คำสอน · พระอาจารย์สุรพงค์Teaching · Pra Ajarn Suraphong

นำนั่งสมาธิ: หลอมรวมใจเป็นหนึ่งกับองค์พระ แผ่เมตตาสู่จักรวาลGuided Meditation: Becoming One with the Buddha Image, Radiating Loving-Kindness to the Cosmos

วันศุกร์ที่ 14 สิงหาคม 2569Friday, 14 August 2026อ่าน ~31 นาที~18 min readฟังต้นฉบับบน YouTubeListen on YouTube

ขนาดตัวอักษรText size

พระอาจารย์นำนั่งสมาธิในโครงการธรรมรส เขาใหญ่ #16 ชี้ให้เห็นสองหนทางแห่งความหลุดพ้น คือเจโตวิมุตติและปัญญาวิมุตติ พาวางฐานที่ตั้งของใจ บริกรรม “สัมมาอะระหัง” หลอมรวมกายใจเป็นหนึ่งเดียวกับองค์พระ หยุดนิ่งมุ่งสู่หนทางพระนิพพาน แผ่เมตตาธรรมสู่สรรพสัตว์ทั่วจักรวาล แล้วปิดท้ายด้วยการอุทิศส่วนบุญและตั้งจิตอธิษฐานAt Dhammaros Kao Yai Retreat #16, Phra Ajahn guides a sit that opens by naming the two paths of liberation — cetovimutti and paññāvimutti — then leads practitioners to settle the base of the mind, recite “Sammā Arahaṃ”, merge body and mind as one with the crystal Buddha image, still the mind toward the path of Nibbāna, radiate loving-kindness to all beings throughout the cosmos, and close with merit dedication and aspiration.

สองหนทางแห่งความหลุดพ้น: เจโตวิมุตติและปัญญาวิมุตติ

สิ่งสำคัญคือ 2 อย่างในชีวิต คือ และ ให้เราตระหนักใน 2 สิ่งนี้ เกิดมาเป็นชีวิตหนึ่ง จำเป็นต้องอาศัย 2 สิ่งนี้ คือ เจโตกับปัญญาวิมุตติ

การในเบื้องต้นนั้นมี 2 อย่าง คือ วิมุตติ กับ วิมุตติญาณทัศนะ วิมุตติคือหลุดพ้นจากสิ่งที่ไม่ดี ส่วนวิมุตติญาณทัศนะนั้นคือการเข้าถึงชีวิตที่ดีกว่า

ดังนั้นในส่วนของวิมุตติ จะมีการหลุดพ้น 2 เรื่อง คือ หลุดพ้นด้วยกำลังแห่ง และหลุดพ้นด้วยกำลังแห่งปัญญา

หลุดพ้นด้วยกำลังแห่งจิตนั้น เราต้องอาศัย เพียงแค่ ให้รู้อยู่เสมอ ไม่เผลอ แค่นั้นเอง ซึ่งแตกต่างจากปัญญาวิมุตติ ปัญญาวิมุตติคือรู้ให้เกิดความเข้าใจแจ่มแจ้งในแต่ละปัญหา แต่ละเรื่องราวที่เป็นสาระสำคัญของชีวิต

อย่างที่เราได้สนทนากันมา แต่พอเรามาปฏิบัติธรรม เราสนใจแค่สภาวะรู้ ดวงรู้คือดวง เราจะรู้อยู่กับลมหายใจก็ได้ หรือจะรู้อยู่กับ บริกรรมภาวนา บริกรรมนิมิตก็ได้

วางฐานที่ตั้งของใจ ผ่อนคลายกายและใจให้สบาย

เราจะสนใจในและความรู้สึก เราก็จำเป็นต้องรู้อยู่ในอารมณ์ดีอารมณ์เดียวอย่างใดอย่างหนึ่ง มารู้ถึงอารมณ์สบาย

อย่างแรก ให้เรามีฐานที่ตั้งของก่อน เลือกว่าเราจะมีฐานที่ตั้งของใจตรงไหน อาจเป็นลมหายใจ หลังจากที่เราได้ฐานที่ตั้งของใจแล้ว เราก็ไม่ต้องสนใจต่อไปแล้วว่าเราเลือกตรงนี้ มันก็เป็นอัตโนมัติแล้ว ต่อไปเราก็มากำหนดรู้

การมีฐานที่ตั้งของใจนั้นหมายถึง ใจจะถูกใส่ไว้ตรงนั้น แล้วเราก็เข้าไปรับรู้ ณ ตำแหน่งตรงนั้น ดวงรู้คือดวงสติอันเป็นของก็ตั้งขึ้น ณ ตรงนั้น

ในเมื่อสติตั้งขึ้น จะให้สติรู้อยู่กับอะไรล่ะ อยู่กับความสบายใจก็ได้ หรืออยู่กับบริกรรมภาวนา บริกรรมนิมิตก็ได้ รู้อยู่กับอะไรก็ได้ แต่ให้รู้อย่างสบายใจ แล้วก็สบายใจ ให้มีแต่ความสบายใจ

ด้วยใจที่ผ่อนคลาย ภาษาไทยเป็นภาษาใจ ผ่อน คือลมหายใจจะผ่อนคลาย คือลมหายใจกำลังจะผ่อนลง ค่อยๆ ผ่อนลง ลมก็จะละเอียดขึ้น ละเอียดขึ้น กล้ามเนื้อทุกส่วนก็จะคลายตัว ไม่เกร็งไม่ตึง ค่อยๆ คลายตัว ลมหายใจค่อยๆ ผ่อน เบา สบาย

กล้ามเนื้อทุกส่วนก็คลายตัว สบายขึ้น สบายใจขึ้น ใจก็ค่อยๆ ปลอดโปร่งขึ้น เบาสบายขึ้น เพราะเรามีความสบายใจ สบายใจ สบายใจ ก็จะค่อยๆ ใสขึ้น ใส รู้อยู่เสมอไม่เผลอ เผลอก็ไม่เป็นไร เผลอก็กำหนดใหม่ ขอเพียงรู้อย่างสบายใจ

เมื่อสติตั้งขึ้น ระบบกุศลธรรมก็ตั้งขึ้นตาม

เมื่อดวงรู้คือดวงสติตั้งขึ้น รู้อยู่ว่าเรากำลังรู้อะไร รู้อยู่กับความสบายใจ หรือรู้อยู่กับลมหายใจอย่างสบายใจ หรือรู้อยู่กับของเราอย่างสบายใจ หรือรู้อยู่กับอย่างสบายใจ

ในขณะที่ดวงรู้กับดวงสติตั้งขึ้น ซึ่งสติอันเป็นเจตสิกของกุศล เมื่อเจตสิกของกุศลตั้งขึ้น หมายถึงจิตอันเป็นกุศลก็ต้องตั้งขึ้นด้วย นั่นหมายถึงระบบกุศลธรรมตั้งขึ้น พระรัตนตรัยซึ่งเป็นผู้ดูแลระบบกุศลธรรมจะปรากฏสว่างไสวในกลางตัวเรา เราจะปรากฏสว่างไสวในกลางของท่าน ทั้งเราและท่านจะปรากฏสว่างในกลางของ กลางของอันไม่มีประมาณ นับอสงไขยพระองค์ไม่ถ้วน

กระแสธารแห่งจากสุดละเอียดลึกๆ ของพระนิพพาน ก็พรั่งพรูผุดผ่านในกลางตัวกลางใจอย่างต่อเนื่อง บุญเมื่อไหลผ่านเข้ามา ก็จะมาขับเคลื่อนระบบกุศลธรรม ปรับปรุงกลั่นแก้ธาตุธรรมในตัวนี้ให้ใส ให้สะอาด ให้บริสุทธิ์

เมื่อพลังงานบริสุทธิ์เข้ามาขับเคลื่อนระบบกุศลธรรม กลั่นแก้ขจัดเครื่องเศร้าหมองให้เบาบาง ปัญหาอุปสรรคก็จะเบาบาง ความยุ่งยากลำบากของเราก็จะเบาบางไปด้วย และเมื่อมลทินประจำมิติหมดไป สิ่งที่เหนี่ยวรั้งตรึงเราไว้ในมิติหยาบๆ เมื่อหมดไปแล้ว ก็จะหลุดพ้นจากมิติหยาบไปสู่มิติที่ละเอียดกว่า

แม้ว่าเราจะยังคงมืดๆ คลุมๆ อยู่ก็ตาม แม้ว่าเราจะรู้ตัวหรือไม่รู้ตัวก็ตาม กุศลธรรมจะทำการกลั่นแก้ไขให้เราหลุดพ้นทีละมิติ ทีละมิติ ทุกๆ มิติล้วนมีมลทินทั้งสิ้น ตราบใดที่เรายังไม่บรรลุเป็นพระอรหันต์ แต่ในมิติที่ละเอียดกว่า มลทินก็เบาบางกว่า แล้วก็หลุดพ้นไปสู่มิติที่ละเอียดกว่า

มลทินที่เบาบางนั้น หมายถึงสัดส่วนของธรรมชาติฝ่ายไม่ดีอื่นๆ ก็เบาบางไปด้วย ทุกครั้งที่เราหลุดพ้น สัดส่วนของก็ลดน้อยถอยลงไป เมื่อสัดส่วนของอกุศลลดน้อยถอยลงไป ความยุ่งยากลำบากที่อกุศลจะชี้นำก็ลดน้อยถอยลงไปด้วย และเมื่อสัดส่วนของอัพยากตะลดลง ชีวิตที่ไร้ซึ่งแก่นสาระของเราก็ลดลงไปด้วย กำลังของเขาก็ถูกทอนลงไป จะบังคับเราให้ทำอย่างที่เคยเป็นก็ยากขึ้น แต่สัดส่วนของกุศลเพิ่มขึ้น ก็ทำให้ชีวิตของเรานั้นเบาขึ้น สบายขึ้น และมีชีวิตชีวามากขึ้น ทั้งการเข้าถึงความ ความสำเร็จ ความสมปรารถนาก็จะมากขึ้นด้วย

เพียงแค่เรากำหนดรู้ให้รู้อยู่เสมอไม่เผลอ กำหนดตรงไหน ใจก็อยู่ตรงนั้น กำหนดสิ่งใด สิ่งนั้นก็ปรากฏขึ้นในใจเรา หากเรากำหนดสิ่งดีๆ ก็จะเหนี่ยวนำเอาพลังงานบริสุทธิ์เข้ามาอย่างต่อเนื่อง พร้อมกับและความสุข อีกทั้งผังและ

เมื่อเรากำหนดรู้แล้วก็นั่งรองรับสายบุญสายสมบัติที่พรั่งพรูผุดผ่านเข้ามาในกลางตัวกลางใจเรานี้อย่างต่อเนื่อง นั่งรองรับสายบุญสายสมบัติอย่างสบายใจ แล้วก็สบายใจ ให้มีแต่ความสบายใจ อิ่มอกอิ่มใจในการดำรงอยู่กับระบบกุศลธรรม เพราะมีสิ่งดีงามมากมายเกิดขึ้นทุกครั้งที่เราดำรงอยู่ในระบบกุศลธรรม

อาจกล่าวได้ว่าชีวิตแห่งการดำรงอยู่กับระบบกุศลธรรมนั้น เป็นชีวิตแห่งความบริสุทธิ์หลุดพ้นทุกๆ ขณะ พระรัตนตรัยและพระนิพพานปรากฏสว่างไสวในกลางตัวเรา กระแสธารแห่งบุญจากสุดละเอียดของพระนิพพานก็พรั่งพรูผุดผ่านอย่างต่อเนื่อง มาขับเคลื่อนระบบกุศลและกลั่นแก้ธาตุธรรมในตัวเราให้บริสุทธิ์หลุดพ้น เราไม่ได้ทำอะไรเลยนอกจากแค่กำหนดรู้เท่านั้นเอง นั่งอย่างสบายใจ แค่รู้อยู่เสมอไม่เผลอ อยู่กับความสบายใจ นั่งแล้วก็สบายใจ อิ่มอกอิ่มใจ แล้วก็เอาความสบายใจนี้มาอยู่กับผู้รู้ผู้มีอานุภาพ

บริกรรม “สัมมาอะระหัง” หลอมรวมกายใจเป็นหนึ่งเดียวกับองค์พระ

โดยเราเอ่ยนามท่านว่า สัมมาอะระหัง สัมมาอะระหัง นี้เป็น คือชื่อที่เรียกตาม คุณสมบัติของสัมมาอะระหัง คือ พระผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ ปฏิบัติอันเป็นไปเพื่อไกลจากกิเลสเครื่องเศร้าหมองทั้งปวง ผู้เปี่ยมด้วยคุณสมบัติ ทั้ง และ บริสุทธิ์บริบูรณ์ด้วยอธิศีล อธิจิต อธิปัญญา ทั้งวิมุตติและวิมุตติญาณทัศนะ สมบูรณ์บริบูรณ์อยู่ในกายธรรมอรหัต ที่เป็นเรา ที่เป็นพระรัตนตรัยของเรา

เมื่อเราเอ่ยนามท่าน สัมมาอะระหัง สัมมาอะระหัง สัมมาอะระหัง ท่านก็ปรากฏขึ้นในกลางตัวกลางใจเรา เมื่อปรากฏขึ้นแล้ว ท่านไม่ปรากฏขึ้นเปล่าๆ ในการปรากฏขึ้นของท่านนั้น มีลักษณะเป็นองค์พระแก้วใสสะอาดบริสุทธิ์ สถิตอยู่บนแผ่น ภายในเต็มรอบหน้าตักท่าน ปรากฏขึ้นที่กลางตัวกลางใจเรา

เมื่อท่านปรากฏขึ้นแล้ว ท่านปรากฏขึ้นพร้อมกับพระมหากรุณาธิคุณอันไม่มีประมาณ ดังนั้นการบังเกิดขึ้นของท่านเป็นไปเพื่อเกื้อกูลประโยชน์แก่เรา โดยท่านจะเอาธาตุธรรม เห็น จำ คิด รู้ ดินน้ำลมไฟอากาศธาตุของเรา มากลั่นให้ใสสะอาดให้บริสุทธิ์ ทำการหลุดพ้นให้กับเรา ขจัดวิบากกรรมวิบากมารต่างๆ อีกทั้งยังกลั่นแก้คิวทางล่วงหน้าให้เราสามารถเก็บเกี่ยวผลสำเร็จสมปรารถนาได้อย่างง่ายๆ

เมื่อท่านปรากฏขึ้นในกลางตัวเรา เกื้อกูลประโยชน์ต่างๆ ให้เกิดขึ้นแก่เรา ไม่เพียงแค่นั้น ท่านยังขยายซ้อนหลอมรวมเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับตัวเราด้วย หน้าตักของท่านขยายซ้อนในหน้ากับหน้าตักของเรา ลำตัวท่านก็ซ้อนกับลำตัวเรา พระเศียรของท่านก็ซ้อนกับศีรษะเรา ความปรารถนาของท่านคือปรารถนาให้เรากับท่านนั้นเป็นเอกภาพเดียวกัน

ดังนั้นให้เราหลอมรวมเรากับท่านให้เป็นเอกภาพเดียวกัน ก็เพื่อท่านจะสามารถเกื้อกูลประโยชน์ให้กับเราได้อย่างเต็มประสิทธิภาพและเกิดอิทธิพลสูงสุด นั่นเพราะท่านคือตัวตนที่แท้จริงของเรา

เมื่อเป็นเช่นนี้ ก็ให้เราหลอมรวมเรากับท่านเป็นเอกภาพเดียวกัน โดยการสวมความรู้สึกว่าเราเป็นองค์พระ องค์พระเป็นตัวเรา เป็นองค์พระ องค์พระเป็นตัวเรา ให้ทั้งเนื้อทั้งตัวเราตั้งแต่ศีรษะ ใบหน้า แก้ม บ่า ไหล่ แขน ลำตัว ถึงปลายเท้า ล้วนเป็นองค์แก้ว ที่ใสแวววาวสว่างไสว ละเอียดอ่อนนุ่มนวลละมุนละไม ใสๆ เย็นๆ

ให้ศีรษะของเราเป็นองค์พระธรรมกายแก้ว มีเกตุบัวตูมใสแวววาวสว่างไสว ใบหน้าเราก็เป็นพระพักตร์ของพระธรรมกายแก้ว หลับตาพริ้มๆ มีพระพักตร์ที่แย้มละไม แขนทั้งสองข้างของเราก็ล้วนเป็นองค์พระธรรมกายแก้วที่ใสสะอาดบริสุทธิ์สว่างไสว หน้าอก ท้อง ท้องน้อย หลัง ตลอดถึงปลายเท้า ล้วนเป็นองค์พระธรรมกายแก้วที่ใสแวววาวสว่างไสว ละเอียดอ่อน นุ่มนวลละมุนละไม ใสๆ เย็นๆ เราเป็นองค์พระ องค์พระเป็นตัวเรา แล้วก็น้อมรับรู้ทีละส่วน ทีละส่วน

พระเดชพระคุณหลวงพ่อท่านเคยกล่าวว่า การเข้าถึงองค์พระธรรมกายนั้นจะว่าง่ายก็ง่าย จะว่ายากก็ยาก ง่ายเพราะใจหยุดเป็นตัวสำเร็จ กำหนดเช่นไรก็เป็นเช่นนั้น อีกทั้งพระธรรมกายก็มีอยู่ในตัวเราอยู่แล้ว และการเข้าถึงพระธรรมกายก็มีตั้งแต่ 1% ถึง 100% เรารับรู้แค่ไหนก็เอาแค่นั้นไปก่อนก็ได้ อย่างน้อยก็เป็นทุนในการเข้าถึงให้กับเรา แม้เราไม่เห็นก็ให้รู้สึกว่ามีไปก่อนก็ใช้ได้แล้ว

หยุดนิ่งในกลางองค์พระ มุ่งตรงสู่หนทางพระนิพพาน

เมื่อเราหลอมรวมเรากับท่านให้เป็นเอกภาพเดียวกัน เราก็มาหลอมรวมใจเราให้เป็นเอกภาพเดียวกันด้วย หลอมรวมกายแล้วเราก็มาหลอมรวมใจ ในการหลอมรวมใจนั้นเราจำเป็นต้องรู้ว่าพระธรรมกายอยู่ในกลางตัวท่าน ในกลางตัวเรา ท่านทำอะไรอยู่

พระธรรมกายพระรัตนตรัยอยู่ในกลางตัวเรานั้น ท่านเจริญนิโรธสมาบัติ โดยการรวมใจหยุด รวมใจนิ่ง ท่านทำอย่างไรเราก็ทำอย่างนั้น ท่านรวมใจหยุด รวมใจนิ่ง เราก็รวมใจเรา หยุดรวมใจนิ่ง หลอมรวมเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับใจท่าน

หยุดนิ่ง นุ่ม เบา สบาย รวมใจหยุด รวมใจนิ่ง นุ่ม เบา สบาย ไปในกลางองค์พระ กลางตัวเรา กลางใจเรา หยุดในหยุด นิ่งในนิ่ง นุ่ม เบา สบาย ไปในกลางของกลาง ของกลาง องค์พระกลางตัวเรา หยุดในหยุด นิ่งในนิ่ง นุ่ม เบา สบาย

แล้วก็ส่งจิตส่งใจเรามุ่งตรงต่อหนทางพระนิพพาน ในเส้นทางสายกลางภายใน ใจหยุดเป็นตัวสำเร็จ กำหนดเช่นไรก็เป็นเช่นนั้น เราจะปรากฏสว่างไสวในกลางของพระนิพพาน กลางของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทุกๆ พระองค์ พระปัจเจกพุทธเจ้าทั้งหลาย และพระอรหันต์เจ้าทั้งปวง

บุคคล 3 ประเภทนี้เท่านั้นที่หลุดพ้นจากวัฏสงสาร แต่ท่านไปแล้วท่านก็ไม่ได้ไปหลับ ท่านสถิตอยู่ในอายตนนิพพาน ยังคงช่วยเหลือดูแลสรรพสัตว์ โดยเอาสรรพสัตว์ไว้ในกลางของท่าน สรรพสัตว์เหล่าใดที่ตั้งอยู่ในคุณงามความดีอันเป็นสากล แม้ว่าเขาจะนับถือพระพุทธศาสนาหรือไม่ก็ตาม หรือแม้ว่าเขาจะมีศาสนาหรือไม่ก็ตาม เพียงแค่เขาตั้งอยู่ในคุณงามความดีอันเป็นสากล กระแสธารแห่งบุญจากพระนิพพานก็จะพรั่งพรูผุดผ่านในกลางตัวเขาอย่างต่อเนื่อง เช่นเดียวกับพวกเราในขณะนี้

และพระนิพพานท่านก็จะเอาบุญธาตุที่พรั่งผ่านมานี้มาประกอบ ทำความบริสุทธิ์หลุดพ้น เกื้อกูลประโยชน์ ตั้งอันดีงามให้เกิดขึ้นแก่ชีวิตของเรา ให้ชีวิตของเราประสบความสุข ความสำเร็จ สมปรารถนาได้อย่างง่ายๆ

แผ่เมตตาธรรมสู่สรรพสัตว์ทั่วจักรวาล

ในขณะที่พระนิพพานท่านแก้ไขช่วยเหลือเราอยู่นี้ เราก็มาเกื้อกูลประโยชน์ให้เกิดขึ้นแก่ชาวโลก โดยการเจริญ เพียงแค่เรากำหนดรู้ถึงธรรม ถึงความรักและความปรารถนาดีอย่างจริงใจและบริสุทธิ์ใจ เมตตาธรรมก็จะปรากฏสว่างไสวในกลางตัวกลางใจเราอย่างต่อเนื่อง กระแสบุญก็จะพรั่งพรูผุดผ่านถูกเหนี่ยวนำเข้ามาให้สว่างไสวในกลางของเมตตาธรรม

เราก็ทรงสภาวะแห่งเมตตาธรรม คือความรักและความปรารถนาดีอย่างจริงใจนี้ไว้ เราก็ได้ชื่อว่าเป็นผู้ทรงธรรม ส่วนธรรมนั้นจะแสดงคุณสมบัติของเขาให้ปรากฏขึ้นเอง คุณสมบัติพิเศษของเมตตาธรรมคือ สามารถขจัดปฏิฆะความขัดเคืองให้มลายหายสิ้นไปจากใจของผู้คนและสรรพสัตว์ทั้งหลาย ให้บรรยากาศสะอาดบริสุทธิ์ได้

เมื่อเมตตาธรรมตั้งขึ้นในกลางตัวกลางใจเรา แสงสว่างเมตตาธรรมก็ส่องสว่างทั้งเนื้อทั้งตัวเรา ก็ขจัดปฏิฆะความขัดเคืองให้มลายหายสิ้น แล้วก็แผ่ขยายใจที่เปี่ยมด้วยความรักและความปรารถนาดีอย่างจริงใจนี้ แผ่ขยายกว้างขวางออกไปครอบคลุมไปทั้งสถานที่ปฏิบัติธรรมแห่งนี้ และครอบคลุมไปทั้งขุนเขา

เมตตาธรรมซึ่งอาศัยใจเป็นแดนเกิด ใจขยายไปถึงไหน เมตตาธรรมก็ส่องสว่างไปถึงนั่น รันทุกอณูของบรรยากาศ ทั้งผู้คน สรรพสัตว์ สรรพสิ่ง ต้นไม้ใบหญ้า ตึกราม บ้านช่อง ข้าวของเครื่องใช้ ให้สิ่งแวดล้อมเหมาะสมแก่การดำรงอยู่อาศัยของผู้คนและสรรพสัตว์

แล้วก็แผ่ขยายใจที่เปี่ยมด้วยเมตตาธรรมนี้ ออกไปสู่ตำบล อำเภอ จังหวัด ประเทศ นานาประเทศ จนกระทั่งครอบคลุมไปทั้งโลก ให้โลกนี้เป็นโลกแก้วที่สว่างไสว ใสเย็นสะอาดบริสุทธิ์ ขอชาวโลกและสรรพสัตว์จงพ้นทุกข์มีความสุขทั่วหน้า ทั้งภุมมเทวา รุกขเทวา อากาศเทวา ชาวสวรรค์ทุกชั้นฟ้า อีกทั้งพรหม อรูปพรหมทั้งหลาย รวมถึงสัตว์นรก อสุรกาย สัตว์เดรัจฉาน ขอสรรพสัตว์จงพ้นทุกข์มีความสุขทั่วหน้าเถิด

เมื่อเราตั้งความปรารถนาดีเช่นนี้เสร็จแล้ว ก็แผ่ขยายใจที่เปี่ยมด้วยเมตตาธรรมนี้ออกไปสู่บรรยากาศของจักรวาล ครอบคลุมดวงดาวน้อยใหญ่นับสิบนับร้อยพันหมื่นแสนล้านดวงดาว และขยายต่อเนื่องไปสู่หมื่นโลกธาตุ แสนโกฏิจักรวาล อนันตจักรวาล เมตตาธรรมของเราก็ส่องสว่างกลั่นทุกอณูของผู้คนสรรพสัตว์สรรพสิ่งให้สว่างไสว ใสเย็นสะอาดบริสุทธิ์ ใจเราก็ขยายเบิกบานโล่งว่าง เบาสบายไป

อุทิศส่วนบุญและตั้งจิตอธิษฐาน

กระแสธารแห่งบุญก็ยังคงพรั่งพรูผุดผ่านในกลางความสว่างของเมตตาธรรมอย่างต่อเนื่อง แล้วก็จะได้อุทิศส่วนแห่งบุญที่บังเกิดมีขึ้นนี้ให้แก่ผู้คนสรรพสัตว์ทั้งหลาย ขอสรรพสัตว์จงพ้นทุกข์มีความสุขทั่วหน้า และมีส่วนในบุญที่พวกเราทั้งหลายตั้งใจกระทำไว้ดีแล้วนี้ด้วย

บรรพบุรุษของเรา พ่อแม่ พี่น้อง ปู่ย่าตายาย ครูบาอาจารย์ ผู้มีอุปการคุณทั้งหลาย รวมถึงเทวดาที่คอยช่วยเหลือเกื้อกูล อีกทั้งผู้เลี้ยงผู้รักษาสรรพสัตว์ ที่เราเคยล่วงเกินทั้งหลาย ก็ขอซึ่งกันและกัน และได้รับส่วนแห่งบุญนี้โดยทั่วหน้ากัน

เมื่อเราได้อุทิศส่วนแห่งบุญให้แก่สรรพสัตว์และหมู่ญาติเรียบร้อยแล้ว เราก็จะมาหลอมรวมตัวเรากับพระรัตนตรัยและมหาปูชนียาจารย์ให้เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน เราจะเหินห่างจากท่านไม่ได้เลย เพราะทั้งพระรัตนตรัยและมหาปูชนียาจารย์นั้นท่านมีพระคุณแก่เราอย่างจะนับจะประมาณไม่ได้ ทุกๆ ขณะ ทุกๆ อนุวินาที ท่านไม่เคยหยุดหย่อนในการกลั่นแก้ไขช่วยเหลือเราเลย ไม่ว่าเราจะนั่ง นอน ยืน เดิน เที่ยวเตร่อยู่ที่ไหน ท่านก็ใช้ทุกๆ อนุวินาทีในการกลั่นแก้ไขช่วยเหลือเราทั้งวันทั้งคืน

ก็ให้เรารวมใจ เราหยุดรวม เจริญนิ่ง ไปในกลางของพุทธรัตนะ หยุดนิ่งในกลางของธรรมรัตนะ และหยุดนิ่งในกลางของสังฆรัตนะ อีกทั้งหยุดนิ่งในกลางของมหาปูชนียาจารย์ กลางสุดกลางกายธรรมของพระเดชพระคุณหลวงปู่ หยุดนิ่งไปในกลางกายธรรมสุดละเอียดของพระเดชพระคุณหลวงพ่อ รวมใจหยุดรวมใจนิ่งไปในกลางกายธรรมสุดละเอียดของคุณยายอาจารย์

ใจหยุดเป็นตัวสำเร็จ กำหนดเช่นไรก็เป็นเช่นนั้น เมื่อเรากำหนดหลอมรวมเรากับท่านให้เป็นเอกภาพเดียวกัน เราจะปรากฏสว่างไสวในกลางของท่าน ท่านก็จะปรากฏสว่างไสวในกลางของเรา กลางกาย กลางกายธรรม กลางกายมนุษย์ละเอียด กลางกายในกลางของกายมนุษย์หยาบ สว่างไสวในกลางของกายมนุษย์ละเอียดที่เป็นเรา สว่างไสวในกลางกายทิพย์ กายทิพย์ละเอียด กายรูปพรหม รูปพรหมละเอียด กายอรูปพรหม อรูปพรหมละเอียด ตลอดสายธรรมของเรา ก็ลงซ้อนกลั่นแก้ไขช่วยเหลือ หลอมรวมเป็นเอกภาพเดียวกัน ทั้งเราและท่านจะปรากฏสว่างในกลางของพระนิพพาน กลางของผู้รู้ผู้มีอานุภาพอันไม่มีประมาณ นับอสงไขยพระองค์ไม่ถ้วน

เราก็จะได้อาศัยช่วงเวลาอันเป็นอุดมมงคลนี้ มากราบขอพรท่าน เพื่อที่จะได้อธิษฐานจิตตั้งผังสำเร็จให้ติดไปในกลางดวงบุญอันสว่างไสวนี้ เพื่อให้ตลอดเส้นทางการสร้างของเรานี้จงเปลี่ยนไปด้วยความรู้คู่ความสุขและความบริสุทธิ์ ทั้งความสำเร็จสมปรารถนาในทุกสิ่งที่ถูกต้องและดีงาม

ข้าพเจ้าทั้งหลายกราบขอพร ขอบุญบารมีรัศมีกำลังฤทธิ์อำนาจสิทธิเฉียบขาดของพระนิพพานทั่วธาตุทั่วธรรม อีกทั้งขอบารมีธรรมของพระเดชพระคุณหลวงปู่ หลวงพ่อ คุณยายอาจารย์ ขอบุญบารมีทั้งหลายเหล่านี้จงประมวลรวมกับบุญบารมีที่พวกเราทั้งหลายตั้งใจสั่งสมดีแล้ว ตั้งแต่ปฐมชาตินับนับชาติไม่ถ้วน เรื่อยมาจนกระทั่งถึงปัจจุบันนี้ ขอบุญทั้งหลายเหล่านี้จงรวมกันเข้าให้เป็นบุญศักดิ์สิทธิ์ มีฤทธิ์มีเดชมีอานุภาพทวีคูณไม่มีประมาณ

กลั่นกาย วาจา ใจ ธาตุธรรม เห็น จำ คิด รู้ ดินน้ำลมไฟอากาศธาตุวิญญาณธาตุของพวกเราทั้งหลาย ให้สว่างไสวใสเย็นสะอาดบริสุทธิ์ ให้พวกเราหลุดพ้นจากบาปทั้งหลาย วิบากกรรมวิบากมารอุปสรรคต่างๆ นานาในชีวิต ก็ให้มลายหายสูญ ทั้ง ทิฏฐิ ตัณหา อุปาทาน ก็ให้สิ้นเชื้อไม่เหลือเศษ ให้พวกเรามีดวงตาเห็นธรรม เข้าถึงและแทงตลอดในวิชชาธรรมกายได้สำเร็จ วิชชา 3 วิชชา 8 อภิญญา 6 ปฏิสัมภิทา 4 วิโมกข์ 8 และจรณะ 15 ครบถ้วนทุกประการ

อีกทั้งให้มีสุขภาพพลานามัยแข็งแรงสมบูรณ์ มีอายุขัยยืนยาวนาน ได้สร้างบุญสร้างบารมีไปให้ได้ตลอดชีวิตตลอดรอดฝั่ง ให้มีกำลังใจสูงส่งไม่สิ้นสุดในการสร้างบารมี มุ่งตรงต่อหนทางพระนิพพานสู่ที่สุดแห่งธรรม จะเดินทางไปแห่งหนใดก็ขอให้ประสบแต่ความโชคดี พบแต่ความปลอดภัย ให้เป็นที่รักของมนุษย์และเทวาทั้งหลาย มีดวงปัญญาสว่างไสวรู้แจ้งแทงตลอดในธรรมะขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า แทงตลอดในวิชชาธรรมกาย จะประกอบธุรกิจหน้าที่การงานใดๆ ก็ขอให้เจริญรุ่งเรืองก้าวหน้า ได้ผลอัศจรรย์เกินคิดเกินคาดเกินควรเกินค่า ให้ได้สมบัติใหญ่เป็นสมบัติจักรพรรดิ ตักไม่พร่อง ขันใช้สร้างมหาทานบารมีได้ไม่รู้จักหมดจักสิ้น มีแล้วก็ไม่ นำมาสร้างมหาทานบารมีอย่างเต็มกำลัง

และเมื่อถึงคราวหลับตาลาโลก ก็ขอให้เราได้บังเกิดในสวรรค์ชั้นดุสิต วงบุญพิเศษเขตบรมโพธิสัตว์ เมื่อกลับลงมาสร้างบารมีบนโลกมนุษย์ ก็ขอให้เกิดในครอบครัวสัมมาทิฏฐิ ครอบครัวแก้ว ครอบครัวธรรมกาย ครอบครัวตัวอย่างของโลก ครอบครัวที่อบอุ่น ให้พรั่งพร้อมบริบูรณ์ด้วยที่สุดใน ที่สุดแห่ง ที่สุดแห่งคุณสมบัติ ที่สุดแห่งลาภยศสรรเสริญสุข มรรคผลนิพพาน

อีกทั้งให้มีดวงบุญศักดิ์สิทธิ์ไพศาล สามารถระลึกชาติได้ตั้งแต่เกิด และเกิดพร้อมกับพระธรรมกายภายในที่ชัดใสสว่าง ได้ศึกษาวิชชาธรรมกายอย่างถูกต้องตรงร่องรอยตามความเป็นจริง ไปกับหลวงปู่ หลวงพ่อ คุณยาย ตั้งแต่เยาว์วัยตลอดจนสิ้นอายุขัย บาปอกุศลใดๆ ที่ได้ประพฤติผิดพลาดพลั้งเผลอมาในอดีต ให้บาปอกุศลทั้งหลายเหล่านั้นจงตามไม่ทัน อย่าได้มีโอกาสส่งผล ให้เป็นอโหสิกรรมตลอดไป บาปใหม่จงอย่าได้กระทำทั้งกาย วาจา ใจ บุญกุศลใดที่ได้ตั้งใจสั่งสมดีแล้วทั้งหมดทั้งสิ้น จงประมวลรวมกันเข้าส่งผลศักดิ์สิทธิ์ มีฤทธิ์มีเดชมีอานุภาพเป็นอัศจรรย์ และส่งผลตลอดต่อเนื่อง นับแต่บัดนี้ตราบกระทั่งถึงที่สุดแห่งธรรม

ขอความปรารถนาดีงามทั้งปวงนี้จงเป็นผลสำเร็จ จงเป็นผลสำเร็จ จงเป็นผลสำเร็จ แก่พวกเราทั้งหลาย นับตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป ทุกภพทุกชาติ ตราบกระทั่งถึงที่สุดแห่งธรรม ด้วยอานุภาพอันไม่มีประมาณขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทุกๆ พระองค์ ขอจงสมความปรารถนาทุกประการเทอญ

บทสวดปิดท้าย

(บทสวดคาถาภาษาบาลีปิดท้าย ถ่ายถอดตามเสียงที่บันทึกได้ ผู้ปฏิบัติทั่วไปคุ้นเคยดีในฐานะคาถาแผ่บุญบารมีปิดท้ายการนั่ง)

“สัพเพ พุทธา ปัตตา ปัจเจกานัญจะ ยัง พลัง อรหันตานัญจะ เตชะนะ รักขัง พันธามิ สัพพะโส สัพพะพุทธานุภาเวนะ สัพพะธัมมานุภาเวนะ สัพพะสังฆานุภาเวนะ สัทธา โสตถี ภะวันตุ เต”

Two Paths of Liberation: Cetovimutti and Paññāvimutti

There are two essential things in life: ( of the heart) and (liberation through wisdom). Let us be mindful of these two things. Being born into this life, we necessarily depend on both.

In its most basic sense, liberation has two facets: and vimuttiñāṇadassana. Vimutti is release from what is not good; vimuttiñāṇadassana is the arriving at a better life.

So within vimutti itself there are two kinds of release: release through the power of the mind, and release through the power of wisdom.

Release through the power of the mind relies on — simply maintaining awareness, staying continuously aware without lapsing, nothing more. This differs from paññāvimutti, which is awareness that brings clear understanding to each problem, each matter that is essential to life.

As we have discussed the together, but when we come to practice, we are only concerned with the state of knowing — the sphere of knowing, which is the sphere of . We may be aware of the breath, or aware of , using a mantra of recitation or a meditation image (nimitta), whichever we choose.

Settling the Base of the Mind, Relaxing Body and Mind

Since we are concerned with the feeling of awareness, we need to stay with one single, good feeling — coming to know a feeling of ease.

First, let us establish a base for the mind — choosing where that base will be, perhaps at the breath. Once we have our base, we no longer need to keep deciding “I've chosen here” — it becomes automatic, and from there we simply maintain awareness.

Having a base for the mind means the mind is placed there, and we go on to perceive at that point. The sphere of knowing — mindfulness, a wholesome — arises right there.

Once mindfulness has arisen, what should it be aware of? It can rest with a feeling of ease, or with the recitation, or with the meditation image — whatever it is, let it know with ease, and be at ease. Let there be nothing but ease.

With a relaxed mind — Thai is a language of the heart — “phon” (relax) means the breath relaxes: the breath is gradually easing, becoming finer and finer. Every muscle relaxes, no tension, no tightness, gradually loosening. The breath eases, light, comfortable.

Every muscle relaxes, grows more comfortable, the mind grows more comfortable, the mind gradually clears, becomes light and at ease. Because we hold this ease, ease, ease, it gradually becomes clearer, clear. Stay continuously aware without lapsing — and if you do lapse, it's fine, simply begin again. Just know with ease.

When Mindfulness Arises, the System of Wholesomeness Arises With It

When the sphere of knowing — mindfulness — arises, we know that we are aware: aware of ease, or aware of the breath with ease, or aware of our with ease, or aware of the Buddha image with ease.

As the sphere of knowing and mindfulness — a wholesome mental factor — arises, a wholesome state of mind arises with it. That means the system of wholesomeness turns on. The Triple Gem, which governs this system of wholesomeness, appears radiant at the center of our being. We appear radiant within the center of the Triple Gem, and both we and the Triple Gem appear radiant within the center of Nibbāna — the center of the One Who Knows, of boundless power, beyond counting, beyond number of Buddhas.

The stream of from the most refined depths of Nibbāna flows continuously into the center of our body and mind. As merit flows in, it drives the system of wholesomeness, refining and purifying the elements within us, making them clear, clean, pure.

As this pure energy drives the system of wholesomeness, it refines away the defilements that cloud the mind, so they grow lighter. Problems and obstacles grow lighter; our difficulties grow lighter too. And when the defilement particular to a given dimension is exhausted, whatever binds and holds us in that coarser dimension falls away, and we are released into a subtler dimension.

Even while we remain dim, hazy, whether we are aware of it or not, this wholesome system continues refining us, releasing us dimension by dimension. Every dimension carries some defilement, as long as we have not attained arahantship — but in each subtler dimension the defilement is lighter, and we are released into an even subtler dimension still.

A lighter defilement means the proportion of unwholesome nature is also lighter. Each time we are released, the proportion of diminishes. As it diminishes, the difficulties it would otherwise steer us toward diminish too. And as the proportion of () diminishes, the substance-less parts of our life diminish as well; their power to compel us to act as before weakens. But as the proportion of increases, our life grows lighter, more comfortable, more vibrant — and access to happiness, success, and fulfillment increases too.

All we need do is maintain awareness continuously, without lapsing. Wherever we place our attention, the mind goes there; whatever we focus on appears in the mind. If we focus on good things, we draw in pure energy continuously, along with , happiness, good imprints, and refined treasures.

Having settled our awareness, we simply sit and receive this continuous stream of merit and treasure flowing into the center of our body and mind — sitting to receive it at ease, at ease, with nothing but ease, deeply content in abiding within this system of wholesomeness, because so much goodness arises each time we abide there.

One could say that a life abiding within the system of wholesomeness is a life of purity and release in every moment. The Triple Gem and Nibbāna appear radiant at our center; the stream of merit from the most refined depths of Nibbāna flows continuously, driving the wholesome system and refining the elements within us toward purity and release. We do nothing at all except maintain this awareness — sitting at ease, simply staying continuously aware without lapsing, resting in this ease, sitting content, and bringing this ease to rest with the One Who Knows, of boundless power.

Reciting “Sammā Arahaṃ”, Merging Body and Mind as One with the Buddha Image

We utter His name: Sammā Arahaṃ, Sammā Arahaṃ, Sammā Arahaṃ. This is a name given according to His qualities — the qualities of Sammā Arahaṃ being the One who practices rightly and well, whose practice leads far from all defilements, endowed with the of purity, the virtue of wisdom, and — perfectly complete in higher virtue, higher mind, and higher wisdom, in both vimutti and vimuttiñāṇadassana, fully complete within the of the Arahant that is truly ourselves — our own Triple Gem.

As we utter His name — Sammā Arahaṃ, Sammā Arahaṃ, Sammā Arahaṃ — He appears at the center of our body and mind. And He does not appear for nothing: His appearance takes the form of a crystal-clear, pure Buddha image, seated upon a plane of within a perfect sphere of Dhamma across His lap, appearing at the center of our being.

Once He appears, He appears together with boundless great compassion. His arising is entirely for our benefit: He takes the elements of seeing, remembering, thinking, knowing — the earth, water, wind, fire, space, and consciousness elements within us — and refines them to be clear, clean, pure, bringing about our release, clearing away the results of past kamma and every obstructing force, and even refining our path ahead so that we may easily reap the fruits of success and fulfillment.

Once He appears at our center, benefiting us in countless ways, He does more still: He expands and merges into one with us. His lap overlaps with our lap; His body overlaps with our body; His head overlaps with our head. His wish is that He and we become a single unity — so let us merge with Him into that single unity, so that He may benefit us with full effectiveness and the greatest influence, because He is our true self.

Given this, let us merge ourselves with Him into one unity by adopting the feeling that we are the Buddha image, and the Buddha image is us — we are the Buddha image, the Buddha image is us — letting our entire body, from the crown of the head, the face, the cheeks, the shoulders, the arms, the torso, down to the tips of the feet, become the crystal Dhamma — clear, radiant, sparkling, exquisitely soft, smooth, clear, cool.

Let our head become the crystal Dhammakāya, with a lotus-bud crown, clear and radiant. Let our face become the countenance of the crystal Dhammakāya, eyes gently closed, a soft, radiant smile. Let both our arms be the crystal Dhammakāya, clear, clean, pure, radiant. Let the chest, the belly, the lower belly, the back, down to the feet, all become the crystal Dhammakāya — clear, radiant, sparkling, exquisitely soft, smooth, clear, cool. We are the Buddha image, the Buddha image is us — and we take this in, part by part, part by part.

Our revered Luang Phor once said that reaching the inner Dhammakāya can be as easy as it is difficult — easy because “the mind stilled is itself the accomplishment; however you envision it, so it becomes.” Furthermore, the Dhammakāya already exists within us, and reaching it can range anywhere from 1% to 100% clarity. However much we perceive, we can take that much for now — at the very least it is a foundation for reaching it. Even if we don't see it, simply feeling that it is there is enough to work with.

Stilling the Mind at the Center of the Buddha Image, Heading Straight for the Path to Nibbāna

Having merged ourselves with Him into one unity, we now bring our mind into that same unity. Having merged the body, we merge the mind — and in merging the mind, we need to know what the Dhammakāya, at the center of Him, at the center of us, is doing.

The Dhammakāya — the Triple Gem — at our center is dwelling in nirodhasamāpatti (the attainment of ceson), by gathering the mind to stop, gathering the mind to be still. As He does, so do we: He gathers His mind to stop, to be still; we gather our mind, stop, still, merging into one with His mind.

Still, soft, light, at ease. Gather the mind to stop, gather the mind to be still — soft, light, at ease — into the center of the Buddha image, the center of us, the center of our mind. Stop within stopping, still within stillness, soft, light, at ease, into the center of the center, the center of the Buddha image at our own center. Stop within stopping, still within stillness, soft, light, at ease.

Then we send our mind and heart straight toward the path of Nibbāna, along the inner middle way. “The mind stilled is itself the accomplishment; however you envision it, so it becomes.” We shall appear radiant at the center of Nibbāna, the center of every Fully Enlightened Buddha, every Paccekabuddha, and every Arahant.

Only these three kinds of beings are released from the round of rebirth. But having gone, they have not gone to sleep — they abide in the sphere of Nibbāna, still caring for and helping all beings, holding them within their center. Any being who abides in universal goodness — whether or not they follow Buddhism, whether or not they hold any religion at all, so long as they abide in universal goodness — receives this same stream of merit from Nibbāna flowing continuously into their center, just as it flows into us now.

And Nibbāna takes this flowing merit-element and applies it through , purifying and releasing, benefiting us, laying down good imprints for our lives, so that our lives may easily attain happiness, success, and fulfillment.

Radiating Loving-Kindness to All Beings Throughout the Cosmos

While Nibbāna is thus helping and correcting us, let us in turn benefit the world by cultivating - (). Simply by becoming aware of mettā-dhamma — of love and sincere, pure goodwill — mettā-dhamma appears radiant continuously at the center of our body and mind, and the stream of merit continues to flow, drawn into and radiating within the center of this loving-kindness.

As we sustain this state of mettā-dhamma — this love and sincere goodwill — we become one who holds this Dhamma, and the Dhamma itself will manifest its own qualities. The special quality of mettā-dhamma is its ability to dissolve resentment and irritation from the hearts of people and all beings, and to purify the surrounding atmosphere.

As mettā-dhamma arises at the center of our body and mind, its light shines through our entire body, dissolving resentment and irritation, and we extend this mind, full of sincere love and goodwill, outward, encompassing this entire retreat ground, and the whole mountain range around it.

Mettā-dhamma, which arises from and depends on the mind, shines wherever the mind extends. It reaches every particle of the atmosphere — people, all beings, all things, trees and grasses, buildings, homes, belongings — making the environment fit for the dwelling of people and all beings.

We then extend this mind full of mettā-dhamma outward to the subdistrict, the district, the province, the country, to every country, until it encompasses the entire world, so that this world becomes a world of crystal, radiant, clear, cool, clean, and pure. May the people of the world and all beings be free from suffering and find happiness everywhere — the earth-bound devas, the tree devas, the sky devas, the heavenly beings of every realm, the brahmas and formless brahmas, as well as beings in hell, hungry ghosts, and animals — may all beings be free from suffering and find happiness everywhere.

Having made this aspiration, we extend this mind full of mettā-dhamma further, out into the atmosphere of the cosmos, encompassing countless stars — tens, hundreds, thousands, millions, billions of stars — extending continuously to ten thousand world-systems, a hundred thousand koṭi of galaxies, endless galaxies. Our mettā-dhamma shines, refining every particle of every being and every thing to be radiant, clear, cool, clean, pure. Our mind expands, joyful, spacious, open, light, and at ease.

Dedicating Merit and Making an Aspiration

The stream of merit continues to flow within the radiance of this loving-kindness, and we now dedicate the merit that has arisen to all people and beings — may all beings be free from suffering and find happiness, and may they share in the merit that we have wholeheartedly done well.

To our ancestors, our parents, our siblings, our grandparents, our teachers, all those who have shown us kindness, as well as the devas who help and support us, and the guardians who watch over all beings — and to any we may have wronged — may we forgive one another, and may they all share equally in this merit.

Having dedicated this merit to all beings and to our departed relations, we now merge ourselves with the Triple Gem and with our great, revered teachers into a single unity. We must never grow distant from Them, for both the Triple Gem and our great teachers have shown us kindness beyond measure, beyond counting, every moment, every fraction of a second — never once ceasing to refine and help us, whether we are sitting, lying, standing, walking, or moving about anywhere. They use every fraction of a second, day and night, to refine and help us.

So let us gather our mind, stop, and grow still into the center of the Buddha Gem, still into the center of the Dhamma Gem, and still into the center of the Sangha Gem, and still also into the center of our great teachers — into the very center, the center of the subtlest Dhamma body of our revered Luang Pu, still into the center of the subtlest Dhamma body of our revered Luang Phor, gathering the mind, stopping, growing still into the center of the subtlest Dhamma body of Khun Yai Ajahn.

“The mind stilled is itself the accomplishment; however you envision it, so it becomes.” As we envision merging ourselves with Them into a single unity, we appear radiant at Their center, and They appear radiant at our center — at the center of the body, the center of , the center of the refined human body, at the center within the coarse human body; radiant at the center of the refined human body that is us, radiant at the center of the celestial body, the refined celestial body, the form-brahma body, the refined form-brahma body, the formless-brahma body, the refined formless-brahma body — along the entire lineage of our Dhamma body, layer upon layer, refining, helping, merging into a single unity. Both we and They appear radiant at the center of Nibbāna, the center of the One Who Knows, of boundless power, beyond counting, beyond number.

We take this most auspicious moment to pay respect and ask for blessings, so that we may set our aspiration and lay down a good imprint fixed within this radiant sphere of merit — so that throughout our entire path of building perfections, we may be accompanied by together with happiness and purity, and success in every rightful and good aspiration.

We, Your disciples, bow and ask for blessings — for the merit, glory, power, might, and absolute authority of Nibbāna throughout all elements and all Dhamma, and for the blessing power of our revered Luang Pu, Luang Phor, and Khun Yai Ajahn. May all this merit and these perfections combine with the merit and perfections that we ourselves have wholeheartedly accumulated since our very first existence, through countless lifetimes, up to this very present moment. May all this merit combine into sacred merit, of great power, might, and boundless influence.

May it refine our body, speech, and mind — the elements of seeing, remembering, thinking, knowing, the earth, water, wind, fire, space, and consciousness elements within us all — to be radiant, clear, cool, clean, pure. May we be released from all misfortune and sin, from the results of past kamma, and from every kind of obstacle and hindrance in life, may they vanish entirely. May , hatred, delusion, lust, , wrong view, craving, and clinging be extinguished without a trace. May we gain the Dhamma-eye, reaching and penetrating fully into Vijjā Dhammakāya, attaining the three vijjā, the eight vijjā, the six abhiññā, the four paṭisambhidā, the eight vimokkha, and the fifteen caraṇa, complete in every respect.

May we also have strong, complete health and a long life span, able to build merit and perfections throughout our entire life, with unwavering, elevated resolve in building perfections, heading straight toward the path of Nibbāna, to the very end of Dhamma. Wherever we travel, may we meet only good fortune and find only safety; may we be beloved by humans and devas alike; may we have radiant wisdom, clearly penetrating the Dhamma of the Fully Enlightened Buddha, and fully penetrating Vijjā Dhammakāya. In whatever business or duty we undertake, may it flourish and prosper, yielding results beyond all expectation, beyond all measure — may we gain great wealth, wealth fit for a universal monarch, that never runs dry however much is drawn upon, so that we may build great acts of giving and perfection endlessly, possessing without , giving fully with all our strength to build great perfections of generosity.

And when the time comes to close our eyes and leave this world, may we be born in the Tusita heaven, in the special sphere of merit reserved for future Buddhas and great bodhisattas. And when we return to build perfections again in the human world, may we be born into a family of right view, a crystal family, a Dhammakāya family, an exemplary family for the world, a warm family, complete and abundant with the finest of physical blessings, the finest of wealth, the finest of virtues, the finest of honor, praise, and happiness, and ultimately the fruit of the path and Nibbāna.

May we also have vast, sacred merit, able to recall our past lives from the moment of birth, and to be born together with a clear, radiant inner Dhammakāya, studying Vijjā Dhammakāya correctly and precisely, in accordance with truth, alongside Luang Pu, Luang Phor, and Khun Yai, from childhood until the end of our lifespan. May whatever unwholesome deeds we have done wrongly or carelessly in the past never catch up with us, never have the opportunity to bear fruit — may they be forgiven forever. May we never commit new wrongdoing in body, speech, or mind. May whatever merit we have wholeheartedly accumulated combine together to yield sacred results, of great power, might, and wondrous influence, bearing fruit continuously from this moment until the very end of Dhamma.

May all these good and beautiful aspirations come to fruition — come to fruition, come to fruition — for all of us, from this moment forward, in every existence, every lifetime, until the very end of Dhamma, by the boundless power of every Fully Enlightened Buddha. May all these wishes be fulfilled.

Closing Chant

(A closing Pāli verse, transcribed as recorded from the audio. It is a chant familiar to practitioners as a traditional protective and merit-dedication verse recited at the close of meditation.)

“Sabbe Buddhā pattā paccekānañca yaṃ balaṃ, arahantānañca tejena rakkhaṃ bandhāmi sabbaso. Sabba-buddhānubhāvena, sabba-dhammānubhāvena, sabba-saṅghānubhāvena, saddhā-sotthī ntu te.”