us from the well of memory. Once we have our meditation object, we recite . This is the epithet of the arahant Dhammakaya, a name we call him by according to his virtuous qualities. "Samma" means the one who practices well and rightly, whose practice leads far from every defilement and every stain. He is therefore one of complete freedom, a Knower of great power, filled with the of supreme wisdom, the virtue of absolute , and the virtue of great compassion -- these being the very qualities of the Dhammakaya. Even while dwelling in a world still surrounded by defilement, he remains utterly far from it, because he abides in a subtle, deep dimension, hidden away where defilement cannot reach.

The threefold role of defilement: dragging down, harassing, and restraining

However refined the dimension we abide in may be, every dimension still carries defilement (malin) as long as we have not attained arahantship. Defilement's role has three parts.

First, it drags the elements down through greed, hatred, delusion, lust, ignorance, wrong view, craving, and clinging.

Second, if it cannot drag us down, it harasses us through (nivarana), throwing life into confusion and agitation -- through satisfaction and dissatisfaction. Satisfaction breeds delight in sensual pleasure, which grows into greed, wanting more and more, never satisfied. Dissatisfaction breeds irritation and restlessness, and the mind grows murkier. Drowsiness saps the mind's strength, leaving it dull and foggy through , without enough strength to study the Dhamma. Doubt and hesitation arise, leaving everything uncertain and unclear. All of this is defilement making it hard to remain in that dimension.

Third, once it is hard to remain and we wish to escape into a subtler dimension, defilement restrains us, holding us back from liberation. When we aspire to be free, resolved to be free, defilement holds us back, trying to push us down again. These are defilement's three functions, which is why we need to learn and train ourselves in both calm () and () meditation.

Samatha: stilling the mind to quiet its vibration

Samatha is stilling the mind, which works to subdue sensual craving -- delight and satisfaction in sensual pleasure -- leaving it too weak to hold power, clearing away defilement by stilling and settling the mind so it doesn't vibrate. The coarser the vibration of the mind, the greater the shaking; the more it builds, the more the mind races with excitement -- joy excites, sorrow excites, fear excites. If the excitement builds enough, the body itself trembles along with it. We therefore need to train the mind to stop, to still, without vibrating, by determining to stop within stopping, still within stillness. Even once we still this dimension, a subtler dimension still holds some vibration, so we go on stopping within stopping, still within stillness. But to reach that inner stillness we must first perceive the vibration itself, seeing the suffering and danger it brings -- only then does determining to know reveal its benefit.

Our great revered teacher, Luang Pu, used to say: perform the cause, observe the result, and endure -- how excellent that is. Right now we are performing the cause: stop within stopping, still within stillness -- then we watch whether it actually stops, actually stills. Determining again and again, it gradually stops, gradually stills on its own. Once it stops and stills and we see the result, we gain the heart to keep doing it again.

When we utter his name, he appears together with his power

Uttering his name makes him appear in the center of our heart. When he appears, he does not appear emptily -- he appears together with his full power: the virtue of supreme wisdom, the virtue of absolute purity, and the virtue of great compassion, all complete. He takes the elements of our seeing, remembering, thinking, and knowing and refines them to clarity and purity, because he has wisdom and knows exactly how to help us -- dissolving every stain of defilement, connecting us to streams of merit and fortune, laying a blueprint for our path ahead. All of this requires someone with wisdom, someone with compassion, and someone with power -- and to have power, one must be pure. His virtue therefore consists of these three qualities: the virtue of supreme wisdom, the virtue of absolute purity, and the virtue of great compassion.

Merit flows through every body along our stream of elements and Dhamma

As we recite Samma Arahang, the stream of merit pours and flows continuously through the center of our body and heart -- streams of merit, streams of fortune, and blueprints of success are stored within our own sphere of Dhamma, and within of every body we possess: the refined body, the celestial body, the Brahma body, the form-Brahma body, all along our stream of elements and Dhamma, made bright with pure merit-element flowing down from Nibbana, layer by layer -- through the refined arahant Dhammakaya body, down to the Dhammakaya body, then to the refined and coarse non-returner (anagami) bodies, the refined and coarse once-returner (sakadagami) bodies, the refined and coarse stream-enterer (sotapanna) bodies, the refined and coarse gotrabhu bodies, the refined and coarse formless-Brahma bodies, the refined and coarse celestial bodies, down to the refined and coarse human body. Merit flows through layer after layer, and wherever it flows, it is stored in that body too. A single human body performing one good deed benefits every body along our entire stream of elements and Dhamma. We are never doing this alone -- every body at every layer is constantly helping us.

Radiating loving-kindness: drawing on a mother's heart toward her child

Once we have done good for ourselves, we move on to benefit the whole world and cosmos -- both the world of beings and the world as environment -- through , the wholesome system's essential tool. We simply set the wish that goodness arise for ourselves, for all beings, all things, and all those we love: may they be free from suffering and find everywhere. If we cannot yet sense the flavor of loving-kindness, our great revered teacher advised drawing on the heart of a mother, full of love and goodwill toward her small child, setting that heart within us. We come to feel deeply the greatness of loving-kindness.

Radiating loving-kindness from home to the boundless universe

Once we sense it, we set this wish and radiate it first to cover our own home. Loving-kindness shines across the space we live in, through every atom of the atmosphere, making all people, beings, and things radiant, cool, clean, and pure -- the earth, water, air, sky, trees and grass, brick and stone, our belongings, the seas and oceans, the sky and stars. Wherever our loving-kindness reaches, it shines, because the heart is where loving-kindness is born, and our heart is a genie granting whatever we determine, however vast we wish it.

We then expand this heart, brimming with metta, to cover the whole village, the district, the province, the country, and the neighboring nations, until it covers the entire world, making it a crystal world, radiant, cool, clean, and pure. May the people and beings of the world be free from suffering and find happiness -- the earth-bound devas, tree devas, sky devas, heavenly beings of every celestial realm, the form and formless Brahma gods, and all beings in hell, as hungry ghosts, and as animals: may all beings be free from suffering and find happiness. May those who suffer greatly suffer less; may those who suffer little be entirely free of suffering and find happiness; may those with little happiness find more happiness; and may those with much happiness find even greater happiness still.

We then radiate it out into the atmosphere of the cosmos, covering the countless great and small stars, continuing outward across the ten-thousand world-elements, the hundred-thousand-koti universes, the boundless universe, letting our loving-kindness shine outward without limit. Our heart expands, opens, spacious and at ease, clear, cool, clean, pure, and radiant.

The stream of merit and stilling within the Triple Gem

Loving-kindness shines into the hearts of people and beings, dissolving every stain of defilement. The wholesome nature seizes this chance to settle in as master, drawing pure energy in to refine the elements within people and beings to purity and radiance, freeing them continuously from one dimension to the next. This loving-kindness not only refines and clears defilement within the body and mind of people and beings, it also refines the surrounding environment -- trees and grass, earth, water, air, sky, mountains, forests, seas, and oceans -- making them fit to live in, so that people and beings can dwell there happily.

We gather our hearts to stop, gather to still, within this radiant, cool, clean, pure loving-kindness. The stream of merit continues pouring and flowing through the brightness of loving-kindness without pause, and we extend this pure merit-element to benefit all people and beings, wishing that they share in the merit we have sincerely intended and performed, with the same genuine love and goodwill a mother holds for her small child. We gather our hearts to stop, gather to still, within this pure merit-element that continues pouring and flowing, at the center of our body, fusing every body, coarse and refined, into a single unity. The heart is a genie granting whatever we determine.

We gather our hearts to stop, gather to still, within the Triple Gem -- within the Buddha Jewel, the Dhamma Jewel, and the Sangha Jewel. We still ourselves within them, within the Knower of boundless power, filled with the virtue of supreme wisdom, absolute purity, and great compassion. We must fuse ourselves with them into a single unity, never drifting from them, for this is their own wish -- that we and they become one, so that they can help us with the fullest effectiveness and the greatest possible result.

Stilling within the refined body of our teachers, and making the resolve

We are the Buddha image; the Buddha image is us. We still ourselves within the Sangha Jewel, within the Dhammakaya body of our great revered teachers -- stilling within the most refined Dhammakaya body of Luang Pu, of Luang Phor, and of Khun Yai. As we recollect them, we appear radiant within them, and they appear radiant within us; both we and they appear radiant within Nibbana, within the Knower of boundless power.

As we appear within Nibbana -- the realm of every Lord Buddha, every Silent Buddha, and every Arahant -- they take the elements of our being and refine them to clarity and purity, dissolving every stain of defilement and every karmic residue, connecting us to streams of merit and fortune, laying out the path ahead for us. While they are refining the elements within us, we prostrate and beg their blessing, setting our resolve so that this good wish fixes itself within the radiant sphere of merit, benefiting our building of perfections both now and across countless future lives, so that our entire path of building perfections is filled with wisdom paired with happiness and purity, and success in every right and good aspiration.

We, the disciples, prostrate and beg for the merit, glory, power, and absolute authority of Nibbana throughout every element and every Dhamma, together with the perfections of Luang Pu, Luang Phor, and Khun Yai. May all this merit combine with whatever merit we ourselves have sincerely accumulated well since our very first life, through countless existences up to the present, becoming a sacred merit of immense power that refines our body, speech, mind, and every element -- seeing, remembering, thinking, knowing, earth, water, wind, fire, space, and consciousness -- to be radiant, cool, clean, pure, and warm, freeing us from every calamity, every karmic result, every obstacle in life, dissolving greed, hatred, delusion, lust, and craving without residue.

May we gain the Dhamma-eye, penetrating fully into the of the Dhammakaya, accomplishing the three knowledges, the eight knowledges, the six higher powers, the four analytic insights, the eight liberations, and the fifteen conducts in full; may we have strong health and long life to build merit and perfections throughout our lives to the very end, with unfailing high spirits, heading straight along the path to Nibbana, the ultimate end of the Dhamma. Wherever we travel, may we meet only good fortune and safety, be beloved of humans and devas, and possess radiant wisdom that penetrates the Dhamma of the Lord Buddha fully. Whatever business or work we undertake, may it flourish with results beyond imagining, gaining great wealth inexhaustible, used to build the perfection of giving with full strength.

When the time comes to close our eyes and leave this world, may we be born in the Tusita heaven, in the special merit realm of the great Bodhisattvas, and when we return to build perfections in the human world, may we be born into a family of right view, a crystal family, a Dhammakaya family, a model family of the world, a warm family, complete with the finest form, wealth, virtue, praise, and the path, fruit, and Nibbana, together with knowledge of the Dhammakaya. May we have a sacred, vast sphere of merit able to recall past lives from birth, studying the Dhammakaya knowledge correctly and faithfully alongside Luang Pu, Luang Phor, and Khun Yai. May whatever unwholesome deeds we have committed carelessly in the past, through countless lives, never catch up with us or find opportunity to bear fruit -- may they be forgiven forever, and may we never commit new wrongdoing in body, speech, or mind. May all the merit we have sincerely accumulated well combine to produce sacred, powerful, wondrous results continuing without end from this moment until the ultimate end of the Dhamma, and may all these good wishes come to fruition for us all, by the boundless power of every Lord Buddha.

Closing chant

Phra Ajarn led the closing verse of homage to the Triple Gem to close the sitting: Sabbe Buddha... (the traditional Pali verse invoking the protective power of all Buddhas, Arahants, and the Triple Gem).