คำสอน · พระอาจารย์สุรพงค์Teaching · Pra Ajarn Suraphong

พลังงานที่ไม่เคยหยุดไหล: นำนั่งสมาธิ ค่ำ 23 กรกฎาคม 2569The Energy That Never Stops Flowing: Evening Meditation Sit, July 23, 2026

วันพฤหัสบดีที่ 23 กรกฎาคม 2569Thursday, 23 July 2026อ่าน ~33 นาที~19 min readฟังต้นฉบับบน YouTubeListen on YouTube

ขนาดตัวอักษรText size

พระอาจารย์ชี้ว่าทุกขณะของกายใจเราคือทางผ่านของพลังงานที่ไม่เคยหยุดไหล ไม่ว่าจะหลับ ตื่น ยืน เดิน นั่ง หรือนอน คำถามมีเพียงว่าเราจะยอมให้พลังงานประเภทใดไหลผ่านชีวิตของเรา จากนั้นท่านนำเข้าสู่การปฏิบัติภาวนา แผ่เมตตา และอุทิศส่วนบุญปิดท้ายPhra Ajarn teaches that every moment of body and mind is a channel through which energy is always flowing -- asleep or awake, walking, standing, sitting, or lying down. The only real choice is which kind of energy we allow to pass through our lives. He then leads the group into meditation, loving-kindness, and a closing dedication of merit.

ใจเป็นธาตุสำเร็จ กำหนดเช่นไรก็เป็นเช่นนั้น

เรามาปฏิบัติกัน ปิดเปลือกตาเบาๆ พอสบายๆ ทำให้สบาย ทำใจให้ ผ่อนคลาย ปลอดโปร่ง โล่งๆ ว่างๆ เบาสบาย ใสๆ เย็นๆ สะอาดบริสุทธิ์ เช่นไรก็เป็นเช่นนั้น เพราะเป็นธาตุสำเร็จ เราต้องกำหนดสิ่งดีๆ กำหนดสิ่งดีๆ สิ่งดีๆ ก็เกิดขึ้นแก่ชีวิต บังเกิดขึ้นในใจเรา กำหนดสิ่งที่ไม่ดี สิ่งที่ไม่ดีก็เกิดขึ้นในใจเรา ธรรมทั้งปวงเกิดได้ที่เดียวคือที่ใจ เกิดที่อื่นไม่ได้

พลังงานไม่เคยหยุดไหลผ่านกายใจเรา

ทุกๆ ขณะ กายเราใจเรานั้นเป็นทางผ่านของพลังงานตลอดเวลา ไม่เคยว่างเว้นเลย แต่ละขณะแต่ละขณะพลังงานไหลผ่านตลอดเวลา เพียงแต่พลังงานที่ไหลผ่านนั้นเป็นประเภทไหน ฝ่าย หรือ ประเด็นสำคัญคือพลังงานไม่เคยว่างเว้นจากการไหลผ่าน ไม่เคยหยุดเลยทั้งวันทั้งคืน แม้เราจะหลับ ตื่น ยืน เดิน นั่ง นอน ก็มีพลังงานไหลผ่านตลอดเวลา เราจะยอมให้พลังงานประเภทใดไหลผ่านชีวิตของเรา

หากเป็นพลังงาน คือพลังงานบริสุทธิ์ เมื่อไหลผ่านเข้ามาก็จะมาขับเคลื่อนระบบกุศลธรรม ทำความบริสุทธิ์ให้กับเรา ให้เราหลุดพ้นจากมิติหนึ่งไปสู่มิติที่ละเอียดเรื่อยไป แต่หากเป็นพลังงานของบาปอกุศล ซึ่งเป็นดวงดำๆ ไหลผ่านเข้ามา ก็ทำให้ใจนั้นเศร้าหมอง เหนี่ยวนำบาปเข้ามา อันเป็นพลังงานเป็น ฉุดธาตุธรรมของเราให้ตกต่ำ แต่หากเป็นของอัพยากตะ ก็ไม่ดีไม่เลว ไม่ให้ชั่ว ไม่ทำร้ายทำลาย แต่ก็ไม่ได้ยกให้สูงส่งดีงามอะไรเลย แม้จะไม่กดให้ตกต่ำ แต่ก็ไม่ได้ยกให้สูงส่ง แม้จะไม่ให้ทุกข์ แต่ก็ไม่ให้ กำหนดเช่นไรก็เป็นเช่นนั้น

สิ่งที่ปรากฏในใจมีปรากฏได้เพียงแค่ 3 อย่างคือ ภาพ เสียง และความรู้สึก ซึ่งทั้งสามนี้ธรรมชาติ 3 ฝ่ายจะใช้ให้ปรากฏขึ้นในใจเรา มีผลต่อความหยาบและความละเอียดของใจ จะให้ใจสับสนวุ่นวายหรือสงบ จะให้เกิดความรู้สึกดีๆ หรือแย่ๆ ล้วนเป็นทรัพยากรของธรรมชาติทั้ง 3 ฝ่ายทั้งสิ้น ฝ่ายใดชิงช่วงชิงได้ก็เอาทรัพยากรนั้นตั้งขึ้นในใจ เพื่อเหนี่ยวนำเอาพลังงานมาขับเคลื่อนระบบของฝ่ายตน เพื่อเพิ่มสัดส่วนของธรรมชาติฝ่ายตนให้มากขึ้น ซึ่งมีผลต่อการควบคุมกายมนุษย์ สิ่งแวดล้อม และเครือข่ายทรัพยากรทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง

เราในฐานะเจ้าของเรือนกายเรือนใจนี้ มีบทบาทหน้าที่สำคัญคือต้องหมั่นถึงสิ่งที่ดีงาม อันจะเป็นคุณเป็นประโยชน์ให้บังเกิดขึ้นในใจเรา เมื่อเรากำหนดสิ่งดีงาม สิ่งดีงามนั้นก็จะบังเกิดขึ้นในใจ แล้วเหนี่ยวนำเอากระแสธารแห่งบุญคือพลังงานบริสุทธิ์ให้ไหลผ่านเข้ามาอย่างต่อเนื่อง ยกยกใจเราให้สูงส่งยิ่งๆ ขึ้นไป แต่หากเรากำหนดสิ่งที่ไม่ดี อกุศลที่ลอยจังหวะอยู่แล้วก็จะชิงช่วงนำสิ่งเลวร้ายมาทำให้ใจเราเศร้าหมอง เหนี่ยวนำบาปอกุศลเข้ามากดใจเราให้ตกต่ำ เราจึงต้องหลีกเลี่ยงอกุศลทั้งหลาย และดำรงอยู่กับสิ่งดีงามของกุศล กำหนดใจอยู่กับสิ่งดีงามด้วยใจที่ผ่อนคลาย ปลอดโปร่ง โล่งๆ ว่างๆ เบาสบาย ใสๆ เย็นๆ สะอาดบริสุทธิ์ สว่างไสว

ความสุขกายสบายใจเป็นพื้นฐานสำคัญของชีวิต เราจะกำหนดให้ดีก็ได้ กำหนดให้แย่ก็ได้ จึงควรกำหนดถึงความสบายใจบ่อยๆ ซ้ำๆ ทุกครั้งที่เรากำหนด ธรรมอันมีสภาวะแห่งความสบายใจก็จะตั้งขึ้นและปลดปล่อยกระแสอันทำให้ใจสบาย จะคิดอะไรก็คิดอย่างสบายใจ จะพูดอะไรก็พูดในสิ่งที่ทำให้ใจสบาย สบายทั้งแก่ตัวเราและผู้อื่น จะทำอะไรก็ทำด้วยใจที่สบาย ทำแล้วก็สบายใจ ขณะทำก็สบายใจ นี่เป็นสิ่งที่เราต้องฝึกฝนให้คุ้นเคย เมื่อคล่องอยู่กับสิ่งดีๆ สิ่งดีๆ ก็จะเกิดขึ้นแก่เราได้ง่าย หากคล่องอยู่กับสิ่งไม่ดี โอกาสที่สิ่งไม่ดีจะเกิดขึ้นก็ง่ายเช่นกัน การปฏิบัติธรรมคือการเรียนรู้และฝึกฝนในการดำรงอยู่กับระบบกุศลธรรม ฝึกฝนซ้ำๆ ให้ง่ายและคล่องขึ้น เริ่มจากเอาใจมารวมกับกายอย่างผ่อนคลายเบาสบาย

ธรรมชาติ 3 ฝ่ายและวัฏจักรแห่งกรรม

การปฏิบัติธรรมมีความสำคัญและจำเป็นต่อทุกชีวิตอย่างยิ่ง เนื่องจากเราอยู่ภายใต้การควบคุมของธรรมชาติทั้ง 3 ฝ่าย คือ กุศลาธรรม อกุศลาธรรม และอัพยากตาธรรม ธรรมชาติทั้ง 3 ฝ่ายนี้ใช้และเป็นเครื่องมือกำกับดูแลและบังคับบัญชาทุกชีวิต กฎแห่งกรรมคือผลจากการประกอบเหตุในอดีตของเราทั้งดีและร้าย ให้ผลปรากฏในแต่ละปัจจุบันตามอย่างอัตโนมัติ ส่วนกฎไตรลักษณ์คือลักษณะของธรรมชาติทั้ง 3 ฝ่ายที่แตกต่างกันทั้งลักษณะและเป้าหมาย ต่างชิงช่วงชิงในทุกปัจจุบันเพื่อจะเข้ามาเป็นเจ้าเรือนใจของเรา เมื่อฝ่ายใดเข้ามาเป็นเจ้าเรือนใจได้ ก็จะเอากาย จิต และธรรม เซตของฝ่ายเขาเข้ามาควบคุมชี้นำ ให้ประกอบเหตุอันเป็นวิบากกรรมใหม่ ส่งผลสืบเนื่องไปสู่อนาคต วงจรนี้ควบคุมตั้งแต่อดีตอันยาวนานจนถึงปัจจุบัน และจากปัจจุบันจะทอดยาวไปสู่อนาคต สรรพสัตว์ทั้งหลายจึงหมุนวนในวัฏจักรนี้อย่างไม่รู้จบ ไม่อาจหลบหนีจากธรรมชาติเหล่านี้ได้เลย

ความผิดพลาดเกิดขึ้นจากความไม่รู้ไม่เข้าใจในกฎเกณฑ์ของธรรมชาติในการดำรงอยู่เชิงระบบนี้เอง ทำให้ชีวิตที่ผ่านมาของเราอยู่อย่างผิดๆ ถูกๆ ต้องแบกรับสิ่งต่างๆ ไว้มากมาย ยิ่งแบกก็ยิ่งทุกข์ ยิ่งหน่วงถ่วงต่อเป้าหมายในการลงมาเกิด ซึ่งยิ่งใหญ่และสูงส่งนัก ในขณะที่วันเวลาบนโลกก็มีจำกัด ทางออกทางเดียวเพื่อก้าวข้ามข้อจำกัดและนำชีวิตให้หลุดพ้นจากวัฏจักรนี้ คือต้องพึ่งพาระบบกุศลธรรมเท่านั้น ระบบกุศลธรรมเป็นระบบแห่งคุณงามความดี โดยมีพระรัตนตรัยเป็นผู้ดูแลระบบ มีอยู่เบื้องหลัง เป็นระบบที่เปี่ยมด้วยความรัก ความเข้าใจ ความจริงใจ คอยเอื้อเฟื้อเกื้อกูลประโยชน์แก่สรรพสัตว์ คอยแนะนำสั่งสอนในสิ่งที่ถูกต้องดีงาม เพื่อให้เราเข้าถึงความสุขความสำเร็จอย่างง่ายๆ เมื่อเราดำรงอยู่ในระบบกุศลธรรม จะกลั่นแก้ไขชำระสะสางมลทินให้ใจใสสะอาดบริสุทธิ์อย่างอัตโนมัติ ต่อแต่นี้ไปชีวิตเราควรเป็นชีวิตแห่งอุดมคติ ถูกต้องดีงามด้วยธรรม งดงามด้วย เป็นชีวิตแห่งสัมมาทิฏฐิ แห่งหลุดพ้นในทุกขณะ เพียงเราดำรงชีวิตอยู่โดยกำหนดรู้ ผูกใจอยู่กับสิ่งสูงส่งสุดคือพระรัตนตรัยอย่างง่ายๆ เรียบง่ายสบายใจ

ฝึกกำหนดรู้ตามหลักสติปัฏฐาน

ชีวิตแห่งกุศลธรรมนี้เริ่มต้นที่ใจ เราต้องถามใจบ่อยๆ ว่าตอนนี้ใจเราอยู่ที่ไหน รู้สึกอย่างไร จะต้องดูแลใจ วางใจ ประคับประคองใจอย่างไรให้ถูกต้องดีงาม การดำรงอยู่ในระบบกุศลธรรมนั้น ใจจำเป็นต้องมีฐานที่ตั้งที่ชัดเจน เพื่อเหนี่ยวนำบุญเข้ามา ดังที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสสอนไว้ในปัฏฐานสูตรว่า 'ภิกษุทั้งหลาย เธอพึงกำหนดรู้ชัดในกาย กายเวทนา จิต และธรรม เพื่อขจัดและของโลกให้สิ้นไป' นี่เป็นประโยคสำคัญที่เราต้องจดจำและทำความเข้าใจ เพราะสามารถเปลี่ยนชีวิตจากปุถุชนคนธรรมดาให้เป็นอริยชนได้

พระองค์ทรงสอนให้เรากำหนด การกำหนดคือการระบุ เจาะจง หรือหมายไว้ เราระบุตรงไหน เจาะจงตรงไหน ใจจะใสไว้ตรงนั้น เรียกว่าการใส่ใจ เพื่อเข้าไปรับรู้ เมื่อเราเข้าไปรับรู้ ดวงรู้คือดวงสติจะตั้งขึ้น ณ ตรงนั้น บุญจะไหลผ่านเข้ามาในกลางดวงสตินั้น ตรงนั้นจะได้รับการกลั่นแก้ไขชำระสะสางก่อน และเมื่อเบาบางก็จะนำเราเข้าสู่มิติภายใน

ในขณะที่เราปิดเปลือกตาเข้าสู่โลกภายใน หากมีอาการงุนงงมึนเงียบเคลิบเคลิ้ม ซึ่งเป็นผลจากมลทินอกุศลเข้าแทรกแซง จะทำให้เราถอยหลับ วิธีแก้คือให้ปรือตาเล็กน้อย ปิดเปลือกตาพอขนตาชนกันเบาๆ พอให้แสงลอดได้ เราจะอยู่ระหว่างโลกภายในและโลกภายนอก แล้วก็มากำหนดรู้อยู่กับที่เราคุ้นเคยอย่างสบายๆ ง่ายๆ สบายทั้งกายสบายทั้งใจ ผ่อนคลาย ปลอดโปร่ง โล่งๆ ว่างๆ เบาสบาย ใสๆ เย็นๆ สะอาดบริสุทธิ์ ความง่ายความสบายเป็นธรรมอันเป็นพื้นฐานของกุศล ส่วนความยากลำบากเป็นพื้นฐานของอกุศล เราต้องกำหนดรู้อยู่เสมอไม่เผลอ รู้เนื้อรู้ตัว รู้อยู่กับกรรมฐานของเราอย่างง่ายๆ เบาสบาย

ให้ทำเหมือนกับว่าเรามานั่งเล่นนั่งพักผ่อนอย่างมีความสุข อย่าเพิ่งคิดว่ามานั่ง ให้คิดว่าเรามานั่งเล่นนั่งพักผ่อนอย่างสบายใจ ซึ่งเป็นการพักผ่อนอย่างถูกวิธี ต่างจากการพักผ่อนที่ผ่านมาของเรา เพราะการพักผ่อนอย่างถูกวิธีนั้นจำเป็นต้องมีฐานที่ตั้งของใจที่ชัดเจน เรากำหนดตรงไหนใจจะถูกใสไว้ตรงนั้น เราก็เข้าไปรู้อยู่ตรงนั้น เข้าไปพักอยู่กับใจ ณ ตำแหน่งนั้นอย่างสบายๆ รู้อยู่เสมอไม่เผลอ ทุกขณะที่เรากำหนดรู้ดำรงอยู่ในระบบกุศลธรรม กุศลจิตอันดีงามย่อมตั้งขึ้นพร้อมกุศล คือสติจะตั้งขึ้นพร้อมๆ กัน

เข้าสู่ความสว่างกลางพระรัตนตรัยและองค์พระ

ในขณะนั้นเราจะปรากฏสว่างไสวในกลางของพระรัตนตรัย ทั้งเราและท่านจะปรากฏสว่างในกลางของพระนิพพาน กลางของอันไม่มีประมาณนับอสงไขยไม่ถ้วน กระแสธารแห่งบุญจากส่วนละเอียดลึกของพระนิพพานจะพรั่งพรูผุดผ่านเข้ามาในกลางความสว่างของใจเราอย่างต่อเนื่อง บุญที่ไหลผ่านเข้ามาจะมาขับเคลื่อนระบบกุศลธรรม ปรับปรุงแก้ไขธาตุธรรมในตัวเราให้ใส สะอาด บริสุทธิ์ เพื่อให้เราหลุดพ้นจากมิติหนึ่งไปสู่มิติที่ละเอียดกว่าเรื่อยไป

หลวงพ่อท่านเคยสอนไว้ว่าบุญไหลผ่านเข้ามาใน 2 กรณี คือ หนึ่ง เมื่อเราทำความดี และสอง เมื่อเราต้านทานความชั่วร้ายของบาปอกุศล ทุกกิจกรรมที่เราประกอบคุณงามความดีล้วนเป็นผลของการดำรงอยู่ในระบบกุศล เมื่อกุศลจิตเข้ามาสิงสถิตในใจ กุศลจะชี้นำให้เราทำสิ่งที่ถูกต้องดีงาม แต่เมื่ออกุศลเข้าสิง ก็จะชี้นำให้เราทำความชั่วร้าย ฝ่ายกุศลอันดีงามก็จะเข้ามาชี้นำให้เราต้านทานความชั่วร้ายนั้นไว้ หากเรายอมรับในความถูกต้องดีงามโดยพยายามต้านทานความชั่วร้าย เท่ากับกำลังรักษาความเป็นปกติของกุศลไว้ ศีลจึงแปลว่าความเป็นปกติ คือความเป็นปกติของธรรมชาติอันเป็นกุศลที่ดีงาม ไม่ยอมให้ความชั่วร้ายของอกุศลเข้าสิงสู่ใจ

พระเดชพระคุณหลวงปู่ท่านย้ำเตือนไว้ว่า 'ประกอบเหตุ สังเกตผล สนใจเถิด ประเสริฐนัก' เมื่อเราประกอบเหตุแล้วต้องสังเกตผล สนใจที่จะสังเกต จะทำให้เราตรวจสอบได้ว่าถูกต้องมากน้อยเพียงใด และหากถูกต้อง ผลดีที่ปรากฏจะทำให้เรารู้ว่ามาถูกทางแล้ว มีกำลังใจ เจตสิกจะสว่างไสว พลังงานบริสุทธิ์คือบุญจะไหลผ่านเข้ามาในกลางดวงศรัทธาอย่างต่อเนื่อง หลวงพ่อจึงสอนว่า ทุกขณะที่เราปฏิบัติธรรม ให้เรารับรู้ถึงองค์ประกอบ 3 ประการ คือ คู่ความสุขและความบริสุทธิ์ หากเรายังรับรู้ได้ยาก แสดงว่าในใจเรายังมีมลทินอยู่ ซึ่งเป็นปกติ เราเพียงทำหน้าที่ของเรา คือกำหนดรู้ให้รู้อยู่เสมอไม่เผลอ ดวงรู้จะเป็นผู้เหนี่ยวนำกระแสธารแห่งบุญให้ไหลผ่านเข้ามาชำระสะสางมลทินไปทีละมิติ เมื่อมลทินประจำมิติหมดไป ใจก็จะหลุดพ้นไปสู่มิติที่ละเอียดกว่าเรื่อยไป

เมื่อรับรู้ถึงความสุขและความบริสุทธิ์แล้ว ให้เราน้อมใจดวงนี้มาดำรงอยู่กับสิ่งสูงสุดคือพระรัตนตรัย โดยเอ่ยนามท่านว่า วางใจนิ่งๆ ที่ อันเป็นตำแหน่งที่มุ่งตรงต่อหนทางพระนิพพาน เป็นปากประตูสู่เส้นทางสายกลางภายใน ในกลางท้องของเรา สัมมาอะระหังเป็นพระนามของพระผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ อันเป็นไปเพื่อไกลจากกิเลสเครื่องเศร้าหมองทั้งปวง คือพระรัตนตรัยภายในซึ่งสถิตอยู่ในกลางตัวเราทุกคน เมื่อเราเอ่ยนามท่าน รูปสภาวะของท่านจะปรากฏขึ้นในใจเรา มีลักษณะเป็นแก้วใส สะอาดบริสุทธิ์ ใสแวววาวสว่างไสว

เมื่อท่านปรากฏขึ้นกลางตัวกลางใจเรา ท่านไม่ปรากฏขึ้นเปล่า แต่ปรากฏพร้อมอันไม่มีประมาณ ท่านจะเอาธาตุธรรมเห็นจำคิดรู้ ดินน้ำลมไฟ อากาสธาตุ ของเรามากลั่นให้ใส สะอาด บริสุทธิ์ พร้อมขจัดมลทินเครื่องเศร้าหมอง วิบากกรรม วิบากมาร บาปศักดิ์สิทธิ์ ภัยพิบัติต่างๆ ให้มลายหายสิ้น อีกทั้งกลั่นแก้ไขกรุยทางล่วงหน้าให้เราเก็บเกี่ยวผลสำเร็จได้อย่างง่ายๆ ท่านยังขยายซ้อนเข้ามาหลอมรวมกับกายมนุษย์ของเรา หน้าตักของท่านขยายซ้อนเป็นหนึ่งเดียวกับหน้าตักเรา กายของท่านขยายซ้อนเป็นหนึ่งเดียวกับกายเรา ทั้งแขน บ่า ไหล่ ใบหน้า ศีรษะ ล้วนขยายซ้อนเป็นหนึ่งเดียวกับตัวเรา ท่านปรารถนาให้เรากับท่านเป็นเอกภาพเดียวกัน เพื่อจะเกื้อกูลประโยชน์เราได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ

เราเป็นองค์พระ องค์พระเป็นตัวเรา ทั้งเนื้อทั้งตัวเราตั้งแต่ศีรษะ ใบหน้า แก้ม บ่า แขน ลำตัว จนถึงปลายเท้า ล้วนเป็นองค์แก้วที่ใสแวววาวสว่างไสว ละเอียดอ่อนนุ่มนวลละมุนละไม ใสๆ เย็นๆ สะอาดบริสุทธิ์ ใจเป็นธาตุสำเร็จ กำหนดเช่นไรก็เป็นเช่นนั้น เมื่อเราหลอมรวมกายเป็นเอกภาพเดียวกันแล้ว ให้เราหลอมรวมใจเรากับใจท่านเป็นเอกภาพเดียวกันด้วย โดยกำหนด 'หยุดในหยุด นิ่งในนิ่ง นุ่มเบาสบาย ใสๆ เย็นๆ สะอาดบริสุทธิ์ สว่างไสว' สัมมาอะระหัง องค์พระจะผุดขึ้นกลางตัวกลางใจเราอย่างต่อเนื่องทีละพระองค์ทีละพระองค์ ขยายซ้อนเป็นหนึ่งเดียวกับตัวเรา พาเราขยายกว้างขวางออกไปทุกทิศทุกทาง หลุดพ้นจากกายมนุษย์ กายขยายโล่งว่างใหญ่โต ครอบคลุมบรรยากาศและจักรวาล แรงดูดสู่ศูนย์กลางดูดเราเข้าไปกลางองค์พระ กลางตัวกลางใจ หลอมรวมเรากับพระรัตนตรัยเป็นหนึ่งเดียวกัน แล้วส่งใจหยุดนิ่งมุ่งตรงต่อหนทางพระนิพพาน ในเส้นทางสายกลางภายใน หยุดในหยุด นิ่งในนิ่ง นุ่มเบาสบาย ในกลางของกลาง เราจะปรากฏสว่างไสวในกลางของพระนิพพาน กลางของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทุกพระองค์ กลางของพระปัจเจกพุทธเจ้าและพระอรหันต์เจ้าทั้งปวง ใจเป็นธาตุสำเร็จ กำหนดเช่นไรก็เป็นเช่นนั้น

อีกทั้งพระนิพพานท่านเอาสรรพสัตว์ไว้ในความดูแลของท่านอยู่แล้ว สรรพสัตว์เหล่าใดที่ตั้งอยู่ในคุณงามความดีอันเป็นสากล ไม่ว่าจะนับถือศาสนาใดหรือไม่ก็ตาม ขอเพียงตั้งอยู่ในคุณงามความดีอันเป็นสากล เขาก็จะปรากฏสว่างไสวในกลางของพระรัตนตรัย กลางของพระนิพพาน กระแสธารแห่งบุญก็จะพรั่งพรูผุดผ่านในกลางตัวกลางใจเขาอย่างต่อเนื่องเช่นเดียวกับเราในขณะนี้ พระนิพพานท่านจะเอากระแสธารแห่งบุญนี้มาประกอบวิชาธรรมกาย ปรับปรุงแก้ไขธาตุธรรมของเราให้ใส สะอาด บริสุทธิ์ หลุดพ้นอย่างต่อเนื่อง

แผ่เมตตาธรรมสู่สรรพสัตว์และจักรวาล

ในขณะที่ท่านประกอบเหตุแห่งความดีงามให้กับเรา ก็ให้เรามาประกอบเหตุอันดีงามให้บังเกิดขึ้นแก่ผู้คนและสรรพสัตว์ทั้งหลาย โดยกำหนดถึง ธรรมเป็นเครื่องมือของกุศล มีไว้สำหรับให้ผู้มีบุญมากได้เกื้อกูลประโยชน์แก่ผู้มีบุญน้อย ชีวิตของเราและสรรพสัตว์ที่ยังวนอยู่ในวัฏสงสารจำเป็นต้องเอื้อเฟื้อเกื้อกูลช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ล้วนต้องพึ่งพาอาศัยกัน สรรพสัตว์ทั้งหลายจึงล้วนเคยเกิดเป็นหมู่ญาติ เคยเกิดเป็นพ่อแม่พี่น้องปู่ย่าตายายครูบาอาจารย์ เคยเกื้อกูลประโยชน์แก่กันและกัน และยังคงเป็นเช่นนี้ตราบที่เรายังไม่บรรลุเป็นพระอรหันต์

ตอนนี้เรามีโอกาสเกื้อกูลประโยชน์แก่ผู้คนและสรรพสัตว์ ให้เราตั้งความปรารถนาดี กำหนดถึงความรักและความปรารถนาดีอย่างจริงใจ เหมือนความรักของแม่ที่มีต่อบุตรน้อยๆ ของตน เมื่อกำหนดเช่นนี้ ดวงเมตตาธรรมซึ่งมีลักษณะเป็นดวงกลมใสสว่างก็ตั้งขึ้นในกลางใจเรา พร้อมเหนี่ยวนำพลังบริสุทธิ์คือบุญให้ไหลผ่านเข้ามาในกลางความสว่างของเมตตาธรรมอย่างต่อเนื่อง พิเศษของเมตตาธรรมคือสามารถขจัดปฏิฆะความขัดเคืองที่มีอยู่ในใจของผู้คนและสรรพสัตว์ รวมถึงสิ่งแวดล้อมและบรรยากาศ ให้สว่างไสวใสเย็นสะอาดบริสุทธิ์ เหมาะแก่การดำรงอยู่อาศัย บทบาทของเราเพียงกำหนดถึงเมตตาธรรมและทรงสภาวะนั้นไว้อย่างต่อเนื่อง เมตตาธรรมจะทำหน้าที่ของตนเอง โดยปล่อยกระแสแห่งความรักความปรารถนาดีพร้อมแสงสว่างไปขจัดปฏิฆะความขัดเคืองทั้งปวง

ให้เรากำหนดแผ่ขยายใจที่เปี่ยมด้วยเมตตาธรรมนี้ให้กว้างขวางครอบคลุมบ้านเรือนที่พักอาศัยของเรา ใจขยายไปถึงไหน เมตตาธรรมก็ส่องสว่างไปถึงนั่น ให้ทุกอณูของบรรยากาศ ทั้งผู้คนสรรพสัตว์สรรพสิ่งสว่างไสวใสเย็นสะอาดบริสุทธิ์ แล้วแผ่ขยายกว้างขวางครอบคลุมไปทั้งหมู่บ้าน ตำบล อำเภอ จังหวัด ประเทศ ประเทศเพื่อนบ้าน จนครอบคลุมไปทั้งโลก ให้โลกนี้เป็นโลกแก้วที่สว่างไสวใสเย็นสะอาดบริสุทธิ์ ขอชาวโลกและสรรพสัตว์จงพ้นทุกข์มีความสุขทั่วหน้า ทั้งภุมมเทวา อากาศเทวา ชาวสวรรค์ทุกชั้นฟ้า พรหมและอรูปพรหมทั้งหลาย รวมถึงสัตว์นรก อสุรกาย สัตว์เดรัจฉาน ขอสรรพสัตว์จงพ้นทุกข์มีความสุขทั่วหน้า ท่านที่มีทุกข์มากขอให้ทุกข์น้อยลง ที่มีทุกข์น้อยขอให้หมดทุกข์ ที่มีสุขน้อยขอให้มีสุขมาก ที่มีสุขมากแล้วขอให้มีสุขมากยิ่งๆ ขึ้นไป

แล้วขยายใจที่เปี่ยมเมตตาธรรมนี้ต่อไปสู่บรรยากาศของจักรวาล ครอบคลุมดวงดาวน้อยใหญ่นับสิบนับร้อยพันหมื่นแสนล้านดวงดาว และขยายต่อเนื่องไปสู่หมู่โลกธาตุแสนโกฏิจักรวาลอนันตจักรวาล ให้เมตตาธรรมของเราส่องสว่างไปทุกอณูของบรรยากาศ สิ่งแวดล้อม ผู้คนสรรพสัตว์สรรพสิ่ง ให้สว่างไสวใสเย็นสะอาดบริสุทธิ์ ใจของเราก็จะขยายเบิกบานเบาสบาย ใสๆ เย็นๆ สะอาดบริสุทธิ์สว่างไสว แสงสว่างแห่งเมตตาธรรมและกระแสธารแห่งบุญยังคงพรั่งพรูผุดผ่านเข้ามาในกลางดวงเมตตาธรรมอย่างต่อเนื่อง

อุทิศส่วนบุญและอโหสิกรรมแก่คู่กรรมคู่เวร

จากนั้นเราจะได้อุทิศส่วนแห่งบุญนี้ให้บังเกิดมีขึ้นแก่ผู้คนสรรพสัตว์ ขอชาวโลกและสรรพสัตว์จงพ้นทุกข์มีสุขทั่วหน้า และมีส่วนในบุญที่พวกเราตั้งใจกระทำไว้ดีแล้วนี้ด้วย อีกทั้งบรรพบุรุษของเรา พ่อแม่พี่น้องปู่ย่าตายายครูบาอาจารย์ผู้มีอุปการคุณทั้งหลาย รวมถึงเทวาที่คอยช่วยเหลือเกื้อกูล ผู้เลี้ยงผู้รักษา และสรรพสัตว์ที่เราเคยล่วงเกิน ทั้งหลาย ก็ขอซึ่งกันและกัน และได้รับส่วนแห่งบุญนี้โดยทั่วหน้า

เมื่ออุทิศส่วนบุญเรียบร้อยแล้ว เรามาหลอมรวมตัวเรากับพระรัตนตรัยและมหาปูชนียาจารย์ให้เป็นหนึ่งเดียวกัน เพราะเราจะแยกจากท่านไม่ได้เลย ท่านมีพระคุณแก่เราอย่างไม่มีประมาณ ทุกอณูวินาทีท่านไม่เคยว่างเว้นจากการช่วยเหลือกลั่นแก้ไขเรา คอยแนะนำคอยสั่งสอนตลอดเวลา เรารวมใจหยุดนิ่งในกลางของพุทธรัตนะ ธรรมรัตนะ สังฆรัตนะ รวมใจหยุดนิ่งในกลางของมหาปูชนียาจารย์ กลางกายธรรมส่วนละเอียดของพระเดชพระคุณหลวงปู่ หยุดนิ่งไปในกลางกายธรรมส่วนละเอียดของพระเดชพระคุณหลวงพ่อ หยุดนิ่งไปในกลางกายธรรมส่วนละเอียดของคุณยายอาจารย์ ใจเป็นธาตุสำเร็จ กำหนดเช่นไรก็เป็นเช่นนั้น

อธิษฐานจิตปิดท้าย

เมื่อเราหลอมรวมตัวเรากับท่านให้เป็นเอกภาพเดียวกันแล้ว เราก็จะสว่างไสวในกลางของท่าน ท่านก็ปรากฏสว่างไสวในกลางกายมนุษย์หยาบของเรา และในกายละเอียดทุกกายตลอดสายธาตุสายธรรมของเรา หลอมรวมกับท่านเป็นหนึ่งเดียวกัน เราก็จะปรากฏสว่างไสวในกลางของพระนิพพาน กลางของผู้รู้ผู้มีอานุภาพอันไม่มีประมาณนับอสงไขยไม่ถ้วน แล้วอาศัยช่วงเวลาอันเป็นอุดมมงคลนี้ กราบขอพรท่าน อธิษฐานจิตให้ติดอยู่ในกลางดวงบุญอันสว่างไสว ให้ตลอดเส้นทางการสร้างของเราเปี่ยมไปด้วยความรู้คู่ความสุขและความบริสุทธิ์ ทั้งความสำเร็จสมปรารถนาในทุกสิ่งที่ถูกต้องดีงาม

ขอกราบขอพรขอบุญบารมี รัศมี กำลัง ฤทธิ์ อำนาจ สิทธิเฉียบขาดของพระนิพพานทั่วทั้งทั่วธรรม อีกทั้งขอบารมีธรรมของพระเดชพระคุณหลวงปู่ หลวงพ่อ คุณยายอาจารย์ ขอบุญบารมีทั้งหลายเหล่านี้จงประมวลรวมกับบุญบารมีที่เราตั้งใจสั่งสมไว้ดีแล้วตั้งแต่ปฐมชาตินับนับชาติไม่ถ้วนเรื่อยมาจนถึงปัจจุบันนี้ ให้เป็นบุญศักดิ์สิทธิ์มีฤทธิ์มีเดชมีอานุภาพทวีคูณไม่มีประมาณ แก่กายวาจาใจ ธาตุธรรมเห็นจำคิดรู้ ดินน้ำลมไฟ อากาสธาตุ วิญญาณธาตุของพวกเราทั้งหลาย ให้สว่างไสวใสเย็นสะอาดบริสุทธิ์ ให้พวกเราหลุดพ้นจาก บาปศักดิ์สิทธิ์ วิบากกรรม วิบากมาร อุปสรรคต่างๆ นานาในชีวิต ให้มลายหายสูญ ทั้ง ทิฏฐิ ตัณหา อุปาทาน ให้สิ้นเชื้อไม่เหลือเศษ ให้พวกเรามีดวงตาเห็นธรรม เข้าถึงและแทงตลอดในวิชาธรรมกาย ได้สำเร็จวิชชา 3 วิชชา 8 อภิญญา 6 ปฏิสัมภิทา 4 วิโมกข์ 8 และจรณะ 15 ครบถ้วนทุกประการ อีกทั้งมีสุขภาพพลานามัยแข็งแรงสมบูรณ์ มีอายุยืนยาว ได้สร้างบุญสร้างบารมีตลอดชีวิต มีกำลังใจสูงส่งไม่สิ้นสุดในการสร้างบารมี มุ่งตรงต่อหนทางพระนิพพานสู่ที่สุดแห่งธรรม

จะเดินทางไปแห่งหนใดก็ขอให้ประสบแต่ความโชคดี พบแต่ความปลอดภัย เป็นที่รักของมนุษย์และเทวาทั้งหลาย มีดวงปัญญาสว่างไสวรู้แจ้งแทงตลอดในธรรมะขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า แทงตลอดในวิชาธรรมกาย จะประกอบกิจธุระหน้าที่การงานใดก็ขอให้เจริญรุ่งเรืองก้าวหน้า ได้ผลอัศจรรย์เกินคาดเกินคิด และเมื่อถึงคราวหลับตาลาโลก ก็ขอให้ได้บังเกิดในสวรรค์ชั้นดุสิตบุญพิเศษเขตบรมโพธิสัตว์ เมื่อกลับลงมาสร้างบารมีในโลกมนุษย์ ก็ขอให้ได้เกิดในครอบครัวสัมมาทิฏฐิ ครอบครัวธรรมกาย ที่อบอุ่นพรั่งพร้อมบริบูรณ์ อีกทั้งให้มีดวงบุญศักดิ์สิทธิ์ไพศาล สามารถระลึกชาติได้ตั้งแต่เกิด พร้อมกับพระธรรมกายภายในที่ชัดใสสว่าง ได้ศึกษาวิชาธรรมกายอย่างถูกต้องตรงตามความเป็นจริง บาปอกุศลใดที่ได้ประพฤติผิดพลาดพลั้งเผลอมาในอดีต ขอให้ตามไม่ทัน อย่าได้มีโอกาสส่งผล ให้เป็นอโหสิกรรมตลอดไป บาปใหม่จงอย่าได้กระทำทั้งกายวาจาใจ บุญกุศลใดที่ตั้งใจสั่งสมไว้ดีแล้วทั้งหมด จงประมวลรวมกันส่งผลศักดิ์สิทธิ์มีฤทธิ์มีเดชมีอานุภาพเป็นอัศจรรย์ ต่อเนื่องไปตราบกระทั่งถึงที่สุดแห่งธรรม ขอความปรารถนาดีงามทั้งปวงนี้จงเป็นผลสำเร็จแก่พวกเราทั้งหลาย นับตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปทุกภพทุกชาติ ตราบกระทั่งถึงที่สุดแห่งธรรม ด้วยอานุภาพอันไม่มีประมาณขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทุกพระองค์ ขอจงสมความปรารถนาทุกประการเทอญ

สัพเพพุทธา ปะรัปปะตา ปัจเจกานัญจะ ยัง พะลัง อะระหันตานัญจะ เตเชนะ ระขัง พันธามิ สัพพะโส สัพพะพุทธานุภาเวนะ สัพพะธัมมานุภาเวนะ สัพพะสังฆานุภาเวนะ สัทธาโสตถี ภะวันตุ เต

The Mind Is the Element of Accomplishment: However We Set It, So It Becomes

Let us practice together. Gently close your eyelids, comfortably. Let be at ease and the mind be -- relaxed, open, spacious, empty, light, clear, cool, clean and pure. Whatever we set our mind on, that is what arises, because the mind is the element of accomplishment. We must set our intention on good things -- when we do, good things arise in our life and in our mind. When we set our intention on bad things, bad things arise instead. All phenomena can only arise in one place: the mind. Nowhere else.

Energy Never Stops Flowing Through Body and Mind

In every single moment, our body and mind are a channel through which energy is passing -- constantly, without a single gap. Moment by moment, energy is always flowing through. The only question is what kind of energy is flowing: wholesome (), unwholesome (), or neutral (abyakata). The key point is that this flow of energy never stops, day or night -- whether we are asleep, awake, standing, walking, sitting, or lying down, energy is flowing through us at all times. The real question is: which kind of energy will we allow to flow through our life?

If it is the energy of -- pure energy -- as it flows in, it drives system, purifying us and freeing us, moving us from one dimension toward ever subtler ones. But if it is the energy of demerit, unwholesome energy appearing as dark spheres, it flows in and clouds the mind, drawing sin in as a kind of defilement that drags our elemental nature downward. And if it is neutral energy, it is neither good nor bad -- it does no harm but also lifts nothing higher; it brings no suffering but no happiness either. However we set our intention, so it becomes.

What can appear in the mind is only three things: images, sounds, and feelings. These three are what the three natures use to appear within our mind, and they affect how coarse or how refined the mind becomes -- whether the mind is confused and agitated or calm, whether it feels good or bad. All of this is the resource that the three natures compete over; whichever side manages to seize that resource establishes it in the mind, drawing in its own energy to drive its own system and increase its own share of influence -- over the human body, the environment, and every network and resource connected to it.

As the owners of this house of body and mind, our essential duty is to diligently recognize what is good and beneficial, and let it arise in our hearts. When we set our intention on goodness, goodness arises, drawing in the pure stream of merit continuously and lifting our heart ever higher. But if we set our intention on what is bad, forces waiting for the chance will seize on it, clouding our mind and drawing in demerit that presses us down. We must therefore avoid the unwholesome and abide with what is good -- holding the mind on goodness with a relaxed heart: open, spacious, empty, light, clear, cool, clean, pure, and radiant.

Ease of body and comfort of mind are the essential foundation of life. We can set our mind toward good or toward bad -- the choice is ours -- so we should set our intention on ease of mind again and again, repeatedly. Each time we do, the state of ease establishes itself and releases a current that brings comfort. Whatever we think, think it at ease; whatever we say, say what brings ease -- to ourselves and to others; whatever we do, do it with an easeful mind, at ease while doing it and at ease afterward. This is something we must practice until it becomes second nature. Once we grow skilled at dwelling with good things, good things arise easily; if we grow skilled at dwelling with bad things, bad things arise just as easily. Meditation practice is learning and training ourselves to abide within the wholesome system -- practicing again and again until it becomes easy and natural. It begins simply by bringing the mind to rest together with the body, relaxed and at ease.

The Three Natures and the Cycle of Kamma

Meditation practice matters immensely to every life because we live under the governance of three natures: the wholesome, the unwholesome, and the neutral. These three natures use and as their instruments of governance over every life. The law of kamma is the fruit of causes we created in the past, both good and bad, ripening automatically in each present moment according to a fixed blueprint. The law of the three characteristics describes how these three natures differ in quality and purpose, each competing in every moment to become master of the house of our mind. Whichever one succeeds takes hold of the body, feelings, mind, and mental phenomena as its own set of tools to steer sentient beings toward creating new kamma, with consequences stretching into the future. This cycle has governed us since the distant past, continues into the present, and stretches on into the future -- and all beings are bound, spinning endlessly in this cycle, unable to escape these natural forces.

Our mistakes arise from not knowing or understanding these natural laws and how they operate as a system -- which is why our lives so far have been a mix of right and wrong, carrying heavy burdens. The more we carry, the more we suffer, the more it weighs down the great purpose for which we came into this life -- a purpose that is vast and noble, while our time on earth is limited. The only way past this limitation, the only way to free life from this cycle, is to rely on the wholesome system. The wholesome system is a system of goodness, overseen by the Triple Gem, with Nibbana behind it -- a system full of love, understanding, and sincerity, always ready to support and benefit all beings, guiding us toward what is right and good so that we can reach happiness and fulfillment simply. When we abide in this wholesome system, it automatically refines and cleanses the defilements within us, until the mind becomes clear, clean, and pure. From here on, our life should be an ideal life -- right and good through , beautiful through moral conduct -- a life of right view, a life of and in every moment, simply by living with awareness, holding the mind to the highest -- the Triple Gem -- simply, easily, at ease.

Training in Mindfulness, as the Buddha Taught

This wholesome life begins at the mind. We must ask the mind often: where is it right now, how does it feel, how should we care for it, place it, and hold it, so that it stays right and good? To abide within the wholesome system, the mind needs a clear anchor point to draw merit in. As the Buddha taught in the Satipatthana Sutta: 'Monks, you should clearly discern the body, feelings in the body, the mind, and mental phenomena, in order to remove and grief in the world.' This is a crucial teaching to remember and understand, for it is the sentence capable of transforming an ordinary person into a noble one.

The Buddha taught us to 'set' our attention -- to specify, to fix a point, to mark it. Wherever we point our attention, that is where the mind settles; this is called paying attention. As we go in to know that point, the sphere of knowing -- -- arises right there, and merit flows into the middle of that sphere of mindfulness, refining and cleansing that spot first. As thin out, they lead us into the inner dimension.

As we close our eyes and enter the inner world, if we feel dazed, foggy, or drowsy -- a result of unwholesome defilement interfering -- we may slip into drowsiness. The remedy is to open the eyes very slightly, letting the eyelashes just touch so a little light gets through, keeping us between the inner and outer worlds. Then we return to knowing our familiar , easily, simply -- at ease in body and mind, relaxed, open, spacious, empty, light, clear, cool, clean, and pure. Ease and simplicity are the foundation of the wholesome; difficulty and strain are the foundation of the unwholesome. We simply keep knowing, staying aware without lapsing, staying present, resting with our meditation anchor simply and lightly.

Approach this as though we have come to sit and rest happily, not as “meditating.” Think of it as coming to relax comfortably -- this is resting the right way, different from any rest we have known before, because proper rest requires the mind to have a clear anchor point. Wherever we set our attention, the mind settles there, and we go in to know it, resting with the mind at that spot, at ease, staying aware without lapsing. In every moment we abide this way within the wholesome system, a wholesome mind arises together with its wholesome s -- mindfulness arises at the very same instant.

Radiant Within the Triple Gem and the Buddha Image Within

In that moment we appear radiant within the Triple Gem; both we and the Triple Gem appear shining in the midst of Nibbana, in the midst of the One Who Knows, whose power is beyond measure, beyond counting. The stream of merit from the deepest, subtlest part of Nibbana pours continuously into the brightness at the center of our mind. The merit flowing in drives the wholesome system, refining the elements within us until they are clear, clean, and pure, freeing us to move from one dimension into ever subtler ones.

Luang Phor once taught that merit flows in under two conditions: first, when we do good; and second, when we resist the pull of evil and demerit. Every act of goodness we perform is the fruit of abiding in the wholesome system. When a wholesome mind takes residence in our heart, it guides us to do what is right and good; when the unwholesome takes residence, it guides us toward wrongdoing -- but the wholesome side then guides us to resist that wrong. When we accept what is right and good, striving to resist wrongdoing, we are preserving the normal, natural state of the wholesome. This is why sila (moral ) means “normalcy” -- the natural, undisturbed state of the wholesome nature, refusing to let the unwholesome take hold of the heart.

Our revered teacher, Luang Pu, used to remind us three times over: 'Create the cause, observe the result, pay attention -- how excellent that is.' When we create a cause, we must observe the result and pay close attention, so we can verify how correct our practice is. When it is correct, the good results that appear let us know we are on the right path, giving us confidence; the faculty of brightens, and the pure energy of merit flows continuously into the center of that brightness of faith. Luang Phor therefore taught that in every moment of practice, we should recognize three qualities together: , happiness, and purity. If these are still hard to perceive, it simply means defilement remains in the mind -- which is entirely normal, since every dimension we currently occupy still carries some defilement. Our only task is to keep knowing, staying aware without lapsing; the sphere of knowing itself draws in the stream of merit to cleanse the defilement, dimension by dimension. As the defilement of each dimension is exhausted, the mind is freed to move on to a subtler one.

Once we can perceive happiness and purity, we bring this bright, happy, pure mind to rest with the very highest -- the Triple Gem -- by repeating the name “Samma Araham.” Settle the mind still at , , the point that leads straight toward the path of Nibbana -- the gateway to the inner Middle Way, in the center of our abdomen. “Samma Araham” is the name of the One who practiced rightly and well, whose practice leads away from every defilement -- the Triple Gem within, residing at the center of every one of us. As we utter this name, the form of that being appears in our mind: a crystal-clear Buddha image, clean and pure, radiantly shining.

When that form appears at the center of our body and mind, it does not appear empty-handed; it appears together with boundless compassion. It takes the elements of seeing, remembering, thinking, and knowing -- earth, water, wind, fire, space, and consciousness -- within us, and refines them clear, clean, and pure, dissolving defilement, karmic consequence, sinister obstruction, sacred-seeming misfortune, and disaster, while also smoothing the path ahead so that we may reap success and fulfillment with ease. Further still, it expands and merges with our human body -- its lap merging as one with our lap, its body expanding to merge as one with ours: arms, shoulders, face, and head all merging as one with us. Its wish is for us to become one being together, so that it can support and benefit us to the fullest.

We are the Buddha image; the Buddha image is us. Every part of our body, from head to face to cheeks, shoulders, arms, torso, down to the tips of our toes, is the crystal Dhamma-body -- luminous, radiant, gently soft and smooth, clear, cool, clean, and pure. The mind is the element of accomplishment -- however we set it, so it becomes. Having merged our bodies as one being, let us also merge our mind with that being's mind as one, by setting: 'Still within stillness, calm within calm, soft, light, at ease, clear, cool, clean, pure, radiant.' Samma Araham. The Buddha image continues to arise at the center of our body and mind, one after another, merging as one with us, drawing us to expand outward in every direction, freed from the human body -- the body expanding open, vast, spreading through the atmosphere and the cosmos. A gravitational pull toward the center draws us into the middle of that being, the center of the body, the center of the mind, merging us with the Triple Gem as one. We then send the mind to settle still, aimed straight along the inner Middle Way toward Nibbana -- still within stillness, calm within calm, soft, light, at ease, in the very center of the center. We appear radiant in the midst of Nibbana, in the midst of every Buddha, every Silent Buddha, and every Arahant. The mind is the element of accomplishment -- however we set it, so it becomes.

Nibbana, too, holds all beings within its care. Any being who abides in universal goodness -- regardless of religion or belief -- need only stand in that universal goodness to appear radiant within the Triple Gem, radiant within Nibbana, with the stream of merit pouring continuously into the center of their body and mind, just as it is doing for us right now. Nibbana takes this stream of merit and applies it through the Dhammakaya method, refining our elements clear, clean, and pure, freeing us continuously.

Spreading Loving-Kindness to All Beings and the Universe

Even as this being creates goodness for us, let us in turn create goodness for others -- for all people and all beings -- by setting our mind on metta, . Metta is a tool of the wholesome, meant for those with abundant merit to support those with less. Our lives, and the lives of all beings still turning in samsara, depend on mutual care and support -- we all rely on one another. This is why every being has, at some point, been our kin: our parents, siblings, grandparents, or teachers, each having once supported us and been supported by us in turn -- and this remains true for as long as we have not yet reached arahantship.

Right now, we have the opportunity to benefit others. Let us set a wholesome wish, sincerely holding love and goodwill in mind, like a mother's love for her small child. As we do, a sphere of loving-kindness -- round, clear, and bright -- arises at the center of our mind, drawing pure energy, merit, continuously into the brightness of that sphere. The special quality of metta is its power to dissolve resentment and irritation in the hearts of people and beings, and even in the surrounding environment, making it bright, clear, cool, clean, and pure, and fit to dwell in. Our only task is to hold the state of metta continuously; metta does its own work, releasing a current of love and goodwill together with its light to dissolve resentment wherever it flows.

Let us expand this heart filled with metta to cover our home; wherever our mind reaches, metta's light reaches too, brightening every particle of the atmosphere -- people, beings, everything -- clear, cool, clean, and pure. Then let it expand further to cover our village, district, province, country, neighboring countries, and finally the whole world, until this world becomes a crystal world, bright, clear, cool, clean, and pure. May all beings of the world be free from suffering and find happiness -- celestial beings of the earth and sky, heavenly beings of every realm, form and formless brahmas, as well as beings in hell, asuras, and animals. May all beings be free from suffering and find happiness. May those with much suffering have less; may those with little suffering be freed from it entirely; may those with little happiness have more; and may those who already have much happiness have even more.

Then let this heart of metta expand further into the vastness of the cosmos, covering countless stars -- tens, hundreds, thousands, millions, billions -- and further still into the countless world-systems beyond number, letting our metta shine into every particle of the atmosphere, the environment, every person, being, and thing, bright, clear, cool, clean, and pure. Our mind, too, expands, joyful and light, clear, cool, clean, pure, and radiant. The light of metta and the stream of merit continue pouring continuously into the center of that sphere of loving-kindness.

Dedicating Merit and Asking Forgiveness of Our Karmic Counterparties

We then dedicate this merit to arise for all people and beings. May the people of the world and all beings be free from suffering and find happiness, and may they share in the merit we have sincerely created here. We also dedicate it to our ancestors, our parents, siblings, grandparents, and teachers who have shown us kindness, as well as the devas who help and support us, our guardians and protectors, and to those we may have wronged -- our karmic counterparties -- asking mutual forgiveness with them all, that they too may share fully in this merit.

Having dedicated this merit, we now merge ourselves with the Triple Gem and our great teachers as one, for we can never be separate from them. Their kindness toward us is beyond measure; not a single moment passes without them working to help and refine us, guiding, instructing, and looking after us as if reading our very thoughts. We gather the mind still in the midst of the Buddha, the Dhamma, and the Sangha; still in the midst of our great teachers -- the subtle Dhamma-body of our revered Luang Pu, of Luang Phor, and of our revered teacher Khun Yay. The mind is the element of accomplishment -- however we set it, so it becomes.

Closing Aspiration

As we merge ourselves with them into one being, we shine radiant within them, and they appear radiant within our coarse human body and within every subtle body along our entire lineage of elements. Merged with them as one, we appear radiant in the midst of Nibbana, in the midst of the One Who Knows, whose power is beyond measure and beyond counting. Let us use this auspicious moment to pay respect and ask for their blessing, setting our intention to remain fixed within this bright sphere of merit -- that our entire path of building perfections be filled with knowledge, happiness, and purity, and success in every right and good aspiration.

We humbly ask for the blessing, merit, radiance, power, and authority of Nibbana throughout the Dhamma, and for the blessing of our revered Luang Pu, Luang Phor, and Khun Yay. May all this merit combine with the merit we have sincerely accumulated since our very first life, through countless lifetimes up to the present, becoming sacred merit of immeasurable power, purifying our body, speech, mind, and every element of seeing, remembering, thinking, and knowing, until they are bright, clear, cool, clean, and pure -- freeing us from misfortune, karmic consequence, obstruction, and every hardship in life, dissolving , hatred, delusion, lust, , wrong view, craving, and clinging without a trace. May we gain the eye of Dhamma, penetrating fully into the Dhammakaya teaching, and attain the three knowledges, the eight knowledges, the six higher powers, the four analytical s, the eight liberations, and the fifteen conducts, complete in every respect. May we have strong health and long life, able to build merit and perfections throughout our lives, with unending resolve on the path toward Nibbana, the ultimate end of Dhamma.

Wherever we travel, may we meet only good fortune and safety, be beloved by humans and devas alike, possess bright wisdom that penetrates the Buddha's teaching and the Dhammakaya knowledge fully. In whatever work or duty we undertake, may it flourish and succeed beyond expectation. And when the time comes to close our eyes on this life, may we be reborn in the Tusita heaven, in the merit-realm of the future Buddhas-to-be, and when we return to build perfections in the human world again, may we be born into a family of right view, a crystal family, a Dhammakaya family -- warm and complete with the finest qualities. May we carry a vast and sacred store of merit, able to recall our past lives from birth, born together with a clear, bright inner Dhammakaya, and study the Dhammakaya teaching correctly and truthfully. May whatever unwholesome deeds we committed unknowingly in the past never catch up with us or bear fruit, becoming forgiven karma forever; may we commit no new wrongdoing in body, speech, or mind. May all the merit we have sincerely accumulated combine and manifest with sacred, powerful, wondrous effect, continuing on until the very end of Dhamma. May all these good wishes come to fulfillment for all of us, from this moment onward, in every life, until the ultimate end of Dhamma, by the boundless power of every Buddha. May it be so, according to every wish.