คำสอน · พระอาจารย์สุรพงค์Teaching · Pra Ajarn Suraphong

บางท่านเห็นแสงสว่างก่อน บางท่านรู้ความสุขก่อน: ลำดับที่ไม่เท่ากันขณะกลั่นธาตุธรรมSome See Light First, Some Feel Happiness First: The Uneven Order of Purifying the Elements

วันพุธที่ 6 สิงหาคม 2568Wednesday, 6 August 2025อ่าน ~23 นาที~12 min readฟังต้นฉบับบน YouTubeListen on YouTube

ขนาดตัวอักษรText size

พระอาจารย์สุรพงค์อธิบายว่าเมื่อดวงสติเหนี่ยวนำบุญมาชำระมลทินในตัวเรา ประสบการณ์ภายในของแต่ละคนจะไม่เหมือนกัน บางท่านรับรู้ความสว่างได้ก่อนแต่ยังไม่รู้ความสุข บางท่านรู้ความสุขได้ก่อนทั้งที่ยังมืดอยู่ ไม่มีลำดับตายตัว ขึ้นอยู่กับมลทินที่ถูกชำระไปในแต่ละจุด พร้อมคำสอนเรื่องกายเวทนาจิตธรรมและการนำเจริญเมตตาภาวนาเต็มรูปแบบPhra Ajarn Suraphong explains that as the sphere of mindfulness draws merit in to cleanse the defilements within us, each person's inner experience differs — some perceive brightness before they perceive happiness, while others feel happiness even while things still look dark, with no fixed order; it depends on which defilement is being cleared at that point. The talk also covers body, feeling, mind and Dhamma, and leads a full guided sit and mettā radiation.

เหตุใดเราจึงต้องปฏิบัติธรรม

การปฏิบัตินี้มีความจำเป็นและสำคัญต่อทุกๆ ชีวิตอย่างยิ่ง เนื่องจากเราอยู่ภายใต้การควบคุมของธรรมชาติ 3 ฝ่าย มีแต่ธรรมชาติอันเป็นเท่านั้นที่จะให้สิ่งที่ดีงามแก่เราได้ ทั้งความเข้าใจที่ถูกต้อง ความดีงาม ความเจริญ และความอุดมสมบูรณ์ต่างๆ ล้วนเกิดจากธรรมชาติอันเป็นกุศลทั้งสิ้น เว้นจากธรรมชาติเป็นกุศลแล้ว ธรรมชาติอื่นล้วนไม่ให้คุณให้ประโยชน์ใดๆ เลย หนำซ้ำยังก่อทุกข์โทษภัยให้เกิดขึ้น หากเรายอมรับธรรมชาติอันเป็น ทุกข์โทษภัยเป็นอันมากย่อมเกิดมีขึ้นแก่เรา ดังนั้นเราจึงจำเป็นต้องศึกษาที่จะเว้นขาดจากอกุศลแล้วพึงเจริญกุศล โดยเฉพาะการแสวงหาความจริงของชีวิต ซึ่งมีอยู่เฉพาะในปัจจุบันเท่านั้น ความจริงจะปรากฏอยู่ในแต่ละปัจจุบัน ทำให้เราเข้าถึงสัจจภาวะหรือสภาวะอันเป็นสัจจะ ซึ่งพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสสอนไว้ว่า "ภิกษุทั้งหลาย เธอพึงชัดในกาย เวทนา จิต และธรรม เพื่อขจัดอภิชฌาและโทมนัสของโลกให้สิ้นไป"

การกำหนดรู้และดวงสติที่ตั้งขึ้นได้เฉพาะที่ใจ

ในการดำรงอยู่กับปัจจุบัน หรือการที่เราจะเข้าถึงสัจจะ เราต้องเรียนรู้ที่จะกำหนดรู้ในกาย เวทนา จิต และธรรม การกำหนดคือการหมายไว้ การเจาะจง ระบุเจาะจงหรือหมายไว้ที่ใด ใจจะไปอยู่ตรงนั้น ท่านสอนให้เราหมายไว้ที่กายกับใจ ในส่วนของกาย เราสามารถกำหนดส่วนหนึ่งส่วนใดของกายก็ได้ เช่น กำหนดที่ลมหายใจ รู้เนื้อรู้ตัว หรือรู้ที่ กำหนดตรงไหนใจจะไปอยู่ตรงนั้น ใจจะถูกใส่ไว้ตรงนั้นเพื่อไปรู้ ใจเป็นเครื่องรู้ของเรา ใจกำหนดตรงไหนเราก็ไปรู้ตรงนั้น ธรรมที่ชื่อว่าจะตั้งขึ้นในใจเฉพาะในใจเท่านั้น ไม่ว่ากุศล อกุศล หรือ ตั้งขึ้นได้ที่เดียวคือที่ใจ ตั้งขึ้นที่อื่นไม่ได้ ใครชิงช่วงชิงได้ก็จะเอาธรรมของฝ่ายตนมาตั้งขึ้น หากฝ่ายกุศลชิงได้ก็จะเอาสติมาตั้งขึ้นในกลางใจ แต่หากธรรมอันเป็นอกุศลตั้งขึ้น ก็จะเอาดวงราคะ ดวงโทสะ หรือดวงโมหะมาตั้ง แล้วเหนี่ยวนำเอาพลังงานที่ชื่อว่าบาปมาขับเคลื่อนระบบของตน

บุญกับบาป: ดวงกลมใสสว่าง กับดวงกลมดำ

บาปนั้นมีลักษณะเป็นดวงกลมดำๆ เปลี่ยนไปด้วยสภาวะแห่งทุกข์และความไม่รู้จริง ส่วนบุญนั้นเปลี่ยมไปด้วยสภาวะแห่งสุขและความบริสุทธิ์ ดวงบุญมีลักษณะเป็นดวงกลมใสสว่าง จะไหลผ่านเข้ามาในกลางดวงสติ คือดวงระลึกได้ระลึกรู้ ธรรมความจริงทั้ง 84,000 พระธรรมขันธ์ ล้วนเป็นกุศลธรรม เมื่อตั้งขึ้นในกลางใจก็สามารถเหนี่ยวนำพลังงานอันบริสุทธิ์ที่ชื่อว่าบุญให้ไหลผ่านเข้ามาอย่างต่อเนื่องได้ กำหนดตรงไหนบุญจะไหลผ่านตรงนั้น ขจัดความมืดบอดให้หมดไป เมื่อความมืดหมดไป ความสว่างก็เกิดขึ้น เมื่อบริเวณนั้นสะอาดบริสุทธิ์ เราก็สามารถเข้าสู่มิติภายในได้ กำหนดตรงไหนก็เข้าสู่มิติภายในตรงนั้น

ทำไมพระพุทธองค์จึงให้กำหนดรู้ในกายเวทนาจิตธรรม

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านกำหนดรู้ใน 4 สถานนี้ คือ กาย เวทนา จิต และธรรม เพราะใน 4 สถานนี้จะทำให้เราเข้าถึงสัจจะความจริงทั้งหลายที่สำคัญต่อชีวิตของเรา เมื่อเรากำหนดรู้ ดวงรู้จะปรากฏใสสว่างขึ้น กำหนดที่ใดก็ไปรับรู้ที่นั่น รู้เพื่อหยุด รู้เพื่อนิ่ง รู้เพื่อเข้าใจ รู้เพื่อสงบ ในเบื้องต้นเราจำเป็นต้องกำหนดรู้ให้ดวงรู้เหนี่ยวนำบุญมาชำระมลทินที่ก่อธรรมให้เบาบางลง จนกระทั่งมลทินหมดไป นิวรณ์ธรรมก็หมดไป ความสงบก็เกิดขึ้น ดวงรู้ที่เรากำหนดรู้นี้ ผู้รู้ภายในก็จะมาชี้นำทั้งแนะทั้งนำทั้งสั่งทั้งสอนให้กับเรา โดยผ่านดวงรู้คือดวงสตินี้

รู้จักทุกข์ตามพุทธพจน์ และเหตุที่ทุกข์ล้มกรรมฐานได้

หากเรากำหนดรู้ในเวทนา และธรรมชาติที่เป็นกุศลเข้ามาสิงใจ เราจะรับรู้ได้ถึงความสุขความสบาย แต่หากธรรมชาติที่เป็นอกุศลเข้ามาสิงใจ เราก็จะรับรู้ได้ถึงคุณสมบัติของเขาคือทุกข์ ทุกข์คือสภาวะที่ต้องทนและทนได้ยาก เมื่อปรากฏขึ้น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านตรัสว่า เพียงแค่กำหนดรู้ก็พอ ไม่ต้องไปทุรนทุรายกับมัน รู้ถึงสภาวะนี้ว่ามีอยู่ แค่รู้ สภาวะทุกข์นี้เป็นสภาวะที่หยาบ เมื่อหยาบจึงสามารถล้มกรรมฐานอื่นๆ ของเราได้ ถ้ากรรมฐานของเราไม่แข็งแกร่งพอ ของเรามีไม่มากพอ ทุกข์ก็จะล้ม หากเป็นเช่นนี้ ให้เรากำหนดรู้ทุกข์ ใหม่ๆ อาจจะต้องทนนิดหน่อย ในขณะกำหนดรู้ก็ให้วางใจเป็นกลางๆ ไม่ยินดียินร้าย ดวงรู้จะเหนี่ยวนำเอาพลังงานบริสุทธิ์เข้ามาชำระมลทินอันเป็นตัวก่อทุกข์ให้เบาบางจนหมดไป สภาวะนี้มีจำนวนจำกัด กำหนดรู้ไปเรื่อยๆ เดี๋ยวทุกข์ก็หมดไปเอง

จิตและเจตสิก: การรับรู้เจตสิกกุศลนำพลังงานบุญ

ในการกำหนดรู้จิต ธรรมชาติใดสิงใจ ก็จะเอาดวงจิตของฝ่ายเขามาหล่อหลอมจิตกายมนุษย์ หากเป็นกุศลก็จะเอาดวงจิตของฝ่ายกุศลมาเหนี่ยวนำจิตของกายมนุษย์ให้สูงส่งและดีงาม เรียกว่าจิตในจิต จิตจะมาพร้อมกับ เจตสิกนี้จะรับรู้ถึงสภาวธรรม แสดงคุณสมบัติของสภาวธรรมให้ปรากฏขึ้นที่ใจ เป็นอารมณ์ของจิต เราก็จะรับรู้ถึงเจตสิกที่ตั้งขึ้น ก็จะเหนี่ยวนำเอาพลังงานอันบริสุทธิ์ที่ชื่อว่าบุญไหลผ่านเข้ามาอย่างต่อเนื่อง ในขณะที่เรากำหนดรู้กายเวทนาจิตและธรรม เราวางใจเป็นกลางๆ อย่ายินดียินร้าย ใจจะสมดุลและรักษาความสมดุลไปเรื่อยๆ

หัวใจของคำสอนวันนี้: บางท่านรู้สว่างก่อน บางท่านรู้สุขก่อน

เมื่อดวงรู้ตั้งขึ้น ดวงไม่รู้คือดวงก็ตกไป ดวงรู้คือดวงสตินี้ก็จะเหนี่ยวนำเอาพลังงานอันบริสุทธิ์ที่ชื่อว่าบุญ พร้อมสมบัติละเอียดและ ให้ไหลผ่านเข้ามาในกลางความสว่างของดวงรู้อย่างต่อเนื่อง พลังงานบริสุทธิ์นี้ก็จะมาขับเคลื่อนระบบกุศลธรรม กลั่นแก้ปรับปรุงธาตุธรรมในตัวเราให้สะอาดบริสุทธิ์ ขจัดมลทินเครื่องเศร้าหมองทั้งหลายที่ก่อความยุ่งยากลำบาก นิวรณ์ธรรมทั้งหลายให้เบาบางแล้วก็หมดไป เมื่อมลทินหมด นิวรณ์ก็หมด ความยุ่งยากลำบากก็หมด ใจก็สงบ ความสงบของใจไม่ได้อยู่ที่ความอยากให้มันสงบ แต่ขึ้นอยู่กับว่าเราชำระมลทินอันเป็นตัวก่อความวุ่นวายสับสนได้หมดไปหรือไม่

เมื่อบุญไหลผ่านเข้ามาชำระมลทินให้เบาบาง เราสามารถเข้าสู่มิติภายในได้ แม้ห้องภายในนั้นจะยังคงมืดๆ มัวๆ ค่ำๆ อยู่ก็ตาม แต่เราจะรับรู้ถึงสภาวะภายในนั้นได้ สติจะเปลี่ยนเป็น รู้ทั่วถึงสภาวธรรมที่ปรากฏมีอยู่ ดวงสว่างก็จะปรากฏขึ้นเอง ไม่ต้องคิดอยากให้มันปรากฏ เมื่อมลทินถูกชำระให้บริสุทธิ์ในอีกระดับหนึ่ง ดวงสว่างก็ปรากฏขึ้นเอง หลังจากนั้นดวงใสก็ปรากฏขึ้น

ในเบื้องต้นนี้ บางท่านอาจจะมีความสุข บางท่านอาจจะมีความสว่าง ใหม่ๆ อาจจะรับรู้ได้แค่อย่างเดียว ใครที่รับรู้แสงสว่างได้ก็อาจจะยังไม่อาจรับรู้ความสุข ใครที่รับรู้ถึงความสุขได้ แม้มืดๆ มัวๆ ค่ำๆ อยู่ก็ตาม ก็อาจจะยังไม่อาจรับรู้ถึงความสว่างได้ ก็ต้องชำระมลทินไปเรื่อยๆ โดยการกำหนดรู้ให้ดวงรู้เหนี่ยวนำพลังงานอันบริสุทธิ์เข้ามาชำระมลทินให้เบาบางและหมดไป ประสบการณ์ทั้งสองนี้ไม่จำเป็นต้องมาพร้อมกันหรือเรียงลำดับเดียวกันเสมอไป ขึ้นอยู่กับว่ามลทินจุดใดถูกชำระไปก่อน

อย่าอยากให้ประสบการณ์เกิด — ความอยากทำให้เนิ่นช้า

ให้วางใจเป็นกลางๆ อย่ายินดียินร้าย ความยินดียินร้ายทำให้เกิดตัณหาคือความอยาก เมื่อมีความอยาก จะยากที่จะเข้าถึง จะทำให้ไม่บริสุทธิ์ ทำให้เนิ่นช้าไปอีก ให้ระวังใจเป็นกลางๆ ในขณะปฏิบัติธรรม ไม่ต้องอยากให้มันปรากฏ เมื่อมลทินหมด ประสบการณ์ก็จะเปลี่ยนไปเอง ตัวล็อคตัวควบคุมประสบการณ์ อันเป็นธาตุปิดธาตุบังทั้งหลาย เมื่อมันหมดไป ประสบการณ์ดีๆ ก็เกิดขึ้นเองโดยอัตโนมัติ

เรียนรู้สภาวะแห่งสติในชีวิตประจำวัน

ในชีวิตประจำวันนี้ เราจะถูกระบบอัตโนมัติของฝ่ายกุศล อกุศล อัพยากตะ ที่ชิงช่วงชิงกันได้ ชี้นำให้เรากำหนดโดยที่มันเป็นไปโดยอัตโนมัติ เราจึงจำเป็นต้องมาเรียนรู้ทำความเข้าใจที่จะกำหนดเอง ให้สติตั้งขึ้นด้วยตัวเราเอง เรียนรู้ทำความเข้าใจว่าสติมีลักษณะอย่างไร ความรู้สึกเป็นอย่างไร สัมปชัญญะเป็นอย่างไร เมื่อกำหนดในส่วนกายก็รู้ชัดในส่วนกาย กำหนดในเวทนาก็รู้ชัดในส่วนของเวทนา กำหนดในจิตก็รู้ชัดในส่วนของจิต กำหนดในธรรมก็รู้ชัดในส่วนของธรรม เรารู้ชัดตามความเป็นจริงให้ได้ก่อน หลังจากนั้นจึงสามารถนำไปใช้ให้เกิดคุณเกิดประโยชน์ได้ ทำด้วยใจที่ผ่อนคลาย เบาสบาย รู้อย่างเพลินๆ ไปเรื่อยๆ

เมื่อเจริญปฏิบัติธรรม ให้ดวงรู้คือดวงสติตั้งขึ้น ดวงไม่รู้คือดวงอวิชชาก็ตกไป ดวงสตินี้ก็จะเหนี่ยวนำเอาพลังงานอันบริสุทธิ์พร้อมสมบัติละเอียดและผังสำเร็จให้ไหลผ่านเข้ามาอย่างต่อเนื่อง ขจัดมลทินอันเป็นเครื่องเหนี่ยวรั้งตรึงไว้ในมิติหยาบๆ เมื่อมลทินหมดไป ก็หลุดพ้นจากมิติหนึ่งไปสู่มิติหนึ่งอย่างต่อเนื่อง มิติใหม่ที่เราเข้าถึงจะมีทรัพยากรที่ประณีตกว่ารออยู่ ทั้งบุญที่บริสุทธิ์กว่า สมบัติละเอียดที่มีมูลค่ามากกว่า ผังสำเร็จที่วิจิตรประณีตกว่า และผู้รู้ผู้มีอานุภาพประจำมิติที่แนะนำสั่งสอนช่วยเหลือเรา

เจริญเมตตาธรรม แผ่ขยายไปทั่วโลกและจักรวาล พร้อมอานิสงส์แห่งเมตตา

เมื่อเราประกอบเหตุอันดีงามให้เกิดขึ้นแก่ชีวิตเราแล้ว เราก็จะมาเกื้อกูลประโยชน์แก่ชาวโลกและสรรพสัตว์ทั้งหลาย อาศัยเครื่องมือของกุศลธรรม คือ เพียงแค่เราตั้งความปรารถนาดี ขอให้บังเกิดมีขึ้นแก่ผู้คนและสรรพสัตว์ทั้งหลาย ท่านที่มีทุกข์มากขอให้ทุกข์น้อย ที่มีทุกข์น้อยขอให้หมดทุกข์ ที่มีสุขน้อยขอให้มีสุขมาก ที่มีสุขมากแล้วขอให้มีสุขมากยิ่งๆ ขึ้นไป แล้วแผ่ขยายใจที่เปี่ยมด้วยธรรมนี้ ครอบคลุมบ้านเรือนที่พักอาศัยของเรา ขยายไปทั้งหมู่บ้าน ตำบล อำเภอ จังหวัด ประเทศ และประเทศเพื่อนบ้าน จนครอบคลุมไปทั้งโลก ให้โลกนี้เป็นโลกแก้วที่สว่างไสวใสเย็นสะอาดบริสุทธิ์ เมตตาธรรมซึ่งอาศัยใจเป็นแดนเกิด มีคุณสมบัติพิเศษที่สามารถขจัดปฏิฆะความขัดเคืองให้มลายหายสิ้นไปได้ ขอชาวโลกและสรรพสัตว์ทั้งภุมมเทวา อากาศเทวา ชาวสวรรค์ทุกชั้นฟ้า พรหม อรูปพรหม รวมถึงสัตว์นรก อสุรกาย สัตว์เดรัจฉาน จงพ้นทุกข์มีความสุขทั่วหน้า แล้วแผ่ขยายต่อไปสู่บรรยากาศของจักรวาล ครอบคลุมดวงดาวน้อยใหญ่นับล้านดวง จนถึงหมื่นโลกธาตุแสนโกฏิจักรวาลอนันตจักรวาล

ใจของเราเบิกบานขยาย โล่งว่างเบาสบาย เมตตาธรรมก็ส่องสว่างไปในกลางใจของผู้คนและสรรพสัตว์ ขจัดปฏิฆะอันเป็นมลทินให้มลายหายสิ้น ธรรมชาติเป็นกุศลก็ได้โอกาสเข้าสถิตเป็นเจ้าเรือน เหนี่ยวนำพลังงานบริสุทธิ์มาขับเคลื่อนระบบกุศลธรรม ปรับปรุงกลั่นแก้ธาตุธรรมให้สะอาดบริสุทธิ์หลุดพ้น เมตตาธรรมยังส่องสว่างสรรพสิ่ง ทั้งดิน น้ำ อากาศ ฟ้า เมฆหมอก ลำธาร ห้วยหนองคลองบึง แม่น้ำ ทะเลมหาสมุทร ภูเขา ป่าไม้ ตลอดจนตึกรามบ้านช่องข้าวของเครื่องใช้ ให้สว่างไสวใสสะอาดบริสุทธิ์ เอื้อต่อการดำรงอยู่อาศัยของสรรพสัตว์ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านตรัสถึงแห่งเมตตาธรรมว่า เพียงแค่ชั่วรัดนิ้วมือเดียวก็มีผลมาก บุคคลใดผู้เกื้อกูลประโยชน์แก่โลกและจักรวาล บุคคลนั้นย่อมสามารถใช้สมบัติของโลกและจักรวาลได้ ให้เราหมั่นเจริญเมตตาธรรมบ่อยๆ เสมอ

อุทิศส่วนบุญ และการหลอมรวมกับพระรัตนตรัย

เมื่อรวมใจหยุดนิ่งในกลางเมตตาธรรม กระแสธารแห่งบุญก็ยังคงพรั่งพรูผุดผ่านในกลางความสว่างของเมตตาธรรมอย่างต่อเนื่อง แล้วเราก็อุทิศส่วนแห่งบุญนี้ให้บังเกิดมีขึ้นแก่ชาวโลกและสรรพสัตว์ ขอผู้คนและสรรพสัตว์จงได้รับส่วนแห่งบุญที่เราได้ตั้งใจกระทำไว้ดีแล้วนี้ด้วย ขอจงพ้นทุกข์มีความสุขทั่วหน้า แล้วเรารวมใจหยุดนิ่งในกลางกระแสธารแห่งบุญที่ยังคงพรั่งพรูผุดผ่านอย่างต่อเนื่อง หยุดนิ่งในกลางความสุขกลางความบริสุทธิ์กลางความสว่างไสวของบุญญธาตุ รวมใจหยุดนิ่งไปในกลางของพระรัตนตรัย กลางพุทธรัตนะ กลางธรรมรัตนะ กลางสังฆรัตนะ หลอมรวมเรากับท่านให้เป็นเอกภาพเดียวกัน เราเป็น องค์พระเป็นตัวเรา ทั้งเนื้อทั้งตัวเราล้วนเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับพระรัตนตรัย

รวมใจหยุดนิ่งไปในกลางกายธรรมสุดละเอียดของพระเดชพระคุณหลวงปู่ หยุดนิ่งไปในกลางกายธรรมสุดละเอียดของพระเดชพระคุณหลวงพ่อ และหยุดนิ่งไปในกลางกายธรรมสุดละเอียดของคุณยายอาจารย์ ใจเป็นธาตุสำเร็จ กำหนดเช่นไรก็เป็นเช่นนั้น เมื่อเราระลึกถึงท่าน เราจะปรากฏใสสว่างในกลางท่าน ท่านจะปรากฏใสสว่างในกลางตัวเรา อีกทั้งเราและท่านจะปรากฏสว่างในกลางของพระนิพพาน กลางของผู้รู้ผู้มีอานุภาพอันไม่มีประมาณนับอสงไขยพระองค์ไม่ถ้วน ท่านก็จะเอาธาตุธรรมเห็นจำคิดรู้ ดินน้ำลมไฟอากาศธาตุ ของเรามากลั่นให้สะอาดบริสุทธิ์ เชื่อมสายบุญสายสมบัติให้กับเรา อีกทั้งแก้ไขปรับเส้นทางล่วงหน้าให้เราสามารถเก็บเกี่ยวความสุขความสำเร็จและความสมปรารถนาในสิ่งที่ถูกต้องและดีงามได้อย่างง่ายดาย

อธิษฐานจิตตั้งผังสำเร็จ และคำอธิษฐานปิดท้าย

ในขณะที่ท่านกำลังแก้ไขช่วยเหลือเราอยู่ เราก็มาอธิษฐานจิตตั้งผังสำเร็จให้ติดไปในกลางดวงบุญอันสว่างไสว ตลอดเส้นทางการสร้างบารมีของเรา ให้ชีวิตเปลี่ยนไปด้วยความรู้คู่ความสุขและความบริสุทธิ์ ทั้งความสำเร็จสมปรารถนาในทุกสิ่งที่ถูกต้องและดีงาม กราบขอพรขอบุญบารมี รัศมี กำลัง ฤทธิ์ อำนาจ สิทธิเฉียบขาดของพระนิพพานทั่วธาตุทั่วธรรม อีกทั้งขอบารมีธรรมของพระเดชพระคุณหลวงปู่ หลวงพ่อ คุณยายอาจารย์ ขอบุญบารมีทั้งหลายเหล่านี้จงประมวลรวมกับบุญบารมีที่เราได้ตั้งใจสั่งสมดีแล้วตั้งแต่ปฐมชาติ ให้เป็นบุญศักดิ์สิทธิ์มีฤทธิ์มีเดชมีอานุภาพ ให้เราหลุดพ้นจากวิบัติบาป วิบากกรรม วิบากมาร อุปสรรคต่างๆ ให้โลภะ โทสะ โมหะ ราคะ อวิชชา ทิฏฐิ ตัณหา อุปาทาน สิ้นเชื้อไม่เหลือเศษ ให้มีดวงตาเห็นธรรม เข้าถึงและแทงตลอดใน สำเร็จวิชชา 3 วิชชา 8 อภิญญา 6 ปฏิสัมภิทา 4 วิโมกข์ 8 และจรณะ 15 ครบถ้วนทุกประการ

ขอให้มีสุขภาพพลานามัยแข็งแรงสมบูรณ์ มีอายุยืนยาว ได้สร้างบุญสร้างบารมีตลอดชีวิต มุ่งตรงต่อหนทางพระนิพพานสู่ที่สุดแห่งธรรม เมื่อถึงคราวหลับตาลาโลก ขอให้ได้บังเกิดในสวรรค์ชั้นดุสิตบวรบรมโพธิสัตว์ เมื่อกลับลงมาสร้างบารมีในโลกมนุษย์ ขอให้เกิดในครอบครัวสัมมาทิฏฐิ ครอบครัวแก้ว ครอบครัวธรรมกาย ให้มีดวงบุญศักดิ์สิทธิ์ ระลึกชาติได้ตั้งแต่เกิด และได้ศึกษาวิชชาธรรมกายอย่างถูกต้องตรงตามความเป็นจริงไปกับหลวงปู่ หลวงพ่อ คุณยาย ตั้งแต่เยาว์วัยตลอดจนสิ้นอายุขัย บาปอกุศลใดที่ได้ประพฤติผิดพลาดพลั้งเผลอในอดีต ขอให้เป็น บุญกุศลใดที่ได้ตั้งใจสั่งสมไว้ดีแล้ว ขอให้ส่งผลตลอดต่อเนื่อง ขอความปรารถนาดีงามทั้งปวงนี้จงเป็นผลสำเร็จแก่พวกเราทั้งหลาย ด้วยอานุภาพอันไม่มีประมาณขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทุกๆ พระองค์ ขอจงสมความปรารถนาทุกประการเทอญ

Why We Must Practice

Practicing the is essential and vitally important to every life, since we live under the control of three forces of nature. Only force can give us anything truly good — right and understanding, , , goodness, progress, and abundance — all arise from wholesomeness alone. Any other force gives no benefit at all and, worse, brings suffering and harm; if we accept force, much suffering follows. We must therefore study how to abstain from what is unwholesome and cultivate what is wholesome — especially in seeking the truth of life, which exists only in the present. Truth appears only in each present moment, bringing us to the true state of reality (sacca-bhāva), as the Lord Buddha taught: "Monks, you should clearly determine and know body, feeling, mind, and mental phenomena, in order to remove covetousness and grief regarding the world."

Determining and Knowing: Sati Can Only Arise at the Heart

To abide with the present, to reach truth, we must learn to determine body, feeling, mind, and Dhamma. To determine is to mark, to specify; wherever we mark or specify, the mind goes there. We were taught to mark both body and mind. For the body, we may fix on any part — the breath, the whole body, or . Wherever we fix, the mind goes there, placed there in order to know; the heart is our instrument of knowing — wherever the heart is fixed, that is what we come to know. The Dhamma called arises only within the heart, nowhere else — whether wholesome, unwholesome, or indeterminate, it can only arise at the heart. Whichever force wins the contest brings its own state to arise there: if the wholesome side wins, sati arises at the center of the heart; but if an unwholesome state arises, it may bring lust, hatred, or delusion instead, drawing in the energy called demerit to drive its own system.

Merit and Demerit: The Clear Bright Sphere and the Black Sphere

Demerit (bāp) has the character of a black sphere, imbued with the state of suffering and false knowing. Merit (puñña), by contrast, is imbued with happiness and purity — a clear, bright sphere that flows into the center of sati, the sphere of recollection and awareness. All 84,000 sections of the Dhamma are wholesome teachings; once established at the center of the heart, they can draw the pure energy called merit to flow in continuously. Wherever we fix our attention, merit flows there, dispelling darkness; once darkness is gone, light arises. Once that area becomes pure, we can enter the inner dimension — wherever we fix, we enter the inner dimension there.

Why the Buddha Taught Determining Body, Feeling, Mind, and Dhamma

The Lord Buddha specified determining in these four places — body, feeling, mind, and Dhamma — because these four bring us to the truths most essential to our lives. When we determine and know, the sphere of knowing appears bright; wherever we fix, we perceive there — knowing in order to stop, to still, to understand, to find peace. At the outset, we need to determine and know so that the sphere of knowing draws merit in to cleanse the defilement causing , making it lighter until it is gone entirely, the hindrances gone, and calm arises. The inner knower then guides, advises, directs, and teaches us through this very sphere of knowing.

Understanding Suffering as the Buddha Taught, and Why It Can Topple a Meditation Object

If we determine feeling, and a wholesome force possesses the mind, we perceive happiness and ease. But if an unwholesome force possesses the mind, we perceive its quality: suffering — a state that must be endured, and is hard to endure. When it arises, the Lord Buddha taught that simply determining and knowing is enough — there's no need to struggle against it; just know that this state exists. Suffering is a coarse state, and because it's coarse, it can topple any other meditation object we're holding, if our concentration isn't strong enough. When this happens, determine and know the suffering itself; at first, we may need to endure it a little. As we determine, keep the mind neutral, without liking or disliking. The sphere of knowing will draw pure energy in to cleanse the defilement causing the suffering, lightening it until it's gone. This state has only a limited "supply" — keep determining and knowing, and the suffering will eventually run out on its own.

Mind and Mental Factors: Perceiving Wholesome Factors Draws in the Energy of Merit

In determining mind, whichever force possesses the heart brings its own consciousness to shape the human mind. If wholesome, it draws the wholesome mind in to steer the human mind toward loftiness and goodness — called "mind within mind." Mind comes together with s, which perceive the state and display its qualities at the heart, as the object of the mind. As we perceive the mental factor that has arisen, it draws the pure energy called merit to flow in continuously. As we determine body, feeling, mind, and Dhamma, we keep the mind neutral, without liking or disliking, letting it stay balanced continuously.

The Heart of Today's Teaching: Some Perceive Brightness First, Some Perceive Happiness First

When the sphere of knowing arises, the sphere of not-knowing — avijjā — falls away. This sphere of sati draws the pure energy called merit, together with refined treasures and the wish-fulfilling pattern, to flow continuously into its brightness. This pure energy drives the wholesome system, refining the elements within us to purity, clearing the defilements that cause difficulty — the hindrances — lightening them until they're gone. Once defilement is gone, the hindrances are gone, difficulty is gone, and the mind settles. The mind's calm doesn't come from wanting it to be calm; it depends on whether we've cleared away the defilement causing confusion and disturbance.

As merit flows in to lighten the defilement, we can enter the inner dimension — even though that inner room may still look dark, dim, and dusky, we can still perceive the state within it. Sati automatically transforms into , perceiving fully the states that are present. A bright sphere arises on its own — there's no need to wish for it to appear. As defilement is purified to another level, the bright sphere arises by itself, followed afterward by a clear sphere.

At this early stage, some may experience happiness, others brightness. At first, we may perceive only one or the other. Someone who can perceive light may not yet perceive happiness; someone who perceives happiness — even while things still look dark and dim — may not yet perceive light. We simply continue purifying the defilement, determining and knowing, letting the sphere of knowing draw pure energy in to lighten and eventually clear the defilement away. These two experiences need not arrive together or in any fixed order — it depends on which point of defilement gets cleared first.

Don't Crave the Experience — Craving Only Delays Progress

Keep the mind neutral, without liking or disliking; liking and disliking give rise to craving, to wanting. Once wanting arises, it becomes harder to reach purity, and progress is delayed further. Be careful to keep the mind neutral during practice — don't crave for anything to appear. Once defilement clears, the experience changes on its own. The locks and controls on our experience — the elements that veil and obscure — once gone, good experiences arise automatically, on their own.

Learning the State of Mindfulness in Daily Life

In daily life, we are steered automatically by whichever force — wholesome, unwholesome, or indeterminate — wins the moment-to-moment contest, directing our attention automatically. We therefore need to learn to determine deliberately, letting sati arise by our own effort — understanding what sati feels like, what sampajañña feels like. When we determine the body, we clearly know the body; feeling, we clearly know feeling; mind, we clearly know mind; Dhamma, we clearly know Dhamma. First we come to know clearly, as things truly are; only then can we put this to real benefit — done with a relaxed, easeful mind, knowing pleasantly, continuously.

As we cultivate in practice, letting the sphere of knowing — sati — arise, the sphere of not-knowing — avijjā — falls away. This sphere of sati draws pure energy, together with refined treasures and the wish-fulfilling pattern, flowing in continuously, clearing away the defilement that binds and tethers us to coarse dimensions. Once defilement is gone, we are freed continuously from one dimension to a finer one. The new dimension we reach holds more refined resources waiting for us — purer merit, more valuable refined treasures, a more exquisite wish-fulfilling pattern, and a wiser, more powerful knower within that dimension to guide, advise, and help us.

Radiating Loving-Kindness Across the World and Universe, With Its Benefits

Once we've done good for our own lives, we move on to benefit the people of the world and all beings, using the tool of . Simply by wishing well for all people and beings — may those with much suffering have less; those with little suffering be free of it; those with little happiness have more; those already happy grow even happier — let the mind, imbued with this loving-kindness, expand to cover our home, our village, sub-district, district, province, our country and neighboring countries, until it covers the whole world, making it a crystal world, radiant, cool, clean, pure. Loving-kindness, which arises from the heart, has the special quality of dispelling resentment and irritation entirely. May the people of the world and all beings — earth-bound devas, sky devas, celestial beings of every heaven, Brahmas, formless Brahmas, and even hell-beings, hungry ghosts, and animals — be free from suffering and find happiness everywhere. Extend further, covering countless stars out to the boundless universe.

Our hearts expand and open, light and at ease. Loving-kindness shines within the hearts of people and beings, dispelling resentment as a defilement entirely. Wholesome nature then has the chance to take up residence, drawing pure energy to drive the wholesome system, refining the elements toward purity and liberation. Loving-kindness also purifies all things — earth, water, air, sky, clouds and mist, streams, ponds, canals, rivers, seas and oceans, mountains and forests, and buildings and belongings — making them radiant and pure, fit for the dwelling of all beings. The Lord Buddha taught that the merit of loving-kindness, cultivated even for the span of a single finger-snap, is very great. Whoever benefits the world and the universe can draw on the treasures of the world and the universe in turn. Let us cultivate loving-kindness often, always.

Dedicating Merit and Merging With the Triple Gem

Settling, still, within loving-kindness, the stream of merit continues pouring in within its radiance. We dedicate this arising merit to the people of the world and all beings, that they too share in the merit we have sincerely performed, and be free from suffering, finding happiness everywhere. We settle, still, within the continuously flowing stream of merit, within its happiness, purity, and radiance, settling into the center of the Triple Gem — the Buddha-jewel, the Dhamma-jewel, the Saṅgha-jewel — merging with them as one. We are the crystal Buddha image; the crystal Buddha image is us; our whole being becomes one with the Triple Gem.

Settle further into the finest Dhamma-body of our late Grand Master, our Great Teacher, and Khun Yay Āchān. The mind is the element of accomplishment — whatever we determine, so it becomes. As we recall them, we appear radiant within them, and they appear radiant within us; together we appear radiant within the center of Nibbāna — the center of the knowers whose power is beyond measure, uncountable as the sands. They draw the elements of seeing, remembering, thinking, and knowing — earth, water, wind, fire, space, and consciousness — to refine and purify us, connecting the thread of merit and fortune, adjusting the path ahead so we may reap happiness, success, and fulfillment easily.

Setting the Wish-Fulfilling Intention and the Closing Dedication

As they help and refine us, let us make our resolve, setting the wish-fulfilling intention fixed within this radiant sphere of merit, to accompany us throughout our path of accumulating perfections — that our lives be transformed by knowledge together with happiness and purity, and complete with success and fulfillment in everything right and good. We pay respect and ask for the blessing, radiance, power, and authority of Nibbāna throughout all elements and all Dhamma, and for the blessings of our late Grand Master, Great Teacher, and Khun Yay Āchān — may this merit combine with the merit we have sincerely accumulated since our first existence, becoming sacred and potent, purifying our body, speech, mind, and every element, freeing us from calamity, sin, the results of past kamma, and every obstacle; may greed, hatred, delusion, lust, , wrong view, craving, and clinging be entirely extinguished; may we gain the Dhamma-eye and fully penetrate the knowledge of the Dhamma-body, attaining the three knowledges, the eight knowledges, the six higher powers, the four analytical s, the eight liberations, and the fifteen conducts, in full.

May we have strong health and long life to accumulate merit and perfections throughout our lives, resolve unfailing, directed straight toward Nibbāna. Wherever we travel, may we meet only good fortune and safety. When the time comes to close our eyes and leave this world, may we be born in the Tusita Heaven, in the special realm of Bodhisattvas-to-be; and returning to build perfections in the human world, may we be born into a family of right view, a crystal family, a Dhamma-body family, studying the knowledge of the Dhamma-body correctly and truthfully from youth to the end of our lives. May any unwholesome kamma from the past be forgiven, and may all merit sincerely accumulated bear fruit continuously; may all these good wishes be fulfilled, by the boundless power of every Fully Enlightened Buddha. May it be so.