คำสอน · พระอาจารย์สุรพงค์Teaching · Pra Ajarn Suraphong

วิธีค้นหาศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ด้วยเส้นด้ายสองเส้นFinding the Center of the Body — the Two-String Method

วันพุธที่ 15 ตุลาคม 2568Wednesday, 15 October 2025อ่าน ~25 นาที~15 min readฟังต้นฉบับบน YouTubeListen on YouTube

ขนาดตัวอักษรText size

พระอาจารย์สุรพงค์สอนวิธีหาตำแหน่งศูนย์กลางกายฐานที่ 7 อย่างละเอียดด้วยเส้นด้ายสองเส้นที่ตัดกันเป็นกากบาท พร้อมอธิบายธรรมชาติสามฝ่าย—กุศล อกุศล และอัพยากตะ—ที่ผลัดกันครองใจเราอยู่ทุกขณะ ก่อนนำเข้าสู่การนั่งสมาธิเห็นองค์พระธรรมกายแก้ว เจริญเมตตา และอุทิศส่วนบุญตามแบบฉบับของท่านPra Ajarn Suraphong gives a precise, step-by-step method for locating the seventh base — the body's true center — using two imagined threads that cross at the navel-spine and hip-to-hip lines, and explains the three natures (wholesome, unwholesome, and neutral) that alternately take hold of the mind, before leading into seeing the Crystal Dhamma Body, radiating loving-kindness, and dedicating merit.

เรามาปฏิบัติกัน การปฏิบัติธรรมนี้มีความจำเป็นและสำคัญต่อทุกๆ ชีวิตอย่างยิ่ง เพราะทุกขณะไม่ว่าจะหลับ ตื่น ยืน เดิน นั่ง หรือนอน ชีวิตของเราไม่เคยว่างเว้นจากการไหลผ่านของพลังงานเลย บางขณะเป็นพลังงานฝ่าย บางขณะเป็นพลังงานฝ่าย ผลัดเปลี่ยนไหลเวียนกันตลอดเวลาทั้งวันทั้งคืน หากเราไม่อาจกำหนดพลังงานที่ไหลผ่านนั้นได้ ชีวิตเราก็จะเป็นไปตามยถากรรม แล้วแต่ว่ามันจะเป็นไป

เหตุใดจึงต้องดำรงอยู่กับกุศลธรรม

หากเราต้องการให้พลังงานที่ไหลผ่านตัวเรานั้นขับเคลื่อนระบบที่ให้ ความเจริญ ความถูกต้องและดีงาม ให้ความสำเร็จสมปรารถนาบังเกิดขึ้นแก่ชีวิต เราจำเป็นต้องเรียนรู้ที่จะดำรงอยู่กับระบบกุศลธรรม เพราะมีแต่ระบบกุศลธรรมเท่านั้นที่จะเหนี่ยวนำพลังงานอันเป็นบุญให้ไหลผ่านเข้ามาได้ เมื่อบุญไหลผ่านเข้ามาก็จะขับเคลื่อนระบบกุศลธรรม กลั่นแก้ปรับปรุงธาตุธรรมในตัวเราให้ใสสะอาดบริสุทธิ์ ให้เราหลุดพ้นเข้าถึงฐานะที่ดีกว่า แม้เราจะยังคงมืดๆ คลุมๆ อยู่ก็ตาม แม้จะรู้ตัวหรือไม่รู้ตัวก็ตาม หากเราดำรงอยู่กับธรรมชาติอันเป็นกุศล หลุดพ้นก็จะเกิดขึ้นแก่เรา

ในเรื่องนี้พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสสอนไว้ว่า "ภิกษุทั้งหลาย เธอพึงชัดในกาย เวทนา จิต และธรรม เพื่อขจัดอภิชฌาและโทมนัสของโลกให้สิ้นไป" พระองค์ทรงสอนให้รู้จักการกำหนด เพราะการกำหนดคือจุดเริ่มต้น เราจำเป็นต้องมีฐานที่ตั้งของใจที่ชัดเจน กำหนดตรงไหนใจจะถูกใส่ไว้ตรงนั้น ตำแหน่งที่เรากำหนดจะเป็นฐานที่ตั้งของใจ เมื่อเรากำหนด คือหมายไว้ ระบุ หรือเจาะจงตรงไหน เราจะเข้าไปรู้ตรงนั้น ดวงรู้คือดวงจะตั้งขึ้น ณ ตำแหน่งนั้น แล้วเหนี่ยวนำพลังงานอันบริสุทธิ์ที่ชื่อว่าบุญให้ไหลผ่านเข้ามาในกลางความสว่างของดวงรู้ดวงสตินี้อย่างต่อเนื่อง

บุญที่ไหลผ่านเข้ามาจะขับเคลื่อนระบบกุศลธรรม ปรับปรุงกลั่นแก้ธาตุธรรมในตัวเราให้ใสสะอาดบริสุทธิ์ ขจัดมลทินเครื่องเศร้าหมองอันเป็นตัวก่อปัญหาหรืออุปสรรคให้เบาบางลง เมื่อมลทินเบาบางความทุกข์ยากลำบากก็เบาบาง ปัญหาอุปสรรคก็เบาบาง และเมื่อมลทินประจำมิติหมดไป สิ่งเหนี่ยวรั้งตรึงไว้กับมิตินั้นก็หมดไป เราก็จะหลุดพ้นจากมิติหนึ่งไปสู่มิติที่ละเอียดกว่า ซึ่งมีทรัพยากรที่ดีกว่ารอคอยอยู่ บุญที่ไหลผ่านเข้ามาในมิติที่ละเอียดกว่าก็จะบริสุทธิ์กว่า ศักดิ์สิทธิ์กว่า มีคุณภาพในการชำระมลทินได้ดีกว่า ความสุขก็สุขกว่า สมบัติละเอียดในกลางดวงบุญก็มีมูลค่ามากกว่าและก็วิจิตประณีตกว่า รวมถึงผู้รู้ผู้มีอานุภาพประจำมิติก็จะละเอียดกว่า สามารถช่วยเหลือแนะนำสั่งสอนเราให้รู้กว่าได้

กำหนดรู้ในกาย เวทนา จิต และธรรม

พระองค์ทรงสอนให้กำหนดรู้ใน 4 ฐาน คือ ที่กาย ที่เวทนา ที่จิต และที่ธรรม ในส่วนของกาย เราจะกำหนดหมายรู้ตรงไหนก็ได้ สติจะตั้งขึ้นตรงนั้น ใจจะถูกใส่เข้าไปตรงนั้น ธรรมไม่ว่าจะเป็นกุศล อกุศล หรือ ล้วนเกิดได้ที่เดียวคือที่ใจ เกิดที่อื่นไม่ได้ ธรรมอันเป็นกุศลนั้นมีลักษณะเป็นดวงกลมใสสว่างทั้งสิ้น ทั้ง 84,000 พระธรรมขันธ์ล้วนเป็นดวงใสสว่าง เป็นคุณสมบัติของกุศล ส่วนภายในธรรมแต่ละประเภทก็มีสภาวะแตกต่างกัน ซึ่งเราเรียกชื่อตามคุณสมบัตินั้น เรียกว่า "นาม" ส่วน "รูป" มีลักษณะเป็นดวงใสสว่างที่เป็นบรรจุภัณฑ์ รูปและนามเป็นของคู่กัน มีนามที่ไหนมีรูปที่นั่น เพราะนามต้องอาศัยรูปเป็นที่อาศัย

เราจะกำหนดที่กายตรงไหนก็ได้ กำหนดที่เท้า ใจจะถูกใส่ไว้ที่เท้า กำหนดที่ท้อง ใจก็จะถูกใส่ไว้ที่ท้อง เรียกว่า "ใส่ใจ" กำหนดที่ลมหายใจก็จะถูกใส่ไว้ที่โพรงจมูก กำหนดรู้เนื้อรู้ตัวก็ใส่ไว้ที่เนื้อที่ตัว ใจใส่ตรงไหน เมื่อเข้าไปรู้ สติก็จะตั้งขึ้นตรงนั้น เมื่อเรากำหนดรู้จนกระทั่งสะอาดบริสุทธิ์ ความสว่างก็จะปรากฏขึ้น ณ ตำแหน่งที่เรากำหนด เมื่อชำระมลทินอย่างต่อเนื่อง ดวงสว่างก็จะเปลี่ยนเป็นดวงใสสว่าง ณ ตำแหน่งนั้น

ในส่วนของเวทนา คือชั้นนอกสุดของใจ เมื่อธรรมชาติฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งใน 3 ฝ่ายชิงเข้ามาเป็นเจ้าเรือนของใจ ใจจะรับรู้ถึงคุณสมบัติของฝ่ายนั้น หากกุศลเข้ามาเป็นเจ้าเรือน ใจจะรับรู้ถึงสภาวะอันเป็นสุขสบาย แต่หากอกุศลเป็นเจ้าเรือน สภาวะทุกข์คือสภาวะที่ต้องทนและทนได้ยากก็จะปรากฏขึ้นที่ใจ ส่วนจิตคือความนึกและคิด เมื่อกุศลเข้าสิงก็จะเอาจิตของกุศลมาซ้อนในใจ ทำให้ความรู้สึกนึกคิดดีงาม แต่หากอกุศลเข้าสิง ก็จะเอาจิตเจตสิกอันเป็นอกุศลเข้ามาซ้อนใจ ทำให้ความรู้สึกนึกคิดเป็นอกุศล

พระองค์มีวัตถุประสงค์ให้เรากำหนดรู้ในกาย เวทนา จิต และธรรม เพื่อขจัดอภิชฌาและโทมนัส อภิชฌาคือความยินดี ความดีใจ อันเป็นประเด็นให้เกิดความโลภ โทมนัสคือความเสียใจ อันเป็นประเด็นก่อให้เกิดความโกรธ ท่านจึงให้รักษาใจไม่ให้ยินดียินร้าย เพราะความยินดียินร้ายนี้จะเป็นประเด็นให้อกุศลชี้นำให้เกิดความโลภและความโกรธ

ธรรมชาติสามฝ่าย: กุศล อกุศล และอัพยากตะ

หากอัพยากตะซึ่งมีความละเอียดกว่าชิงเข้ามาเป็นเจ้าเรือนได้ ใจจะรับรู้ถึงคุณสมบัติของอัพยากตะ คือไม่สุขและไม่ทุกข์ เฉยๆ ไม่มีความสุขความสบายใดๆ เลย และก็ไม่มีความทุกข์เช่นกัน สภาวะเฉยๆ ของอัพยากตะนี้แตกต่างจากอุเบกขาธรรม อุเบกขาธรรมเป็นธรรมฝ่ายกุศล เป็นความเฉยๆ ที่ยังสามารถรับรู้ได้ถึงความสุขและความทุกข์ แต่ทำให้ใจนั้นวางเป็นกลางๆ สมดุล ไม่ยินดียินร้าย ส่วนอัพยากตะนั้นเป็นธรรมชาติที่ไม่แสดง ไม่ให้ทางความทุกข์ปรากฏขึ้นและไม่ให้ความสุขปรากฏขึ้นเลย เป็นผู้เหนี่ยวนำพลังงานเฉยๆ และไม่ให้ ณ ขณะนั้นความสุขความทุกข์ปรากฏขึ้น เป็นผู้จัดการระบบพลังงานอย่างหนึ่ง

ครูบาอาจารย์ของเราท่านได้แนะนำให้เรากำหนดที่ เพราะตำแหน่งนี้เป็นตำแหน่งสำคัญในการมุ่งตรงต่อหนทางพระนิพพาน เป็นที่เก็บของ เป็นประตูมุ่งสู่พระนิพพานผ่านดวงธรรมภายใน เป็นที่ตั้งของใจ ไม่ว่าเกิดดับหลับตื่น ใจจะอยู่ตรงนี้

วิธีค้นหาศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ด้วยเส้นด้ายสองเส้น

พระอาจารย์อธิบายวิธีหาตำแหน่งนี้อย่างละเอียดว่า ให้สมมุติเอาเส้นด้าย 2 เส้น เส้นหนึ่งขึงตึงจากสะดือจดกระดูกสันหลัง อีกเส้นหนึ่งขึงตึงจากเอวขวาจดเอวซ้าย เส้นด้าย 2 เส้นนี้ตัดกันเป็นกากบาทอยู่กลางกาย จากนั้นเอานิ้วชี้กับนิ้วกลางวางทาบที่จุดตัดกากบาทกลางกายนั้น แล้วเลื่อนขึ้นมา 2 นิ้วมือ ตำแหน่งนั้นคือศูนย์กลางกายฐานที่ 7 เมื่อเรากำหนดวางใจ ณ ตำแหน่งนี้ ให้อาศัยเครื่องหมายคือบริกรรมนิมิต โดยการเอ่ยนามว่า ""

วางใจที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ด้วยคำภาวนา

พระเดชพระคุณหลวงพ่อท่านสอนให้เรากำหนดรู้คำบริกรรมภาวนาด้วยจิตสำนึกลึกๆ ที่ละเอียด ว่า "สัมมาอะระหัง สัมมาอะระหัง" กำหนดรู้ด้วยจิตสำนึกที่ละเอียดละเอียด เมื่อเรากำหนดรู้คำบริกรรมภาวนานี้จากสำนึกลึกๆ ที่ละเอียด เสียงบริกรรมภาวนาก็จะปรากฏขึ้น หากเราวางใจนิ่งๆ ฟังด้วยใจที่ละเอียด เราจะรับรู้ได้ถึงเสียงจากจิตสำนึกลึกๆ นั้น "สัมมาอะระหัง" นี้เป็นเนมิตกนาม คือชื่อที่เรียกตามคุณสมบัติของพระผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ ปฏิบัติอันเป็นไปเพื่อไกลจากกิเลสเครื่องเศร้าหมองทั้งปวง

เห็นองค์พระธรรมกายแก้วกลางกาย

เมื่อเราเอ่ยนามท่านคือ "สัมมาอะระหัง" กายธรรมท่านจะปรากฏขึ้นที่กลางใจ เป็นธรรมกายแก้วที่สว่างไสว ใสเย็น สะอาดบริสุทธิ์ พระเดชพระคุณหลวงพ่อท่านกล่าวว่า เมื่อท่านปรากฏขึ้น ท่านไม่ปรากฏขึ้นเปล่าๆ แต่ปรากฏขึ้นพร้อมกับเอาธาตุเห็น จำ คิด รู้ ดิน น้ำ ลม ไฟ อากาศธาตุ ของเรามากลั่นให้ใสสะอาดบริสุทธิ์ ไม่เพียงแค่นั้นยังขยายซ้อนเข้ามาเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับกายมนุษย์เรา คอยดูแลปกป้องคุ้มครองช่วยเหลือเรา เพราะความปรารถนาของท่านคือปรารถนาให้เรากับท่านเป็นเอกภาพเดียวกัน เพราะท่านคือตัวตนที่แท้จริงของเรา

สวมความรู้สึกเป็นองค์พระ

เมื่อเป็นเช่นนี้ ให้เราหลอมรวมเรากับท่านให้เป็นเอกภาพเดียวกัน โดยสวมความรู้สึกว่า "เราเป็นองค์พระ องค์พระเป็นตัวเรา" ทั้งเนื้อทั้งตัวเราล้วนเป็นองค์แก้ว ที่สว่างไสว ใสเย็น สะอาดบริสุทธิ์ ใจของเรานั้นเป็นธาตุสำเร็จ กำหนดเช่นไรก็เป็นเช่นนั้น ศีรษะเราก็เป็นแก้วใสๆ ของพระธรรมกายแก้ว มีเกตุดอกบัวตูมใสสว่าง ใบหน้าเราก็เป็นพระพักตร์ของพระธรรมกายแก้ว หลับตาพริ้มๆ มีพระพักตร์ที่แย้มละไม หน้าผาก แก้ม จมูก ปาก คาง ลำคอ ล้วนเป็นองค์พระธรรมกายแก้วที่สว่างไสว ใสเย็น สะอาดบริสุทธิ์ ไหล่แขนทั้งสองข้างถึงปลายนิ้วมือล้วนเป็นแก้วที่ใสแวววาวสว่างไสว หน้าอก ท้อง ท้องน้อย หลัง ล้วนเป็นองค์พระธรรมกายแก้ว ละเอียดอ่อนนุ่มนวลละมุนละไม สะโพก ต้นขา หัวเข่า แข้ง น่อง ฝ่าเท้า หลังเท้าล้วนเป็นองค์พระธรรมกายแก้วที่ใสแวววาวสว่างไสวเช่นกัน

พระเดชพระคุณหลวงพ่อเคยกล่าวว่า การเข้าถึงองค์พระธรรมกายนี้มีตั้งแต่ 1% ถึง 100% เราสามารถเข้าถึงในระดับต่างๆ แล้วแต่เรา รับรู้ได้แค่ไหนก็เอาแค่นั้นไปก่อน เป็นเครื่องกำหนดรู้ให้ดวงรู้ได้เกาะอาศัย ณ ตำแหน่งที่เรารับรู้ได้ แต่แม้เราไม่เห็นก็ไม่เป็นไร ขอให้ทำความรู้สึกว่ามีท่านอยู่ก็ใช้ได้

หยุดในหยุด นิ่งในนิ่ง มุ่งสู่พระนิพพาน

เมื่อเราหลอมรวมกายเรากับกายท่านเป็นเอกภาพเดียวกันแล้ว ก็หลอมรวมใจเราและใจท่านให้เป็นเอกภาพเดียวกันด้วย พระธรรมกายท่านอยู่กับตัวเรา ท่านเจริญนิโรธสมาบัติ รวมใจหยุดรวมใจนิ่ง ท่านทำอย่างไรเราก็ทำอย่างนั้น ให้รวมใจ รวมนิ่ง นุ่มเบาสบาย เป็นกลางกาย "หยุดในหยุด นิ่งในนิ่ง" นุ่มเบาสบาย ใสๆ เย็นๆ สะอาดบริสุทธิ์ ไปในกลางของกลาง กลางองค์พระ กลางรู้ กลางหยุด กลางนิ่งเรื่อยไป องค์พระแต่ละองค์ก็ผุดผ่านเข้ามาอย่างต่อเนื่อง แล้วกำหนดหยุดนิ่งไปในกลางองค์พระที่ผุดผ่านเข้ามาพระองค์แล้วพระองค์เล่า

ส่งจิตมุ่งตรงต่อหนทางพระนิพพานไปในกลางองค์พระ กลางตัวเรา หยุดนิ่งไปในกลางของกลาง กลางใจเรากลางของพระนิพพาน กลางดวงธรรมที่เต็มรอบหน้าตักองค์พระ เราจะปรากฏใสสว่างในกลางของพระนิพพาน กลางของผู้รู้ผู้มีอานุภาพอันไม่มีประมาณนับอสงไขยพระองค์ไม่ถ้วน ใจนั้นเป็นธาตุสำเร็จ กำหนดเช่นไรก็เป็นเช่นนั้น ให้รู้อยู่เสมอไม่เผลอ ตราบใดที่ดวงรู้คือดวงสติตั้งขึ้น การเหนี่ยวนำพลังงานอันเป็นบุญก็ยังคงไหลผ่านเข้ามาในกลางความสว่างของดวงรู้อย่างต่อเนื่อง แต่ละดวงบุญที่ไหลผ่านนั้นเปี่ยมด้วยธรรมธาตุบริสุทธิ์ศักดิ์สิทธิ์ มีฤทธิ์มีเดชมีอานุภาพ สามารถขจัดมลทินเครื่องเศร้าหมองทุกข์โศกโรคภัยให้มลายหายสิ้นไปได้ ไม่เพียงแค่นั้น ในกลางดวงบุญยังประกอบด้วยสมบัติละเอียดทั้งรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ ลาภยศสรรเสริญสุข มรรคผลนิพพาน และ พรั่งพร้อมสมบูรณ์อยู่ในกลางดวงบุญทั้งหมด

ในขณะที่เรากำหนดรู้ดวงรู้ดวงสติตั้งขึ้น กระแสธารแห่งบุญก็จะไหลผ่านเข้ามาในกลางความสว่างของดวงรู้ดวงสตินี้อย่างต่อเนื่อง บทบาทของการมนุษย์เพียงแค่กำหนดรู้ให้รู้อยู่เสมอไม่เผลอเท่านั้นเอง นอกนั้นเป็นหน้าที่ของระบบอัตโนมัติภายในฝ่ายกุศลธรรมที่จะปรับปรุงกลั่นแก้ธาตุธรรมในตัวเราให้สว่างไสวใสเย็นสะอาดบริสุทธิ์เอง

เจริญเมตตาธรรมแผ่ไปทั่วสรรพสัตว์

หลังจากนี้เราจะมาเจริญ เกื้อกูลประโยชน์แก่ผู้คนและสรรพสัตว์ เพียงแค่เราตั้งความปรารถนาดีว่า ขอชาวโลกและสรรพสัตว์จงพ้นทุกข์มีความสุขทั่วหน้า ให้เราตั้งความปรารถนารักและปรารถนาดีด้วยความจริงใจ พระเดชพระคุณหลวงปู่ท่านแนะนำให้เราน้อมเอาดวงจิตของมารดาที่เปี่ยมด้วยความรักและความปรารถนาดีต่อบุตรน้อยๆ ของตน ตั้งขึ้นในใจเรา เป็นดวงจิตที่สามารถรองรับธรรมอันใสสว่าง เปี่ยมด้วยคุณภาพ

ขอชาวโลกและสรรพสัตว์จงพ้นทุกข์มีความสุขทั่วหน้า ท่านที่มีทุกข์มากก็ขอให้ทุกข์น้อย ที่มีทุกข์น้อยขอให้หมดทุกข์มีความสุข ที่มีสุขน้อยก็ขอให้มีสุขมาก อีกทั้งท่านที่มีสุขมากแล้วก็ขอให้มีสุขมากยิ่งๆ ขึ้นไป เมื่อตั้งความปรารถนาดีเช่นนี้เสร็จแล้ว ก็แผ่ขยายใจที่เปี่ยมด้วยเมตตาธรรมนี้ให้กว้างขวางออกไป ครอบคลุมบ้านเรือนที่พักอาศัยของเรา ใจขยายไปถึงไหนเมตตาธรรมก็ส่องสว่างไปถึงนั่น ขยายต่อเนื่องไปสู่หมู่บ้าน ตำบล อำเภอ จังหวัด ทั้งประเทศ ประเทศเพื่อนบ้าน จนครอบคลุมไปทั้งโลก ให้โลกนี้เป็นดวงแก้วที่สว่างไสว ใสเย็น สะอาดบริสุทธิ์ ขอสรรพสัตว์ทุกภูมิ ทั้งภุมมเทวา ทุกขเทวา อากาศเทวา ชาวสวรรค์ทุกชั้นฟ้า พรหมและอรูปพรหมทั้งหลาย รวมถึงสัตว์นรก อสุรกาย สัตว์เดรัจฉาน จงพ้นทุกข์มีความสุขทั่วหน้า แล้วขยายใจที่เปี่ยมด้วยเมตตาธรรมนี้ครอบคลุมไปทั้งบรรยากาศของจักรวาล ครอบคลุมดวงดาวน้อยใหญ่นับหมื่นแสนล้านดวง ขยายต่อเนื่องไปสู่หมื่นโลกธาตุ แสนโกฏิจักรวาล อนันตจักรวาล

อุทิศส่วนบุญแก่ญาติและสรรพสัตว์

รวมใจหยุดรวมใจนิ่งในกลางเมตตาธรรม กระแสธารแห่งบุญก็ยังคงพรั่งพรูผุดผ่านเข้ามาในกลางความสว่างของเมตตาธรรมอย่างต่อเนื่อง แล้วจึงได้อุทิศส่วนแห่งบุญนี้ให้บังเกิดมีขึ้นแก่ชาวโลกและสรรพสัตว์ อีกทั้งบรรพบุรุษหมู่ญาติของเรา ขอชาวโลกและสรรพสัตว์ทั้งหลายจงมีส่วนในบุญที่เราทั้งหลายได้ตั้งใจสั่งสมแล้วนี้ด้วย อีกทั้งบรรพบุรุษของเรา พ่อแม่พี่น้อง ปู่ย่าตายาย ลุงป้าน้าอา ครูบาอาจารย์ ผู้มีอุปการคุณทั้งหลาย รวมถึงเทวาที่คอยช่วยเหลือเกื้อกูล ผู้เลี้ยงผู้รักษา สรรพสัตว์ที่เราเคยล่วงเกินทั้งหลาย ให้ซึ่งกันและกัน และได้รับส่วนแห่งบุญนี้โดยทั่วหน้า

หลอมรวมกับพระรัตนตรัยและมหาปูชนียาจารย์

รวมใจหยุดรวมใจนิ่งในกลางกระแสธารแห่งบุญที่ยังคงพรั่งพรูผุดผ่านเข้ามาในกลางความสว่างของใจ หยุดนิ่งไปในกลางของพระรัตนตรัย กลางของพุทธรัตนะ กลางของธรรมรัตนะ กลางของสังฆรัตนะ หยุดนิ่งไปในกลางของมหาปูชนียาจารย์ กลางกายธรรมสุดละเอียดของพระเดชพระคุณหลวงปู่ และหยุดนิ่งไปในกลางกายธรรมสุดละเอียดของพระเดชพระคุณหลวงพ่อ กลางกายธรรมสุดละเอียดของคุณยายอาจารย์ แล้วหยุดนิ่งไปในกลางของพระนิพพาน กลางของผู้รู้ผู้มีอานุภาพอันไม่มีประมาณนับอสงไขยพระองค์ไม่ถ้วน พระนิพพานคือพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทุกๆ พระองค์ พระปัจเจกพุทธเจ้าทั้งหลาย และพระอรหันตเจ้าทั้งปวง แม้ท่านจะเสด็จดับขันธปรินิพพานไปนานแล้ว ท่านก็ยังคงเกื้อกูลประโยชน์แก่ผู้คนและสรรพสัตว์ โดยเอาสรรพสัตว์ไว้ในกลางของท่าน สรรพสัตว์เหล่าใดตั้งอยู่ในคุณงามความดีอันเป็นสากล กระแสธารแห่งบุญจะไหลผ่านตัวเขาอย่างต่อเนื่อง พระรัตนตรัยจะปรากฏสว่างไสวในกลางของเขา แม้เขาจะรู้ตัวหรือไม่รู้ตัว มีศาสนาหรือไม่มีศาสนาก็ตาม

อธิษฐานจิตปิดท้าย

เราอาศัยช่วงเวลาอันเป็นมงคลนี้มากราบขอพรพระนิพพาน ตั้งผังสำเร็จให้ติดไปในกลางดวงบุญอันสว่างไสวของเรา ให้ตลอดเส้นทางการสร้างบารมีของเรานี้สมบูรณ์บริบูรณ์ด้วยคู่ความสุขและความบริสุทธิ์ ทั้งความสำเร็จสมปรารถนาในทุกสิ่งที่ถูกต้องและดีงาม ขอบุญบารมี รัศมี กำลัง ฤทธิ์ อำนาจ สิทธิเฉียบขาดของพระนิพพานทั่วธาตุทั่วธรรม อีกทั้งบารมีธรรมของหลวงปู่หลวงพ่อคุณยายอาจารย์ จงประมวลรวมกับบุญบารมีที่เราได้ตั้งใจสั่งสมมาแล้วตั้งแต่ปฐมชาตินับนับชาติไม่ถ้วน ขอบุญทั้งหลายเหล่านี้จงประมวลรวมกันเข้าเป็นบุญศักดิ์สิทธิ์ มีฤทธิ์มีเดชมีอานุภาพทวีไม่มีประมาณ กลั่นกาย วาจา ใจ ธาตุธรรม เห็น จำ คิด รู้ ของเราให้สว่างไสวใสเย็นสะอาดบริสุทธิ์ ให้เราหลุดพ้นจากวิบัติบาป วิบากกรรม วิบากมาร อุปสรรคต่างๆ ในชีวิต ให้โลภะ โทสะ โมหะ ราคะ ทิฐิ ตัณหา อุปาทาน สิ้นเชื้อไม่เหลือเศษ ให้มีดวงตาเห็นธรรม เข้าถึงและแทงตลอดในวิชชาธรรมกาย ให้มีสุขภาพพลานามัยแข็งแรง มีอายุยืนยาว ได้สร้างบุญสร้างบารมีตลอดชีวิต และเมื่อถึงคราวหลับตาลาโลก ขอให้ได้บังเกิดในสวรรค์ชั้นดุสิตวงบุญพิเศษเขตบรมโพธิสัตว์ เมื่อกลับลงมาสร้างบารมีในโลกมนุษย์ ก็ขอให้เกิดในครอบครัวสัมมาทิฏฐิ ครอบครัวแก้ว ครอบครัวธรรมกาย ขอความปรารถนาดีงามทั้งปวงนี้จงเป็นผลสำเร็จแก่พวกเราทั้งหลาย นับตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป ทุกภพทุกชาติ ตราบกระทั่งถึงที่สุดแห่งธรรม ด้วยอานุภาพอันไม่มีประมาณขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทุกๆ พระองค์ ขอจงสมความปรารถนาทุกประการเทอญ

Let us practice together. This practice is necessary and vitally important for every life, because in every moment — whether asleep, awake, standing, walking, sitting, or lying down — our life is never free from the flow of energy. At times wholesome energy flows through us; at times unwholesome energy flows through us, alternating continuously, day and night. If we cannot direct that flow, our life simply follows whatever karma brings.

Why We Must Abide with Wholesome Dhamma

If we want the energy flowing through us to drive a system that brings , prosperity, rightness and goodness — to bring success and fulfillment into our lives — we need to learn to abide with the system of wholesome . Only system can draw in the energy of merit. When merit flows in, it drives the wholesome system, refining and purifying the elements within us, freeing us and bringing us to a better state — even while we may still feel dim and unclear, whether we're aware of it or not. As long as we abide with what is wholesome, and liberation will arise for us.

On this the Buddha taught: "Monks, you should clearly discern the body, feelings, mind, and dhamma, in order to eliminate craving and aversion toward the world." He taught us to know how to fix our attention, because fixing attention is the starting point — we need a clear base for the mind. Wherever we fix our attention, the mind settles there; that spot becomes the base of the mind. To fix attention means to mark, to specify, to point to a place — wherever we point, we come to know it there. The knowing sphere, which is , arises at that spot, and it continuously draws in the pure energy called merit into the brightness of that sphere of knowing.

The merit that flows in drives the wholesome system, refining the elements within us to be clear and pure, clearing away the defilements that cause trouble and hardship. As those defilements lighten, suffering and hardship lighten too. And when the defilements bound to a particular dimension are exhausted, whatever was holding us to that dimension falls away, and we are freed into a subtler dimension — one with better resources waiting for us. Merit flowing in a subtler dimension is purer, more sacred, more effective at clearing defilement; happiness there is greater; the refined treasures within the sphere of merit are more valuable; and the beings of and power residing in that dimension are subtler too, able to guide and teach us to know even more.

Fixing Attention on Body, Feeling, Mind, and Dhamma

The Buddha taught us to fix attention in four grounds: the body, feelings, the mind, and dhamma. As for the body, we may fix attention anywhere — mindfulness arises right there, and the mind settles there. — whether wholesome, unwholesome, or neutral — can only arise in one place: the mind. Nowhere else. Wholesome dhamma always takes the form of a clear, bright sphere; all 84,000 sections of the Dhamma appear as bright, clear spheres — this is the nature of what is wholesome. Within each type of dhamma the inner quality differs, and we name it according to that quality — this is called "nāma," the name. "Rūpa," the form, is the clear bright sphere that serves as the vessel. Form and name are always paired — wherever there is name, there is form, because name needs form to reside in.

We can fix attention on the body anywhere — at the feet, and the mind settles at the feet; at the stomach, and the mind settles there — this is called "paying attention." Fix it on the breath, and the mind settles at the nostrils; fix it on bodily awareness, and the mind settles in the body itself. Wherever the mind is placed, when we go in to know it, mindfulness arises there. As we continue to purify that spot, brightness will appear; as we continue to cleanse defilement, that brightness turns into a clear, bright sphere right there.

As for feeling, this is the outermost layer of the mind. When any one of the three natures seizes control of the mind, the mind perceives that nature's quality. If the wholesome takes hold, the mind perceives ease and comfort; if takes hold, the mind perceives suffering — a state that must be endured and is hard to endure. As for the mind — thought and reflection — when the wholesome enters, it brings wholesome s that overlay our own, making our thoughts and feelings good; when the unwholesome enters, it brings unwholesome mental factors that make our thoughts and feelings unwholesome.

The Buddha's purpose in teaching us to discern body, feeling, mind, and dhamma was to eliminate craving and aversion. Craving is delight, gladness — the trigger for greed. Aversion is sorrow — the trigger for anger. He therefore taught us to guard the mind against both delight and displeasure, because delight and displeasure are exactly what the unwholesome uses to lead us into greed and anger.

The Three Natures: Wholesome, Unwholesome, and Neutral (Abyākata)

If — which is subtler still — seizes control of the mind, the mind perceives its quality: neither suffering nor happiness, simply neutral. No happiness or ease at all, and no suffering either. This neutral state of abyākata is different from equanimity (upekkhā). Upekkhā is a wholesome dhamma — a neutrality that can still perceive both happiness and suffering, but which keeps the mind balanced and even, neither delighted nor displeased. Abyākata, by contrast, is a nature that shows nothing at all — it prevents both suffering and happiness from appearing. It simply channels energy neutrally, managing the system without producing either state.

Our teachers have advised us to fix attention at , , because this position is critically important — it points directly toward the path to nibbana. It is where the spheres of Dhamma are held; it is the gate that leads, through the inner spheres of Dhamma, straight to nibbana. It is the true seat of the mind — wherever we arise, cease, sleep, or wake, the mind resides here.

Finding the Seventh Base — the Two-String Method

Pra Ajarn explained the method for locating this position in careful detail: imagine two threads. One is drawn taut from the navel to the spine; the other is drawn taut from the right hip to the left hip. Where these two threads cross forms a cross-point at the center of the body. Place the index and middle fingers together at that cross-point, then move them up two finger-widths. That position is the center of the body, the seventh base. When we settle the mind there, we use a mental sign — a mantra — reciting the name "Sammā Arahaṃ."

Settling the Mind at the Seventh Base with the Recitation

Our great teacher taught us to recite, from a deep and subtle level of consciousness, "Sammā Arahaṃ, Sammā Arahaṃ" — repeating it with the subtlest awareness we can bring. When we recite from that deep, subtle consciousness, the sound of the recitation itself will arise. If we rest the mind still and listen with a refined awareness, we will come to perceive that sound arising from deep within. "Sammā Arahaṃ" is an epithet — a name given according to quality — for the One who has practiced well, practiced rightly, practiced in a way that leads far from all defilement.

Seeing the Crystal Dhamma Body at the Center

When we utter his name, "Sammā Arahaṃ," appears at the center of the mind — the radiant Crystal Dhamma Body, brilliant, clear, cool, clean, and pure. Our great teacher said that when he appears, he does not appear empty-handed — he appears bringing the elements of seeing, memory, thought, and knowing, along with the earth, water, wind, fire, and space elements, and the consciousness element, to refine them until they are clear and pure. Beyond that, he expands and merges as one with our human body, watching over, protecting, and helping us — because he is our true self. His wish is for us to merge with him into a single unity, because that allows him to help us with full effectiveness and the greatest possible result.

Wearing the Feeling of Being the Buddha-Image

Given this, let us merge ourselves with him into one unity by wearing the feeling that "I am the Buddha-image, the Buddha-image is me." Every part of our body becomes the radiant Crystal Dhamma Body — brilliant, clear, cool, clean, pure. The mind is a completing element: whatever we determine, so it becomes. Our head becomes the clear crystal of the Crystal Dhamma Body, crowned with a bright lotus-bud finial; our face becomes his radiant countenance, eyes gently closed, lips softly smiling; our forehead, cheeks, nose, mouth, chin, and neck all become the radiant, clear, cool, clean, pure Crystal Dhamma Body. Our shoulders and arms down to the fingertips become crystal, sparkling and radiant. Our chest, stomach, and back all become the Crystal Dhamma Body, exquisitely soft and gentle. Our hips, thighs, knees, shins, and feet all become the sparkling, radiant Crystal Dhamma Body as well.

Our great teacher once said that attaining this vision of the Dhamma body ranges anywhere from 1% to 100% — we can each reach different degrees depending on our capacity. Whatever degree of perception we can manage, we simply take that much for now, using it as an anchor for the mind to rest on wherever we can perceive it. And even if we cannot see anything at all, that is fine — it is enough simply to feel that he is present.

Stopping Within Stopping, Stillness Within Stillness, Toward Nibbana

Once we have merged our body with his body into one unity, we also merge our mind with his mind into one unity. The Dhamma body dwells within us; he abides in the attainment of ceson, gathering the mind to stop, gathering it to stillness. Whatever he does, we do the same — gathering our mind, stopping, resting still, soft and at ease, at the center of the body. "Stopping within stopping, stillness within stillness" — soft, at ease, clear, cool, clean, pure — going into the center of the center, the center of the Buddha-image, the center of knowing, the center of stopping, the center of stillness, continuously. Buddha-image after Buddha-image arises continuously, and we settle, stopped and still, in the center of each one that arises.

We send the mind directly toward the path to nibbana, into the center of the Buddha-image, the center of ourselves. We settle, stopped and still, in the center of the center, the center of our mind, the center of nibbana, the center of filling the lap of the Buddha-image. We will appear, clear and bright, in the center of nibbana, in the center of the knowers of boundless power, incalculable in number. The mind is a completing element — whatever we determine, so it becomes. Stay always aware, never forgetting. As long as the sphere of knowing — mindfulness — stands, the drawing-in of pure merit continues, flowing without interruption into the brightness of that sphere. Each sphere of merit that flows through is filled with pure, sacred Dhamma elements, possessed of power and force, able to dissolve defilement, suffering, sorrow, and sickness completely — nothing else can do this; only merit can clear such defilement away. Within each sphere of merit are also refined treasures — of form, wealth, , fame, praise, happiness, the path and fruit of nibbana, and the Dhammakaya knowledge — all complete and abundant within it.

While we fix attention and the sphere of mindfulness stands, the river of merit continues flowing without break into the brightness of that sphere. The human role is simply to stay continuously aware, without lapsing; everything else is the work of the wholesome system's own automatic process, refining the elements within us to be radiant, clear, cool, clean, and pure by itself.

Radiating Loving-Kindness to All Beings

After this, we cultivate (), benefiting people and all beings. We simply set the sincere wish: may the people of the world and all beings be free from suffering and find happiness everywhere. Our great teacher advised us to draw upon the heart of a mother — filled with love and genuine goodwill toward her own small child — and let that quality of mind arise within us, since it is a mind capable of holding bright, high-quality loving-kindness.

May the people of the world and all beings be free from suffering and find happiness everywhere. May those with much suffering have less; may those with little suffering be freed from it entirely and find happiness; may those with little happiness find more; and may those who already have much happiness find even more. Having made this wish, we expand the mind filled with loving-kindness, spreading it widely to cover our home and dwelling. Wherever the mind expands, loving-kindness shines there too — spreading to the village, the district, the province, the whole country, neighboring countries, until it covers the entire world, making this world a radiant crystal sphere, clear, cool, clean, and pure. May all beings of every realm — earthbound devas, terrestrial devas, celestial devas, heavenly beings of every level, brahmas and formless brahmas, as well as beings in hell, hungry ghosts, and animals — be free from suffering and find happiness everywhere. Then we expand the mind filled with loving-kindness further still, covering the whole universe, embracing countless stars, extending to ten thousand world-systems, a hundred billion galaxies, infinite universes.

Dedicating Merit to Family and All Beings

We gather the mind to stop, gather it to stillness, within loving-kindness. The river of merit continues to pour into the brightness of that loving-kindness without interruption. We then dedicate this merit to arise for the people of the world and all beings, as well as our ancestors and relatives. May the people of the world and all beings share in the merit we have sincerely accumulated. May our ancestors — parents, siblings, grandparents, aunts and uncles, teachers, and all who have shown us kindness — as well as the devas who protect and help us, and those who have cared for and looked after all beings, and all those we may have wronged as karmic counterparties, forgive one another and share fully in this merit.

Merging with the Triple Gem and the Great Teachers

We gather the mind to stop, gather it to stillness, within the river of merit still pouring continuously into the brightness of the mind. We settle, stopped and still, in the center of the Triple Gem — the center of the Buddha Jewel, the Dhamma Jewel, and the Sangha Jewel — and in the center of our great teachers, the finest inner Dhamma body of our Great Master, of our great teacher (Luang Phor), and of our grandmother teacher (Khun Yay). Then we settle, stopped and still, in the center of nibbana, the center of the knowers of boundless power, incalculable in number. Nibbana is every Buddha, every Silent Buddha, and every Arahant. Though they passed into final nibbana long ago, they continue to benefit people and all beings, holding all beings within their center. Any being who abides in universal goodness will have the river of merit flowing through them continuously; the Triple Gem will appear bright within them, whether they realize it or not, whatever their religion or none at all.

Closing Aspiration

We make use of this auspicious moment to pay respects and ask blessings of nibbana, setting our resolve to be sealed within the bright sphere of merit, so that throughout our entire path of accumulating perfections, our life may be complete with knowledge, happiness, and purity, and with success in everything right and good. May the merit, power, radiance, and absolute authority of nibbana throughout all realms, together with the perfected merit of our great teachers, combine with the merit and perfections we have sincerely accumulated across countless past lives since our very first existence, gathering into sacred, powerful merit that refines our body, speech, mind, and elements — of seeing, memory, thought, and knowing — to be radiant, clear, cool, clean, and pure. May we be freed from calamity, sin, the results of past karma, obstruction, and every hardship in life; may greed, hatred, delusion, lust, , wrong view, craving, and clinging be exhausted without remainder. May we gain the eye that sees the Dhamma, reaching and penetrating fully into the Dhammakaya knowledge; may we have strong health and long life to build merit and perfections throughout our lives; and when the time comes to close our eyes on this world, may we be born in the Tusita heaven, in the realm of the special merit lineage of the Bodhisattas-to-be. And when we return to build perfections in the human world, may we be born into a family of right view, a crystal family, a Dhammakaya family. May all these good aspirations come to fulfillment for us all, from this moment forward, in every life, until we reach the very end of the Dhamma, by the boundless power of the Lord Buddha, every one of them. May it be so in every respect.